iyi

iyi

eski türkçe'de edgü > eḏgü > eygü > eyü > eyi > iyiye dönüşmüştür.
beğenilecek, makbûle geçecek nitelikleri olan, kendisinde bulunması gereken vasıfları taşıyana denilir.
hayırlı, uğurlu, müspet, sıhhatli uygun, yerinde, muvâfık ve münâsip gibi anlamlarda taşır.

bu kadar arapça, farsa kelimenin arasında bu kelimenin türkçe kökenli olduğunu görmek iyi geldi.

eskiden karnede 5 pekiyi, 4 ise iyi olarak karşılık bılurdu.

asıl anlamı bilinmeyen ve felsefecilerin üzerinde çok fazla düşündüğü bir kavramdır.

kimisi vardır der, kimisi yoktur der.

kimisi görecelidir der, kimisi değişmez der.

kim ne derse desin, zaman ne olursa olsun felsefenin en çok tartıştığı konulardan biri olacaktır.

kötü olamayandır.

her kötünün içinde gizli saklı da olsa var olandır.

(bkz: yin yang)

kötü, çirkin.

yarar sağlayan, kazançlı, yararlı, bol olarak tanımlanır.


iyi ve güzel birbirinden ayrılamazlar, iyi olan her zaman güzel, güzel olan her zaman iyi algısı hüküm sürmektedir. çirkin olan hiçbir şeyden iyilik beklenmezken, güzel olan hiç kimseden de kötülük beklenmez. çirkin olan kötü, kötü olan fesat bulunur.
güzeller cennete yakıştırılırken, çirkin olanlar cehenneme yakıştırılır.

sezen aksu'da kötülük aramazken yıldız tilbe'de neden fesatlık ararız?
esmer ve güzel olmayanlar neden kötü gibi gelir?

günün sorusu.

ayrıca "aman ne halin varsa gör" yerinede kullanılır.

kötü kelimesinin zıttı.