hayatımın dönüm noktası denilen olay

dönemeçleri kaçırdım diye aklımı kaçırmadım-son anda tuttum

bir buçuk sene çalıştığım yerden istifa etmem.

keşke aynı yerden bir daha istifa edebilsem.
öyle güzel bir dönümdü.
döndü döndü,
döndürdü. *

(bkz: led bir vele diştiri) eşliğindeki ilk dansım.*

aralık 2018. ölümden döndüğüm noktadır hatta doktor bile " sen nasıl ölmedin? " demişti.
bir kısmetsizliktir gidiyor işte.

bir gün dante, huysuz virjin ve ben meriç nehri'nin kenarında ucuz şarap içip semavi mantar yiyorduk. o gün bu gündür hiçbir ilahi varlık beni ciddiye almadı.

yok. onu öyle anlayamıyorum.
aaa şurada hayatım komple şöyle oldu diyorum, sonra daha geriye bakınca esas o duruma sebep olan bambaşka bir kilit mesele çıkıyor ortaya. böyle böyle dogumuma kadar uzanıyor olaylar. anne karnında bile tonla etki mevcut. daha da gerisini hatırlamiyorum.

afet bölgesinde çalışmak.
22 yaşında başladığım bu iş 24 yaşında bitti. belki başka yerde geçirsem de bu süreyi değişecek büyüyecektim. ama buradan sonra hiç aynı kalmadım.