deniz kenarında oturan çok düşünceli tip

g.tu fena kaptırmıştır

çok düşünceli, kederli olma özgürlüğümüze bile engel olan bakışlar var.
insanı kendi haline ve iç dünyasına bırakın.

düşünen adam gibi oturmak istiyorum çoğu zaman.

tatilde harcadığı paralardan sonra dönünce ne b.k yiyeceğini düşünüyordur.

deniz kenarında, kamp sandalyesinde sessizce oturup uzaklara bakıyorsam aldanmayın arkadaşlar yüzerek ukraynaya gidebilir miyim hesabı yapıyorum.

yanında çekirdek çıtlatan kadınları dinliyordur aslında. düşünce müşünce hikaye. aman denize düşmesin.

11 yıl şu şekil salacak sahilde oturdum. kimse de neyin var diye sormadı.

artık maalesef o da çok mümkün değil. eğer büyük bir şehirde yaşıyorsanız, artık sahillerde size huzur ve tatmin sağlamıyor.

sahiller oturup bir şeyleri düşünebileceğiniz yerler olmaktan çıktı. her yer kalabalık, her yer inanılmaz gürültülü.. kafanızı dinlemeye gittiğiniz sahil şeridinde daha çok yoruluyorsunuz. trafiğin gürültüsü, agresif korna sesleri, birbirleriyle tartışan sürücüler.. nerede huzur? bulamadığımız duygulara artık ağlayacak seviyeye geldim. en büyük huzur artık kendi dört duvarımızın arasında.. yani kendi evlerimizde.. tek işgal edilemeyen alanlar oralar çünkü...

kendi salonumun, mutfağımın kölesi durumundayım. en azından benim ve bana yalnız kalma şansını tanıyor.