gezi

ülkeler ya da kentler arasında, gezmek, görmek, tanımak dolayısıyla yapılan uzun yolculuklardır.

kendimi bu ülkede insan gibi hissettiğim son dönemi geçirdiğim park.
gözümün nuru.

oruç aruoba bu konu hakkındaki fikirlerini belirtmiştir ki zannımca takdire şayandır.

bir ara gezgin olmayı kafama taktım ama maksimum kayseri’ye kadar gidebildim, sonra dedim ki gezmeye gerek yok o kadar, dengede yaşayalım daha az yorulurum ve daha çok keyf alırım. parklar, bahçeler, dağlar ve hatta uçak da bile okudum yazdım. o sayede çok insanla tanıştım.

merhabalar efenim; öncelikle sabah erkenden yola çıktığımız için 09:30 hava biraz serindi ancak vardığımizda diyarbakır'a hava ısınmıştı. beni en çok şaşırtan nokta ahmed arif müzesinde leyla erbil'e yazılan mektupların aslının bulunması. ilk elden okumak bana oldukça heyecan verdi. ahmed arifin leyla erbil'e o yıllarda arif'in hem siyasi baskılar hem de ciddi bir yoksulluk yüzünden. leyla erbil'e gönderdiği mektuplarda bazen bir kutu sigara veya kağıt alacak parasının dahi olmadığını samimiyetle anlatır. ancak mektubun içine sıkıştırdığı bilekliği görünce çok şaşırdım. cahit sıtkı tarancı ise bana göre kelimelerin yetersiz kaldığı ve yoksulluğu alabildiğine yaşamış birisi ondan kalan ona ait olan bütün eşyaları bir bir inceledim. amida höyük artuklu sarayını gezerken dönemin kralının kendi kızı için yaptığı sarayı yanılmıyorsam 1100 yılında yapılmıştı. ayirca diyarbakır'a gidip ciğer yemeden dönmek olmazdı, bana göre biraz fazla abartılıyor daha farklı ve iyi lezzetler vardı bence. diyarbakır kadayıfı ve mırra kahvesi oldukça iyiydi. antik surlar on gözlü köprü restore edilmemeliydi bence. ayrıca müze kart olmadan giriş yapılmıyor hiçbir yere ücretli dâhi olsa. gidip gezmek isteyenlere tavsiyem bir gün değil birkaç gününüzü ayırın.