doğru bir evlilik için gereken şeyler

dürüst olmak zahir.

(bkz: güven)

doğru bir insan. karşılıklı güven. karşılıklı saygı. sevgi. filan. kaldı mı böyle orası meeçhul.

güven, sadakat, dürüstlük, sevgi bunlara ek olarak nefes alan bir adet karşı cins.

konuşmadan anlaşacak kadar güzel arkadaşlık
ten uyumu
anlayış

herkes ticari (altın, koltuk takımı, bol bol fotoğraf, gelinin kardeşini anasını ablasını teyzesini giydir mutlu et vs.) evleniyor kardeşim insanlara sorma kendi yolunu çiz sen boş ver.

kişilerin birbirlerinden çok şey beklememesi, politik konularda uyum, kaliteli bir sex hayatı ve en önemlisi birey kimliğini biz olarak deformasyona sokabilme kabiliyeti.

bu zamanda sevgi, şefkat ve anlayış; kilit kelimeler. günlük streslerimizi elbette konuşabiliriz, yeri gelince tartışabiliriz ama karşımızdakini incitmeye hakkımız yok.evliliklerdeki en büyük sorunlardan biri de, sanki karşımızdaki hiç gitmeyecekmiş, hayatımızdan hiç eksilmeyecekmiş rahatlığıyla karşımızdakini yıpratabiliyor olmamız. bunu yapmamak gerekiyor. 

kesinlikle psikolojik teste tabi olmalılar hani bu evlilik için gerekli saygı, sevgiyi sahip olup olmadıklarını kontrol edip öyle evlenmelerine izin verilmeli

uyumlu 2 insan,
yeterli ekonomik durum.

evlenmek çok basit bi şey. gereksiz büyütülüyor gibi.

doğru insan

birbirini anlayan iki insan yeter çok basit gibi görünüyor ama çok önemli iki kişininde birbirinin fikirlerini duygularını anlaması.

saygı, sevgi, anlayış.

yanında mutlu eden ve mutlu ettiğin bir insan.

doğru evlilik yoktur, karşılıklı manipülasyon vardır.

kafa yapısı birbiri ile uyuşan iki çift olmak.

birbirine uyum sağlamak. uyum sağlayamayacağınız biriyle bu yola girerseniz yorulursunuz. zaman içindeki değişimlere, hayat şartlarına, kültürünüze uyum sağlayacak biriyle olur. çaba, ilgi ile olur. oluyor da arkadaşlar bakmayın kimilerinin kendi olumsuzluklarını sıralamasına. tabi ki anlaşamadığınız zamanlar da olacak ama hayatta her zaman, her alanda kendinizi en hissedemezsiniz. ama günün sonunda o insanla olduğunuzdan memnunsanız mesele yok.
bir yerde okudum, paylaşayım:
"bir kitabında şöyle demiş küçük prens'in yazarı saint-exupery;
"elbette seni inciteceğim.
elbette beni inciteceksin.
elbette birbirimizi inciteceğiz.
ama bu varoluşun mutlak koşuludur.
bahar olmak, kışın riskini kabul etmek demektir. var olmak, var olmama riskini kabul etmektir."

elbette incineceğiz...incindikçe öğreneceğiz, büyüyeceğiz, becerebilirsek kendimize daha çok döneceğiz. evet incinmeyi göze alarak bizi iyileştiren ilişki halinden vazgeçmeyeceğiz.ama incitmemeye azami dikkat edeceğiz, özen göstereceğiz, hoyratlığın kabalığın matah sanıldığı zamanlarda bile nezaketimizi ilişkilerimizde korumaya devam edeceğiz.

incinsek de bile-isteye incitmeyeceğiz."

insanlar farklıdır. tercihleri, hayata bakış açıları hatta bazı insanların doğru kavramı bile farklıdır. durum böyle olunca doğru evlilik için genel geçer bir durumdan söz etmek oldukça zor. benim açımdan bakacak olursak en önemli ölçütüm kişilerin birbirlerine saygı duymasıdır. bir de sevgi çok önemli. öyle geçici bir duygudan söz etmiyorum gerçek bir sevgiden söz ediyorum. sevgi ve saygı olan ilişkilerde çiftler diğer sorunları zaten aşabilir.

evliliğin tüm aşamalarını aşabilecek insanla olabilmektir.
sağımdan, solumdan, kendimden, okuduğum kitaplardan anladığım kadarıyla, bu aşamaları yazmak isterim.
1-ilk defa çift olunan dönem
çiftler öncesinde bir şeyler ettiyseler/etmeseydiler bile o ikisi, evlendikten sonra çift olur.
ilk bir sene ekseriyetle kabus gibi olur.
o bir seneye çocuk sıkıştırmamakta fayda var.
aileler, alışkanlıklar, arkadaşlıklar anca oturur o 1 senede.
2-çocuklu hayatın başladığı dönem
çocuğa rağmen devam etmesi gereken çift hayatı vardır ve çocukla devam eden aile hayatı vardır. bu arada çiftlerin koruması gereken geliştirmesi gereken kendi özel hayatları vardır.
3- çocukların büyüdüğü dönem
çocuk/çocuklar büyür. çiftlerin birbirine ve kendilerine dönmesi gereken dönemi gelir.
çok eski iki arkadaş, çok özel iki insan olabilme dönemidir bu dönem.
herkesin kendine bir alan inşa edip, ötekinin alanına girmemeye özen göstermesi gereken, partinin iki eş başkanı gibi aileyi yönettikleri dönem.
tatlı atışmaların olduğu o dönem.
ilk seneler kadar zor bir dönemdir.
birbirinden bezmiş ama mahalle baskısından devama eden evliliklerin olduğu dönem.
ahlak anlayışına göre çiftlerin birbirini çok kolay aldatabildiği dönem.
evli olup sağda solda evli değil gibi davranma dönemidir.
sosyal medyada bu tipler ayyuka çıkar.
lafları fixdir.(bkz: evliyim ama mutlu değilim)
evlilik bu lafları hak etmeyen bir kurum.
ezcümle, doğru evlilik için kendinize yapılmasını istemediğiniz hiç bir şeyi, karşı tarafa yapmayın.

öncelikle mantıklı düşünmek. duygular insanları yanılışa sürükleyebilir. o nedenle ilişki yaşadığınız kişiye olan duygularınızın yanında, mantıken de hayatınızı birleştireceğiniz kişiden emin olmalısınız.

evlilik, ilişki yaşamak hatta birlikte yaşamaktan da çok farklı bir ilişki çeşididir. evlilik öncesindeki gibi bir anda parlayan alevler, süre gelen tartışmalar çok daha büyük hasar bırakır. gelişime açık bir birey değilseniz sağlıklı bir evlilik yürütmek çok mümkün değil.

değişim, insanın doğası gereği geliştirebileceği bir özellik değil. ancak gelişim, yeteri kadar istenir ve bu konuda ısrarcı davranılırsa her insan için mümkün. özveri, güven, idare etme, sabır, saygı gibi konularda maksimum derecede gelişime açık ollmalısınız. eksik yaptığınız her tutum daha sonra karşınıza çıkacak ve telafisi gittikçe güçleşen bir hikayeye dönüşecektir.

en son olarak da en önemlisi, evlenmeyin. ilk paragrafta belirttiğim gibi yeteri kadar mantıklı düşünürseniz, evliliğin ne kadar gereksiz olduğuna kanaat getirebilirsiniz. evlilik insanın doğasına aykırı bir durum. unutmayın ki sağlıklı bir evlilik yoktur. sağlıklı görünen, ama içi çoktan çatırdamış, aile, akraba, mahalle baskısı gibi kavramlarla zoraki yürütülmeye çalışılan ilişkiler vardır.