hayallerini çöpe atmak

kurulan hayalleri imtina ile çöp poşetine doldurup yürekten ve zihinden atmaktır.

çöpü boşaltana kadar orada kalır.

öyle metaforik anlamda da değil baya yırtıp yakıp belki bir günleri çöpe atmaktır.
bazı hayaller hayal olarak daha güzeldi,umut etmek umut ettiğin şeyden çok daha güzel mesela.
2024le yeni vedalaşıyorum,hiç de öyle vaat edilen gibi magic etkisi yaratmadı.
hayalleri değil de kendine eziyet etmeyi çöpe atıyorsun.
ve bazen büyü bırakmaktan geçer.

beynimin arka bahçesi türkiye'deki çöplükten daha büyük bir çöplük alanına döndü.

aslında hayaller çöpe atılmaz, genelde beklentiler kırgınlık yaratır kırgınlıkla gelen duygular kendinizi kötü hissettirir. sonrasında kurduğunuz o güzel hayallerin bir çöp değerinde ya da ederinde olduğunu hisseder veya düşünürsünüz. sonra da onları aklımızca çöpe atarız. nerde bu çöplük peki? bilincimizin derinliklerinde mi? insanın kendi zihnini çöplük haline getirmesi de ne kadar üzücü değil mi?

nitekim aslında hayallerimiz gerçekleşmemiş beklentiler haline gelerek bir köşeden bize eşlik eder. mesele burada beklentilerden kurtulup tekrar aynı hayallere tutunabilmeyi cesaret etmektir.

ben hayallerimi çöpe atmadım belki, ancak onlar beni çöpe atalı epey oldu.

senin çöpe attığın hayallerine muhtaç olanlar var.
hayallerini dönüştürebilirsin israf etmek zorunda değiliz.