evde köpek beslemek

ismi yanlış telaffuz ettiniz sanırım. şu an okuduğum ve anladığım kadarıyla o canlının ismi ‘’ pi511 ‘’ imiş…

it sahipleri kabullenmekte zorlanıyor ama maalesef var böyle bir şey.

hatta itin nefesi evdeki insanların kemiğini eritiyor.
ama itin sevimliliği gözlerini kör etmiş.

edit: azcık beynini çalıştır. kocaman kemiği ağzında nefesiyle yumuşatıp, eritip katur kutur yiyen itin nefesi kapalı ortamda bulunan bütün kemikleri etkiler, zarar verir. (odadaki insanların kemikleri)

it taparların yanında bir de anti it taparlar ortaya çıktı.
iki gurubu da beyinlerini kullanmaya davet ediyorum. çok güzel bir organ hem o da iki loptan oluşuyor puhaha.

sokakta ki vahşi köpekle, insanın kendisine dost edindiği canlı bir değildir.
yok böcük varmış yok kemik erimesi yapıyormuş falan. ben köpek besledi diye alerji dışında rahatsızlanan görmedim ve duymadım da.

edit: buradakiler trollemek için yazmış ama çok görüyorum twitter'da, ekşide mabadıyla düşünen.
buradakilere sataşmak için yazmadım.

koruma amaçlı müstakil,bahçeli evin varsa bak. koyarsın kulübesini,temiz tutarsın düzgün bakarsın tamam. onun dışında şehirde,apartman dairesinde bakmaya karşıyım. gezdirmesi ayrı,her yere pislemesi ayrı,milleti korkutması ayrı.

köpekleri sevmediğimden değil bakımının ev içinde, özellikle şehir hayatında ve islama ters.

kendim besleyene kadar çok iğrenç ve anlamsız bulduğum şey. oğlum kızım diyorlar, giysi giydiriyorlar, evimin dükkanımın önüne çiş yaptıriyorlar. çok sevimli olsalar da sürülerini koruma içgüdüsü ile saldırgan ya da gürültücü olabiliyorlar. öpüyorlar, kokluyorlar, gece de beraber yatiyorlardir...

ama öte yandan o kadar güzel bir bağ ki onlarla iletişim kurmak. özlemeleri, küsmeleri, kıskanmalari, oyun kaybetmekten kazanmaktan hoşlanmalari, üzüntüye gözyaşına eşlik etmeleri, sarılıp sımsıkı sokulup yatmalari, özür dilemeleri, inat etmeleri vs. bütün bunlar akıl değil de içgüdü ise bir çok insan içgüdü ile yaşıyor sadece. duygu konusunda insandan çok farklari yok. doğanın bir parçası olduğumuz için doğayla temas kurmanızı sağlayan bu küçük hayvanlara minnet duyuyorum bazen. onların sayesinde parkları bahçeleri ağaçları gökyüzünü vs bir başka bağlantı hissiyle görüyorum. bir şeylere bağlanmak bir şeylere inanmak için düşük hareketleri nesneleri kullanmak yerine bu hayvanlar çok daha büyük bir bağlantı kaynağı, evren ile melekler ile allah ile doğa ile bilim ile. yalıtılmış insan ilişkileri gerçekten çok kopup hikaye düzeyine yükseliyor, bunlar ise en büyük hikâyenin hatırlatıcılari.

hala çok kızdığım oluyor ama artıları eksilerinden çok fazla kesinlikle.

köpek pis hayvandır. necasettir. islamiyete göre beslenmez evde. hijyen olarak çok kötü. kedi çok severim ama.

hava almaya çıkarmak istesen sokaktaki köpek çetelerinden koruyabileceğine dair kaygıların yüzünden psikiyatristlik olursun...

her an saldırı riski var çünkü. keşke bizim ülkemizin varoşları bu kadar korkunç olmasaydı... elit değilim ki köpeğimle güvenle gezebileyim lüks yerlerde.
ben de isterdim yoksa bi köpek babası olmayı.

ailem eve köpek alana kadar köpeklerden hazetmezdim. ama şimdi evimizin bireyi oldular. sen kapıdan içeri girince yaptıkları şovlar bile insanı mutlu ediyor. sen kendini kötü hissettiğinde yanına gelirler, sana eşlik ederler, senin mutluluğunu paylaşırlar. tek istedikleri biraz sevgi ve yiyecek. insanlarla biraz vakit geçirince, insanların neden bahsettiklerini de anlıyor bu hayvan. ne idüğü belirsiz, saçma sapan insanlarla muhabbet edeceğinize, eve kedi, köpek alın ya da başka bir evcil hayvan alın, daha iyi bağ kurarsınız.

uygun olmayan durum. bahçeye olur .