kalitesiz insanların övündükleri şeyler

karşı cinsle yaptığı seks anılarını anlatan insanlar zaten duyduktan sonra direkt uzaklaşırım.

maaşları
mevkileri
mal varlıkları
markalı eşyaları
müdür tanıdıkları

ırkı, milleti, dini v.s.

övünmek başlı başına bir kalitesizlik gerçi...

çıktıklarını / beraber olduklarını iddia ettikleri karşı cins sayısı.

skor odaklı ilişki yaşayan ve bunu bir haltmış gibi gösterenler.

kıyafetlerinin, saatlerinin, arabalarının kısaca sahibi oduklarının markalarıyla övünmeleri.

hayatta tanıdığım ve tanıyabileceğim en kaliteli adam olan dedem lc waikiki gömleğiyle, bisikletiyle bu dangozların alayını cebinden çıkarır.

zaten yersiz övünmek kalitesiz insan işidir.

bu tipitipler gittikleri yer bim market bile olsa italya gezisi gibi anlatırlar.

arabalar telefonlar giyim markaları falan filan.

ama esasında bu markalar da ulaşılmaz değildir. ha sen ne zaman ki kendine özel hot couture giyinirsin o zaman başka. ama yine şöyle birşey var ki esas zenginlerin bir çoğu böyle şeyleri dile getirmez bile hatta imasını bile yapmaz.

paranın satın alabildiği her şey.

takipçi (arkadaş sayısı)*, din, dil, ırk, cinsiyet, para, delikanlılık, fiziki güç.

kalitesiz şeyler.

ben diye baslayan bütün cümlelerin sonu nereye varirsa varsin bu olay kalitesiz insanlarin övündükleri şeyler kapsamindadir.

başka insanların hayatlarını zehir ederek bununla övünmeleri... rahat bırakın beni ya gidin giiiiit.

kendi çocukları veya torunları... düdük senin evladını sen değil başkası övecek ki kıymetli olsun ne olduğu da ortada işte

kalitesiz insanlar, kalitesiz şeyler över tezim ile şunu demek istiyorum; kendilerini*. evet kendilerini överler.

nitelikte önce nicelik ile ilgilenirler.

bir insanın sürekli kendisini övmesi, sürekli kendisinden bahsetmesi bile onun kalitesini ( veya kalitesizliğini) belli eder.

kitap okumakla övünür zavallılar. gerçekten çok yazık.

şampiyon olduk.

marka eşyaları. şimdi size yıllarca ciğerimi dağlayan bir anımı anlatacağım. hazır olun. mendilleri yakınınızda bulundurun.

biz beş kardeşiz. ben üniversiteye giderken en küçük kardeşim ilkokula gidiyordu. kiracı olarak bir evde kalıyorduk. ev sahibinin oğlu kardeşime hep hava atardı. benim kramponum, formam orjinal, ayakkabım en iyisi. kardeşim çok üzülüyordu. eve gelince marka eşyalar istemeye başladı. minicik yüreği gurur yapmış. pazardan herkesin bildiği o çakma markalardan aldık istediklerini. orjinallerini asla alamazdık. neyse bu sefer yine mutlu olmasına izin verilmedi kardeşimin. ev sahibinin oğlu oğlum bunlar sahte, bak orjinalinin şurasında şu olur, sen çakma giyiyorsun diye yine ezikledi bizim oğlanı. çok anlattık markanın bir şey ifade etmediğini ama küçücük çocuk ne anlar. şimdi burda o küçük çocuk suçlu değil. suç onu öyle yetiştiren, marka giydiği zaman üstün olduğunu ona öğreten beyinlerini çitilediğim anne babasında. ne zengin çocukları var insanları eşit gören. her şeyi paylaşan. çocuk anne babasından ne görmüşse onu yapmış. ulan sizin ve sizin gibiler yüzünden ne çok çocuk üzülüyor ve acı çekiyor. sizi gibi mirasyedi müsvetteleri, siz de parasız kalın da hor gördüğünüz o insanların seviyesine düşün bir gün inşallah. daha çok beddua ederdim de neyse.