insan zihninin belirsizliğe tahammülsüzlüğü

insan zihni bazen kötü bir cevaba bile cevapsızlıktan daha kolay katlanıyor. bir ilişkinin neden bittiğini bilmemek yerine kendinde bir kusur bulmak, gelecekte ne olacağını bilmemek yerine en kötü senaryoya hazırlanmak, bir olayın neden yaşandığını anlayamamak yerine kendince bir açıklama üretmek mesela. en azından bir cevabımız olduğunda, kontrolün biraz olsun bizde olduğunu hissediyoruz.

belirsiz durumları tehdit gibi algılamak ve kesinlik arayışına girmek, insanı bazen yeterli kanıtı olmadan sonuçlara ulaşmaya itebiliyor. komik tarafı şu ki, zihnimiz bizi rahatlatmak için bir cevap üretiyor ama o cevap her zaman gerçeğe yaklaşmamızı sağlamıyor.

belki de bazı soruların cevabını hemen bulmaya çalışmak yerine, bir süre cevapsız kalmalarına izin vermek gerekiyor. her boşluğu bir düşünceyle doldurmak zorunda değiliz sonuçta.