fenerbahçeli olmak

güldük eğlendik, kızdık, kızdırdık...
henüz matematiksel olarak galatasaray şampiyonluğunu ilan etmemiş olsa da artık şampiyonluğa çok yakın. bu saatten sonra olacak iş değil yani...
bir galatasaraylı olarak fenerbahçelilerin şu an neler hissettiklerini anlayabiliyorum.. bir takıma gönül veren herkes bu üzüntüleri bilir..
ölüm yok arkadaşlar. her sezon yeni bir başlangıç. her şey geride kalıyor yeni açılışlarla birlikte. önümüzdeki sezon şartlar eşitlenecek yeni bir sayfa açılacak bu seneki rekabet tarihte yerini alacak. her sayfa kapanıyor bir yenisi açılıyor. umarım tez vakitte sizlerin de yüzü güler artık.
depresyona girmek olmaz. bu rakibinizin ilk şampiyonluğa da değil son da olmayacak. önemli olan tebrik edebilmek ve yarınlara daha iyi hazırlanabilmek. türk futbolu için, ülke için her şeyin en hayırlısını temenni eder sizleri de sevgiyle kucaklarım. fenerbahçe gibi camiaların büyüklüğü şampiyonluk sayılarıyla ölçülemez. kabul etmek gerekir ki bazı şeyler dönemseldir. galatasaray senelerdir çok iyi bir kemik kadro yakaladı ve bunun ekmeğini yiyor. bu biraz da şans işi. elbet fener de böyle bir dönemi yaşayacaktır çok uzak olmayan bir gelecekte.

bu ne diyi ki!

youtube.com/shorts/9nkgkXvv...

rakibini tebrik etmemektir. her yıl şampiyon olacağına inandırılmaktır.

şikeci olup "cas namusumuzdur" deyip davayı cekip ardından rakibine şike iftirası atmak yüzsüzlüğüdür.
7 yıldır başarısı olmayan bir herife "gitme sana muhtacım" şarkıları söyleyebilme omurgasızlığıdır,
trabzonspor'un kupasını çalmaktır,
2 başkan adayından biri feto organizasyonu sponsoruyken ve eski baskan, diğeri için "içeride hala kongre uyesi fetoculer var onları gönder" derken yonetiminde tarih boyunca fetocu uyesi olmayan, sizin için "onlar bizimle rakip bile değildir" diyen cok buyuk bir klube ahlaksızca "fetocu" diyebilmektir.
devletin emniyet kuvveti aracını ters cevirip benzinlik yakma şerefsizliğidir.
fenerli olmak illettir.

galatasaraylı arkadaşlarımın yaptıkları yorumlarda her zaman duyguları manipüle etme, harekete geçirme, başarısını mutlak üstünlük ve güç olarak görüp aşağılama ve ezme; yani genel olarak sinir bozma temaları çokça yer bulduğu için, bu yıl benim de yaptığımdır. hadi "olmak" demeyelim de, kazansın istemek diyelim. her zaman ezilenin yanındayız. real madrid'in çatır çutur kupaları aldığı dönemde barcelona'yı tutmam gibi. yani özetle ağır manipülasyona geldim ne yalan söyliyim.

ama bir şeyi seviyorsanız ve ona ilgi duyuyorsanız, bunu hem sizinle aynı tarafta olan, hem karşı tarafta olan insanlarla paylaşmak istiyorsunuz. türkiye'de futbolun kirliliği bir yana, beni en çok üzen bu aslında. bir de kimsenin çıkarı olan bir şey de değil nedir bu düşmanlık anlamıyorum. bazen ben de kendimi kaptırıyorum ne yalan diyim. kimse de sakin ol kanka demiyor, mevzuyu daha da körüklüyorlar.

bunca yıl her ligde her turnuvada hatta her müsabakada güçsüzün veya ezilenin yanındaydım. artık vazgeçtim bayern münih'li olmaya karar verdim. sözlük nick'im de müsait kimse bir şey demez.

bu ay kendime önce bir thomas müller forması alıcam, yeni sezon başladığında da bir dene daha başka bir şey alıcam, resmileştirelim deyü.

fenerli arkadaşlara aşağıdaki şarkının aşağıdaki versiyonunu armağan edip metanet diliyorum. siz de şampiyon olursunuz, okan buruk şutlanır, daha 2022'de 13. olan gs yine krize girer yani bir bakıma gs krize girdi mi de fena giriyor. o zaman iyicene dalganızı geçersiniz.

tanım:

eziyet çekmektir.

toplum içinde gülüşmelere neden olur.

bir çok duyguyu aynı anda yaşamaktır
aşk,tutku,eziyet,sevinç,özlem,sadakat... ben gururluyum ve sadığım ve sabretmeyi biliyorum saygılıyım ve herhangi bir kimseye takımına ne de kendisine hakarette bulunmam fenerbahçeli olmayanlar üzülsün, yaşasın fenerbahçe

kolay değildir. hele son yıllarda hiç değildir ama acısını bal eyledik üzgünüm bu yoldan dönüş yok.

durduk yere oturup düşünduğümdür. benim ailem multi takım şiarını benimsemiş, kalabalık bir aileydi. babam bjk, abilerim fb, ablalarim da gs. annem ve babannem tarafatar değildi. babannem için kafir icadıydı zira, annecağızım da bu kadar deli ile uğraşmaktan bitaptı.

babama aşıktım çocukken ve babam sadece hafta sonları eve gelirdi. haftasonu kesinlikle beşiktaşlı olurdum. zira hem babama, hem de damak zevki rafine bir boğa bebesi olarak her hafta getirdiği çeşit çeşit çikolataya asla kayıtsız kalamıyordum.

abilerimi de çok seviyordum. babam varken seslerini cıkarmazlardı zaten de, pazartesi oldu mu, henüz işlenmemiş berrak zihnimi fb marşlarıyla doldururlardı. hatta işi büyütüp oyuncak hediye alırlardı ya da ağaç kabuğundan oyuncak yaparlardı. ham zihnimi yoğurmak için hummalı girişimleri vardı.

ablalarımı da severdim ama hiç galatasaraylı olmadım. bir kere yaşları bana yakındı ve yedikleri çikolata bile evin en küçüğü olduğum için benden ötürü idi,beni nasıl ikna etsinlerdi? öte yandan, kendimi bildim bileli de evdeki kadınlarla değil, erkeklerle mukayese ediyordum koşulları. niye hep erkekler fbli diye düşünüp, sırf bu oyunu bozmak için bile bu yola girmiş olabilirim ama öte yandan da bjknin renk ve amblemine de feci düşüyorum falan derken ilk çocukluğum gelgitlerle geçti.

sonra sebebini tam anlayamadığım bir şekilde, beni okul çıkışı falan yakalayıp "söyle bakalım hangi takımı tutuyorsun?" diye soran abilerim arkadaşlarına, eşrafa falan "fenerbahçe" demeye başladım. babamın iki günde yaptığı etki, abilerim akıl almaz maceralarına ek sunduğu hediyelerle yaptığı manipülasyonlar karşısında yenik düşmüştü. ablalarımı bu şartlar altında hiç şansı da yoktu anlaşılan.

sonra gel zaman git zaman ergenleştik her fani gibi ve ergendir, ne yapsa yeridir diye önceden belirtip bir noktayı işaret etmek istiyorum; ben fenerbahçeli rüştü'ye aşık oldum derken baliç'ler boliç'ler.

öyle böyle derken çok da futbol düşkünü biri olmadığım halde fenerbahcelilik üzerime iyice oturdu. mesela sonra alex gibi bir detay eklendi ama aşık olmadım, zira artık ergen de değildim, abilerim de çok şükür evlenmiş ve allah onlara benim hangi takımı tutugumu unutturacak meşgaleler bahşetmişti.

öyle işte.

ne yaparsan yap olmuyor ama sevmekten de vazgecemiyorsun ya, oyle bir sey.

maalesef ızdırap çekmektir.