hayvanların duyguları var mı sorunsalı

vardır.
bazı insanlardan çok daha fazladır üstelik.

edit: şu insanlardaki kibre aşırı uyuz olmaya başladım
bir gün bi uzaylı ırkı gelsede bizi bi katletse anca anlıycaz bi bok olmadığımızı.

içgüdüleri var.

yavrusu kaybeden bir kedinin acı acı miyavlamasını duyunca olmasa bile yok diyemem artık.

evde uzun süre tek başına kalırsa kedimden 3 gün trip yiyorum. şimdi yok demek mümkün müdür?

köpeklerin kıskanç olduğunu anlatamam ama gösterebilirim...

valla içgüdü zartgüdü bilmem ne de , bu goldenlar sahibine aşık filan oluyor çok da komik oluyor onların aşkı. tam kıskanç aşık. öpüştürmüyordu allahsız ya.

dün gece çektim. üç dört gündür süren diş ağrım dün gece tüm eşikleri aşmıştı. ben kıvranırken köşemde tüm gece yanımdan ayrılmadan bu şekilde izleyip beni, durdu yanımda. bi denecik kestanem benim.

vardır.
onlarda sevilip sevilmediğini, kimin onu daha çok sevdiğini, kimin kızdığını anlıyorlar. onlarda üzülüyor, ağlıyor, korkuyor, sinirleniyor, kıskanıyor. tıpkı insanlar gibi. hatta onlarında bir evin içinde daha çok sevdiği veya daha az sevdiği insanlar oluyor.

tabi ki.
insan bir hayvan ve duyguları var. duygu denilen şey en sonunda kimyasal reaksiyonlaırn bir sonucu. bizde yürüyen kimyasal reaksiyonları aynen ve tıpkı ve neredeyse bire bir hayvanlarda da yürüyor. bunun doğal sonucu olarak aynı duyguların onlarda da olması gayet doğal. ancak bu duyguların deklarasyonu, açığa vuruluşu, ya da vurulmayışı hayvandan hayvana değişir. bu da doğal.
korku mesela. tüm hayvanlar korkar. nedeni olmasa da korkar.
çaresizlik mesela. önümüz kurban bayramı, kesilmek için sıra bekleyen hayvanlara bakın. çaresizce ağlarlar.
tiksinme; kedilerin belli şeylerden tiksindiğini gözleyebilirsiniz.
örnekler çok. kısaca şu "allah hayvanlara akıl vermiş fikir vermemiş" safsatasını bir yana bırakın. yalanla yaşamamanın ilk adımıdır.

vardır. hayvanlarla iç içeyim. küçükte olsa bir hayvan barınağım var. tedavi sürecinde bazı hayvanlar hayatlarını kaybediyorlar. anneleri günlerce kendine gelemiyor. bu gibi olaylara bizzat defalarca şahit olduk.

hayvanların duygularının olmadığını düşünen birinde zeka yoktur. bu kadar net.

hadi böcekleri falan geçtim de (ki onların da duyguları vardır bence), kedilerin, köpeklerin vs. duyguları olmadığını sanacak kadar zeka yoksunu musunuz?

bunu gelin başka kedileri de * seviyorum diye gelip bana pati ata ata tüm ilgiyi kendine çekmeye çalışan manyağa söyleyin. bir de nankör derler.


bir başka örnek de maalesef ki sinirimi bozan bir olay üzerinden. yakınım olan birilerinin beslediği sibirya kurdu tavuklarından bazılarını yedi diye hayvanın suratına suratına sen katilsin, kötüsün, sana yemek yok diye diye ağlattıkları sibirya kurdu örneği. ulan hayvan lider olmaya çalışan bir türden, ayrıca hem onu hem tavukları aynı zamanda bahçeye salmak da sizin suçunuz.

bunu soru olarak düşünenin sorunları vardır net. hayvanları az gözlemleme yeteneği olsa zaten çok basit şeylerde görür.

golden cinsi köpeğimin ben ağlarken gözlerinin dolduğunu, annem hastalandı diye başında korkudan titrediğini ve her yatışında başında beklediğini. beni gördüğünde gülümsediğini mutlu olduğunu. ilgilenmediğimde hasta olduğunu gördüm . eşimden çocuklarımdan kıskandığını gördüm.
hasta ve bitkin olan bir köpeğe diğer köpeğin yemek götürdüğünü gördüm. onu itip kakanlara karşı gelişini gördüm. bir kedinin sevilmek için gözlerime dalışını gördüm. bir bebeğin etrafında pervane oluşunu gördüm. kendi bebeği öldü diye gözünden yaş aktığını gördüm.


şimdi bu ''hayvanların duyguları var mı?'' bir sorun mu gerçekten. bence değil ve bazı kendine insan diyenden daha da insancıl duygulara sahipler. buna öfke ve nefret hatta kin dahil.

arkadaş aldatılan penguen videosuna hiç biriniz mi denk gelmediniz? bu nasıl sorunsaldır...

şu'na tıklayarak videoya çufçuflayın da görün duyguları var mıymış, yoksa yok muymuş...

insanlara göre derece olarak daha düşüktür ama hayvanların da duyguları vardır.