döner

hafife alınan bir yiyecek. iyi döner bir kahramandır.

türk mutfağının neden dünyanın en iyisi olduğunun kanıtlarındandır.

1 porsiyonu, istanbul için konuşuyorum, artık en fazla 70g olan yemek, 70g!. benim kedime 85g yaş mama veriyorum, tekte yiyor ve gün içinde üstüne de yemek yiyor. öyle tombul falan da değil 5 kilo hayvan.

kedi öğünü ile bir tutuyorlar bunun porsiyonunu resmen. yani ülkedeki her şeyin fiyatı aşırı saçma, ama buna ve çay fiyatlarına ayrı uyuz oluyorum. neyse ki yemiyorum içmiyorum artık ama yine de..

ne zaman ki şu bok suyuna benzer sosa bandırmaya başladılar, o noktada yokuş aşağı gitmeye başladı.

abicim bak, müşterinin istediği şey genelde belli. taze ekmek arasına döner, soğan, marul, domates, isteğe göre de patates. bu kadar.

o kanalizasyon sosunuzu, 143634 türlü baharatı, ketçap mayonezi, salak salak show'larınızı istemiyoruz. valla bak.

döner yapıyorsun, döner sat. basit.

bursa'nın dünyanın lezzet merkezi olduğunun bir başka kanıtıdır.

dönere dair bir iki tatlış anım var. kendime saklamak istiyorum.
en romantigini bırakıyorum:

1 senedir chicago yakında yasıyordum. amerikalı sevgilime bi gun dedim ki turk yemeklerini cok ozledim. bikac gun sonra benim romantik prensim dedi ki sana bir surprüzim var. 300km otede bir turk restoranı bulmus. beni arabasıyla goturdu. hayatımın en lezzetli pilav ustu doner ayranıydı;)

merkez üssü artvindir.

döner, klasik kebabın yatay pişirilmesine alternatif olarak dikey biçimde döndürülerek pişirilen kebaba verilen isimdir. tam başlangıç tarihi kesin bilinmemekle birlikte, dönerin varlığını 15. yüzyıla kadar takip edebiliyoruz. hatta 1698 yılında üretildiği tescil edilen şu görselde göreceğiniz döner makinası, tarihteki ilk buharlı makinadır. şaşırtıcı bir şekilde türkler bu buluşu yapmalarına rağmen sanayi devrimini başlatmamış, bu sistem sadece sokak yemeklerine hizmet etmekle sınırlı kalmıştır.



döner 19. yüzyıla kadar alternatif gıda olarak kalmış, 19. yüzyılın ortalarında bursa ve kastamonu gibi illerde yaygınlaşmaya başlamış ve bugünkü popülaritesine 20. yüzyılda istanbul ve ankaraya geldikten sonra ulaşmıştır.

dönerin tabak servis şeklinde değil, ekmek arasında tüketilmesini ise gurbetçi türkler yaygınlaştırdı. almanya'da işçilerin ayaküstü yiyebileceği bir "fast food" olarak, ekmek arasında marul domates soğan eşliğinde servis edilen döner gönüllerin efendisi oldu.

zaten dışarıda yemek kültürü, çok elit restoranlar hariç, büyük ölçüde işçi kesiminin ihtiyaçlarına göre şekillenmiştir zira dışarıda yemek yemeye en çok gereksinim duyanlar işçiler olmuştur.