fyodor dostoyevski isimli şahsın borcumu 4 aydır ödememesi rezaleti

maalesef bıçağın kemiğe dayanması, ve hatta burama kadar gelmesi neticesinde açmak istediğim rezzalet gibi rezzaalet başlığı.

fyodor mihayloviç dostoyevski isimli şahısa 4 ocak 1861 tarihinde borç verdim. bilen bilir cömert adamımdır, zorda kalana, darda kalana ve hatta barda kalana fark etmeksizin yardım ederim. bu arkadaş da kaldığım apartta beni sık sık ziyarete gelirdi, ta ki dört ay öncesine kadar.

petersburg'un karlı, soğuk ve puslu bir sabahında gözlerimi yine her zamanki gibi açmış ve memuriyet dairesine yola koyulmadan evvel soğuk su ve derimi iyice sertleştiren o kör bıçakla tıraşımı olmaktaydım. kapı birdenbire sanki yarınlar yokmuş gibi tokmaklanmaya başladı, bereket versin ses apartta boyunca yankılanmasına ve alt komşum olan albay emeklisi rodyon ivanoviç'in kapıya çıkmasına neden olmuştu. kapıyı açtım, karşımda kan ter içinde kalan fyodor'u gördüm:

"yoldaş dimitri! kuzum dimitri!"
"ne oldu yoldaş fyodor?"

pekala memnuniyetsiz bakışlara sahipti doğrusu, bunun sebebini anlayamamıştım.

"tefeciler kuzum! iki aydır borcumu ödemediğim için topuklarıma sıkacaklar, aziz petrus aşkına kuzum bana biraz borç verir misiniz?"

afyon kutumdan bir fırt çektim, kapının ağzında duran bu çaresiz adamı öylesine gönderip vicdanım ile çetin bir savaşa girmekten imtina ediyor ve vicdanımı dinliyordum doğrusu:

"para senin köpeğin olsun yoldaş, hele dur soluklan. ne kadar borcun var?"
"5000 ruble yoldaş, biliyorum bu miktar..."
"yuh ulan deve!"
"yoldaş dimitri, sana hemen faiziyle..."
"tamam tamam bakarız çaresine"
"ulu tanrı sana ışığını bağışlasın yoldaş!"
"tamam tamam çıkabilirsin, bir daha da böyle abuk sabuk işlere bulaşma"

kapının ağzında dikiliyordu, kafamla ona selam verdim, o da çıkması gerektiğini anlamıştı. petersburg'un adamlarının tefecilerle işi bitmezdi doğrusu, binaenaleyh kumarı da bitmezdi.

gelgelelim bu adam bana 4 aydır ne borç ödüyor, ne de selam veriyor. apartmanın sahibi sonya hanım'a kira verdiğini biliyorum, ancak apartta benimle karşılaşmamak için hep geceleri geliyor. rezaletin daniskası..

söyle bakalım sözlük, ne yapayım şimdi ben?

fyodor dostoyevski'yi bu gevşek davranışından dolayı kınıyorum. yeni yazar arkadaşımız maşallah şeref düzyatanlar olma yolunda ilerliyor kendisini tebrik ediyor ve "en işten" dileklerimle kutluyorum.

burada ağlayacağına git suç ve ceza'nin telif haklarına haciz koydur demek istediğim yazar beyanı. bir insan bu kadar mı cahil olur. ayrıca senin borcun yok, alacağın var arkadaşım.

benden mi bahsediyor diyerek kontrol ettiğim başlık .neyse ki ben değilmişim.
edit: gerçek dostoyevskinin canı sağolsun .onun borcunu ben öderim ya .

dostoyevski’nin yapmak zorunda olduğu eylem.

kendisiyle az önce görüştüm. ben olduğumu görünce açtı kapıyı. şu anda kumarbaz adlı bir eser üzerinde çalışmakta. onu bitirir bitirmez borcunu ödeyeceğine bana söz verdi. sayın yazarımızın da içi böylece rahat olsun, okudum ben kitabı kesin tutar.

rezalet başlıkları kırmızı çizgimizdir. çok uzundu okumadım sırf rezalet icermesinden dolayı 8/10 puanim.
t: bir adet rezalet(galiba) iceren başlık.

fyodor dostoyevski isimli şahsın aynı aleksey ivanoviç gibi bir kumarbaz olduğu gerçeğini unutarak yapılan eylem.

(bkz: bundan bize ne olması)

benden duymuş olma ama hepsini kumarda yedi diyorlar.

teyze kirayı zorlama. walla öldürür herif seni. zaten bunalmış! demedi deme!