iş aramak

sıkıntılı bir süreç. maalesef özelde bile tanıdık ve torpil dönüyor. ilk zamanlar iş mevzusunda da pek seçici olmamak lazım. kasiyer ol demek istemiyorum. istediğin iş kolunda alttan başlamayı kabul etmek lazım. tecrübe olmadan istediğin işleri bulmak zor. çalışmadan nasıl tecrübe kazanacaksın, orası da ayrı mesele.

eğer yaptığın işte en iyi olursan iş seni arar.

çoğumuz aynı hataya düştük ve düşmeye devam ediyoruz. eğer iş garantili (tıp, diş hekimliği gibi) bir bölümden veya en iyi üniversitelerin birinden mezun değilseniz, tanıdığınız yoksa, şanslı değilseniz, kendi alanınızda iş bulmanız her geçen gün daha da zorlaşıyor. bugün okuduğum bir habere göre, colin's markası da tüm üretimini mısır'a kaydırmış ki bu demek oluyor ki işsizler ordusuna vasıflı işsizler eklenmiş.
öncelikle aklınızda bulundurmanız gereken konu; egonuzu yenin. sizin nereden mezun olduğunuz, kaç yıl dirsek çürüttüğünüz sizden ve sizin okumanız için fedakarlıkta bulunan insanlardan başka kimseyi ilgilendirmiyor. hele ki türkiye'deki üniversitelerinin artık hiçbirinin dünyanın en iyi 300 üniversitesi arasında olmadığını; öğretim görevlilerinin bilim insanı değil memur olduğunu; piyasadan kopuk bir şekilde ders anlattıklarını düşünürsek, kendinizi fazla değerli (piyasa açısından) görmeyin.
gelelim ikinci aşamaya...
kendinizi vasıfsız/düşük vasıflı ama öğrenme merakı/potansiyeli olan biri olarak görmeye başladıktan sonra, ne iş olduğuna bakmadan, kendi alanınıza geçiş yapmak için kendinizi kanıtlayabileceğiniz bir işletmede çalışmaya başlayın. kasiyerlik ya da benzeri işleri küçümsemek aslında bir kompleks göstergesidir ve genelde insanları mesleklerine göre değerlendiren insanların yaptıkları bir davranıştır. oysa ki iş para kazanmak için yapılır; saygı görmek için değil.
eğer işleri küçümser ve zaman kaybederseniz, iş bulmanız da zorlaşır. o yüzden de bulduğunuz ve yol haritanıza uygun ilk işe girin.

yıldım ama direniyorum da. öyle bir manyaklık.

ama bulamamak şeklinde devam edebilecek olan başlık.