evcil hayvan sahiplenmemek

büyük lokma ye büyük söz söyleme demişler ancak benim aldığım karar bu yönde. yanlış anlaşılmasın, evcil hayvanları çok severim.
ancak kaybolduklarında veya öldüklerinde insanı depresyon v.b. ruhsal rahatsızlıklara iten bir durum ile karşılaşmak gerçekten zor. özellikle hassas ve duygusal insanlar için... kolay değil, yıllarca birlikte yaşadığın bir canı toprağa vermek insanın içine öyle bir oturur ki; anlatamam. ancak sokaktaki dostlarımıza elimden geleni yapacağım. ancak söz konusu bir patili veya kanatlı arkadaş edinmek olunca iş değişir benim için.
tanım: evcil hayvan sahiplenmeyi duygusal nedenlerden dolayı reddetmek.

yeterince sorumluluğu olan insanlar için tamamen bir yük. evet tonla pozitif yanı ve etkisi var ama düşünülecek ekstra bir durum insanı çok yoruyor. sağlıklı ve düzenli bakmak istiyorsanız bayağı yoruyor. üstüne kaybedince üzüntüsü veya yokluğunun yarattığı boşluk tuhaf hissettiriyor. bir daha asla sorumluluk almak istemem. bir canlının varlığı çok güzel çok hoş ama o bir bebek ve sana muhtaç her zaman. hayatını onun varlığına göre yaşıyorsun. tüm planları ona göre yapıyorsun. sürekli evcil hayvan besleyenler bu sorumluluğa alıştığından yük olarak gelmiyordur belki. mental açıdan yorgun insanlar için asla denilecek eylem.