karakomik filmler

cem yılmaz’ın gişede pek fazla iş yapmamış ama benim sevdiğim, biri komik, bir diğeri ise daha dram içerikli iki adet orta uzunlukta filmin bir araya getirerek oluşturduğu deneysel filmler.

cem yılmaz’ın ya abi ben kendi izlemek istediğim filmleri çekmek istiyorum edasıyla deneysel işler çıkarttığı gişe kaygısı gitmediği filmi. çok başarılı ve güzel buldum ben söylenenlerin aksine. gora 5 yapıp gişe rekorları kırmayı da bilirdi.

filmlerin dördünü de beğendim. "2 arada" iyiydi, "kaçamak" belki bir tık altında kalır ama elektronik sigara dumanı ile haberleşme güzel göndermeydi, "emanet" de fena olmayan bir eleştiriydi. bence en iyisi hem senaryo hem de oyunculuk açısından "deli" oldu. cem yılmaz diğerleri gibi para kısmını geçeli çok olmuş. hatta "sanat toplum içindir"i de geçip "kardeş benim sanatım benim içindir" noktasına gelmiş gibi ki bence bu hali çok güzel. kasıntı, beğenilme veya gişe kaygısı taşıyan eserler yerine takdir ettiğim bir sanatçının başarısız girişimlerini bile tercih ederim.

cem yılmaz son yıllarda (hatta son on yılda neredeyse) o kadar kötü filmlere imza atmıştı ki, aslında güzel bir kara komedi örneği sunduğu karakomik filmler serisi de bu yüzden patladı. ilk başta çok büyük bir ön yargıyla yaklaşmıştım ben de. ne kadar yanıldığımı izleyince fark ettim. kara komediden, karakter tahlillerinden hoşlanan herkesin izlemesi gerek. elbette harikulade sanat eserleri değiller fakat gayet de seyir zevki yüksek işler hepsi. gerçi kaçamak hariç belki. özellikle deli ve 2 arada'nın hastasıyız ama.*

şimdiye kadar yayınlanan ilk ikisi netflix'te izlenebilir durumda şu an. serinin 3. ve 4. devam yapımları da gelecekti yanılmıyorsam. gelsin bakalım. arif v 216'nın devamı gelmesin ama. lanet olsun o.

filmin ikinci bölümü olan emanet isimli bölüm televizyon dünyasının arka planını anlatmaktadır.

karakomik filmler 2
ikisi arasında mukayese yaparsam ilk film olan deli’yi daha çok sevdim. emanet, benim pek de sevmediğim yetenek sizsiniz tarzı yarışmalarla ilgili. güzel bir ince eleştiri filmi olmuş. cem yılmaz’ın her filmde biraz daha iyiye giden oyunculuğu peki?
emanet'in baş karakteri birol müthiş iyi bir betimleme! absürt karakter fikrine bitiyorum. insanların her şeye tepki verirken, birol’un hep hüzünlü ifadeyle bakması karakterin sunuluşu açısından çok uygun olmuş.
deli... özkan uğur farkıyla... bence özkan uğur rol yapmamış da olabilir.
sonu çok tatlı bağlanmış. merak ettiriyor ve kendisini zorla sevdiriyor. cem yılmaz’a ivme katan bu kara mizah filmlerin devam etmesini çok isterim.

pek bir film havası beklememek lazım izlerken, vakit geçirmek için, hayattan bir kesit gibi hissettiren film serisi.

karakomik filmler serisi, hak ettiği değeri görememiş ancak sinemanın kaçınılmaz adaleti ile hak ettiği değeri görecek bir film serisidir. iki film, toplam 4 bölümden oluşur. cem yılmaz'ın üstte yazar arkadaşımızın söylediği gibi deneysel olarak türkiye'de bir ilk ile standart film anlayışından çıkarak ürettiği güzel bir eser olan filmde karakter tahlilleri ve gözlemler çok çok iyi seviyede yapılmıştır. cem yılmaz, komedide türkiye tarihinin zirvesinde bir isimdir. buna rağmen yeni bir şeyler denemeye çalışması ve "röntgen filmi çeksem 1 milyon izleniyor" dememesi çok önemli bir şey benim kanaatimce. çünkü bunu yapan "komedyenler" var, senelerdir tutmuş bir şeyi ciğerci peşkiri gibi önümüze getirerek hasılat rekoru kırmak da mümkün. filme gelirsek, ilk filmde 2 arada ve kaçamak adlı iki bölüm var. 2 arada, metafor kullanarak çok şey anlatan güzel bir film. kaçamak ise yine göndermelerle eğlendirebilen ama çerezlik bir film. ikinci filmde de iki bölüm var. ilki deli, ikincisi emanet. deli, çok iyi düşünülmüş ve sonu da mükemmel bağlanmış duygusal bir film. emanet de karakter analizi dikkatlice yapılmış ve televizyon dünyasını eleştiren ancak sonunu beğenmediğim bir film. umarım bu serinin 3. kısmı da gelir. anıra anıra güleceğiniz veyahut sizi derin düşüncelere sürükleyecek uzun metrajlı filmler değiller ama sinemamız için değerli bir deneyimdir diyebiliriz.

yapımcısı cem yılmaz olduğu için öğretilmiş hayranlık kategorisinden beğeni toplayan vasat filmlerdir.

gösterilerinde ; mizah sadece güldürür, düşündürmek bizim işimiz değil derken...
her bölümün farklı sonlara ulaşması için seyirciyi düşündürmeye çalışan seri...

bir cem yılmaz film serisidir.

şimdilik dört filmden oluşan seride 2 arada, kaçamak, deli ve emanet filmleri bulunmaktadır. filmlerin senaryolarını cem yılmaz yapmış, aynı zamanda seriyi yönetmiştir de.

benim bu filmler arasında en sevdiğim olan 2 arada filminde cem yılmaz ile birlikte kız kardeşler filminde çok beğendiğim, bu filmde de gayet iyi oynamış olan cemre ebuzziya, ozan güven, oyunculuğu ile ilgili ciddi soru işaretlerim olan uraz kaygılaroğlu, ruhsar'dan beri çok sevdiğim cem davran, umut kurt, zafer algöz ve bala atabek rol almıştır. daha sonra do no disturb (film)i ile yeniden gördüğümüz ayzek karakterinin ikilemlerini izliyoruz bu filmde.

sevdiğim ikinci film olan emanet'te ise cem yılmaz ile birlikte çağlar çorumlu, özge özpirinçci, celil nalçakan, zafer algöz, tülin özen ve tansu biçer rol almıştır. filmde ayrıca konuk oyuncu olarak acun ılıcalı, seda bakan, alp kırşan, saba tümer ve özkan uğur da yer almıştır. bu filmde de belki ayzek kadar kendi filmin hak eden bir karakterin yetenek yarışmasına katılması işleniyor.

fena bulmadığım üçüncü film deli'de ise cem yılmaz ile birlikte özkan uğur, cem davran, hakan gerçek, büşra develi ve emin gürsoy almıştır. ne dilediğine dikkat etmeyen bir taksicinin hikayesidir ve oldukça güzeldir.

dördüncü film ise filmlerin arasında en kötüsüdür. cem yılmaz, zafer algöz, özkan uğur, can yılmaz, necip memili ve kötü bir oyuncu olduğunu düşündüğüm nilperi şahinkaya rol almıştır bu filmde. bu filmde kaçamak yapmak için uzaklara giden dört arkadaşın uzaylılarla karşılaşmasını konu edinir.

bu film serisini sonraki dört filminin de hazır olduğunu cem yılmaz açıklamıştır ama yayım tarihi belli değildir.

olmamış filmlerdir. özellikle şehir hatlarında geçen 2 arada filmi için söyleyeceklerim şudur. cem yılmaz sadece şunu amaçladı, ben güldürebiliyorum daha ne olsun. bu durumda insanların ölçüsü filme gülüp gülmemeleri olunca 500 yorumda gülmedim olunca filmin kalitesini kimse tartışmamaya başladı, üzerine de kendisi sanki üst düzey filmler yapmış gibi artık ciddi film zamanı değince başarısız olduğu bir alanda resmen çakıldı. bunun çözümü var kardeşim, ben komedyenim mizahçı değilim, ya da ben film çekiyorum güldürmek zorunda değilim de. aslında her ikisi de aynı. bu filmlerin hepsi ama hepsi kötü filmler , daha doğrusu cem yılmaz ın 15 filmi arasında birazcık her şey güzel olacak var onun dışında hepsi çöp filmler. yıllansa da değeri anlaşılan değil, zamanla çöpe giden emekler ve paralar demek. dün yahşi batıyı seyrettim sıkıntıdan, o kadar eski espriler ki, bel altı vuruşlar v.s. bunun çözümü cem yılmaz ın şapkasını başına koyup sinema nedir, diye düşünmesi. güzel kardeşim sinema ne komikliktir ne mizahtır , bambaşka bir şeydir. ama sen de bunu anlayacak kapasite yok malesef. sıfırdan başla ve sinemayı bırak bir an önce, her filmin de daha da çıtayı düşürüyorsun. ayzek aşk gemisinde mi çalışıyor? amerikan barda tost filan yapıyor, arada insan kaynaklarından tipler geliyor filan, komedi değil rezalet. git şehir hatları vapuruna biraz hayat öğren, yoksullar hayatlarını nasıl yaşar. herkes sürekli komiklik peşinde değil bu ülkede. adamın filmleri de kendisi gibi zararlı. her şey komiklik değil, espri yapmayın. bir nesli bozan kişi maalesef cem yılmaz'ın sürekli espri yapmayı bir zorunluluk haline getirmesidir. sevgiler.