doğru söylüyor dedirten şarkı sözleri

dünyanın sonuna doğmuşum
ya da ölmüşüm de haberim yok
iyi bilirdik derler elbet ardımdan
bundan büyük bi' yalan yok
yok, bundan büyük yalan yok

eşyalar toplanmış seninle birlikte,
anılar saçılmış odaya her yere
sevdiğim o koku yok artık bu evde
sen kadınım...

saçlarınız her şeyden daha önemli olsun artık.

kendi kendimle sıfırdayım.

hadise.

“her şey ne kadar hızlı, her şey ne çok
oturup ince şeyler düşünmek için vakit yok
en son ne zaman baktın gökyüzüne
ne zaman geldin göz göze birisiyle”

bakamadım ki gönlüne, bulamadım ki kendimi

üryan geldim gene üryan giderim,
ölmemeğe elde hey dost fermanım mı var?

"sevda kuşun kanadında
ürkütürsen tutamazsın
ökse ile sapanla
vurursun da saramazsın
hayat sırrının suyunu
çeşmelerden bulamazsın
ansızın bir deli çaydan
içersin de kanamazsın"

--- alıntı ---

herkes bir gün gider
her şey bir gün biter
ortasından böler yine kalbini kalbine
tüm yıldızlar söner, tüm yapraklar düşer
yalnızlığı çarpar yine kalbine
yolun sonundasın, yerin dibindesin
sessizliğin ortasında en derindesin
bırakma elini, kendi ellerini
en sıkı tutacak kendinsin yine kendini

--- alıntı ---

yaşamak dediğin üç beş kısa mutlu andan ibaret

kim dokunduysa sana
ona git
nerde unuttuysan beni
orda kal

benim en iyi dostum içkim sigaram

"insanlara baktım kendi kirli camımdan,
terk edilmişler çoktan, yaradan tarafından."

(bkz: en güzel hikayem)

gülmemiz gerek.

hani satın alınan sevgiye alıştırılmış bir çocuğun her oyuncağa çabucak doyumu.

zülüf dökülmüş yüze
kaşlar yakışmış göze

you cant change the things you cant control aşırı doğru bir söz olup sadece 8 basit kelimede çok düşünme halimi sorgulatmıştır.
kontrol edemediğimiz şeyleri düşünmek sadece bünyemize zarar verir. salın dostlarım.

uyanmak zor, uykunu bölmedikçe kurtuluş
çıkışı bulamadığın yol üzeri, gözün kapalı yıpranış
yıprandığını bir tek senin bilmen kıvranış
ağladığını kendin görmen, ruhen yıkılış
onlar, anlatsan da anlamazlar
bir anlam da yüklemezler
çıldırdığını düşünürler
o büyük düşünürler
"keşke konuşmasaydım" dersin
meğer buymuş ilk dersin
zor iş, kolay gelsin
elin boşta kalır, tutmadıklarında
gözün yaşta kalır, anlamadıklarında
sesin titrer konuşmaya çabaladığında ardarda
oysa kim istemez ki, her gün ilkbahar günü?
şiirler yazmak, izleyip kırmızı gülü
akan saatler, beraberinde götürür ömrü
kalan sağlar senindir, kaybedilenler ölü
ben seni gayet iyi de anlıyorum, gayet
ardımda bıraktığım o yollar, buradan gayet net
insan bir nefis, bir nefes
bir özgür, bir kodes, bir hapis, bir kafes
yaşa etmeden pes! kolaysa...
zor çıkar içinden, açılmamış ne kadar kutu varsa
yalan dağılır içinden, açılmış ne kadar ağız varsa
çil yavrusu gibi dağılır, bildiğin ne kadar iyi varsa
ilk başta suya kanar gibi kandım
sözlerine inandım herkesin kalpten, çok içten
bu uykumdan uyanmam zaman aldı
uyandım, uykusuzluk başladı aniden, aniden
yıllar öğretmenim oldu, gerçek zor okuldu
kaçtım dersten, derslerden
isterdim uyanmak birden
bir kötü kabustan cidden, aniden
sahiden
bendeki buz söndürüyor ağır ateşleri
yakmaya çalıştığım kısa çıralar nemli
karaya oturmuş geminin tayfasındanım kabaca
ruh halim, ejderhaya kafa tutan bir atmaca
bu hayat bolca kutulu bulmaca
bildiğin, cevaplar olur; bilemediğinde karmaşa
dallanıp yeşermek de var, ve bir de solmaca
nefesten kesilmek de var, içinde koşmaca
güzel bir şarkı buldum, kendimi onunla öldürdüm
sonra bir diğer şarkı duyup, hayata onunla geri de döndüm
sonra başka şarkılarla doğdum, onlarla soldum
ben yunus'u şarkılarda buldum, hayatta kaybettim
gönlümün cennetine koyduklarım ve cehenneminde yaktıklarım
ne çok şey anlatıyor, gözlerine baktıklarım
çok şey anlatıyor, gözümden akıttıklarım
ahmak ıslatanlarım
ilk başta suya kanar gibi kandım
sözlerine inandım herkesin kalpten, çok içten
bu uykumdan uyanmam zaman aldı
uyandım, uykusuzluk başladı aniden, aniden
yıllar öğretmenim oldu, gerçek zor okuldu
kaçtım dersten, derslerden
isterdim uyanmak birden
bir kötü kabustan cidden, aniden
sahiden
ilk başta suya kanar gibi kandım
sözlerine inandım herkesin kalpten, çok içten
bu uykumdan uyanmam zaman aldı
uyandım, uykusuzluk başladı aniden, aniden
yıllar öğretmenim oldu, gerçek zor okuldu
kaçtım dersten, derslerden
isterdim uyanmak birden
bir kötü kabustan cidden, aniden
sahiden

zannetme sana dargınım
ben gene sana vurgunum

keşke de annen babana da o gece de olmaz başım ağrıyor diyeydi...


çok adama karşı mırıldanmışlığım var.