her gün duş almak

(bkz: akdeniz iklimiyle mücadele yöntemi)

zengin eylemi

nem olan yerde zorunluluk, olmayan yerde insanlıktır.*

üşenmem alırım, günde en az 2 kere dişimi fırçalarım.
tertemizim elhamdürü.

yaşadığım yerde yazın 40 derece serin sayıldığı için zorunlu yaptığım fiil.

yaz aylarında sabah akşam olmak üzere günde iki defa duş alırım. yazın bu nedenle orta kulak iltihabı olur sürekli.

ve her çıktığın da, duş gibisi yok demek.

saç dökülmesi ve cilt kuruluğuna sebep olur.

her gün duş almak barajların kurumasına sebeptir. insan familyasından çok perdeayaklılar familyasının seveceği iştir.

yeter ki su olsun rkadaşlar. sabahları o suyun altına girdiğim zaman sekiz dakikalığına dünyanın en mutlu insanı oluyorum. ebu leheb’in elleri kadar kuru bir cildim var amma olsun.

gripin’in de dediği gibi: günde bir iki bana hiç fark etmez.

feromon kaybettirir. toplulukta kendini ifade edemezsin.

bazı insanlarda şehir şebekesindeki klorlu suyla her gün duş almak, ciltlerinde bazı rahatsızlıkları tetikleyebilir ya da var olanı kötüleştirebilir ama bu “herkeste kesin böyle olur” demek değil. sonuç olarak; sağlık açısından bazı riskler barındıran duş alma frekansıdır.

iki günde bir duş almak bence gayet yeterli. her gün duş almak biraz şov yapmak sanki.

norvecsozluk de boyle bi baslik aciliyo mu mesela

işten eve gelip duşa girdiğim ana kadar mesaim bitmiş gibi hissetmiyorum. benim için bir temizlik operasyonundan ziyade bir terapi gibi. sonra da yatağa tarhana gibi serilmek yok mu? böyle küçük rafine zevklerim var ve beni mutlu etmeye yetiyor. bazen vizyonsuz olmanın keyifli olduğunu düşünüyorum.

yaz aylarında özellikle deli gibi dozunu kaçırdığım mevzudur. günde minimum 2, maksimum 3 kere duş alırım.

evet, yanlış okumadınız ama.. kocaman bir ama geliyor..

saçlarımı her gün yıkadığım bir hayat rutinim vardı ama bir takım negatif yansımalar görmeye başladıktan sonra duş sıklığımı düşürdüm. ( normal insanların seviyesine)


öncelikle her gün yıkandığım için saçlarımda inanılmaz bir yıpranma açığa çıktı. saçlarım keçe gibi( her gün sampuanladığım için yağını kaybettiğinden ötürü) hissettirmeye başladı ve tararken birbirine dolanıyordu. bakım yapsam dahi, bu durumu çözemedim. bakım süreci yumuşattı ama saçlarımın sertliği ve zayıflamasına etki etmedi. üstüne rüzgarda istisnasız canımı sıkan garip bir elektriklenme ve kabarma problemi türedi.

şu konuda netleşmek gerekiyor: çok fazla şampuan, çok fazla kimyasal yüklemesi demek.

bu sebeple saçlarım fazla dökülmeye başladı ve saç diplerim aşırı kuruduğu için kepeklenme yaptı. kısaca gördüğünüz üzere her gün saç yıkamak hiç sahip olmadığım bir düzine probleme sebep oldu.

vücudum kısmına gelince, her gün yıkadığım için, derim kurumaya başladı ve kurumuş derim gerildiğinden ötürü deli gibi kaşınmaya başladım. kollarım, sırtım, omuzlarım kuruluktan kaşınıyordu.

sonuç ?

öncelikle saçlarımı her gün yıkamamaya başladım. ( yıkamak zorundaysam sadece 1 kez şampuanlıyorum. fazlası yok.) saçlarımı 2 günde bir yıkamaya başladım.

saçlarıma bone geçirip, ister istemez her gün vücudumu yıkıyorum. işin tozu- pisliği ile uyumak olmaz. nemlendirici kremle kuruluk problemini dizginliyorum.

her şeyin fazlası cidden zarar. dengeyi bulmak önemli.

her sabah
istisnasız
bi sabah sırf sular akmıyor diye yıkanamadığım için işe gitmedim.