mallık anları

çay bardağını ısırıp simiti içmeye çalışmak.

sabah seksinden sonra sana kahvaltı hazırlayan manitaya ex in adıyla hitap etmek..

cilt cilt kitabını yazarım üniversitelerde okutulur gençlere

çatalla çorba içmeye çalışmak

garson afiyet olsun dediğinde teşekkürler size de demek

off. yine mi ya. bıktım kendimden. çamaşır makinesini doldurdum, deterjan yumuşatıcı her şey tamam. bastım düğmelerine geçtim içeri. bitiş saatinde bir gittim yanına makine çalışmamış, ışığı yanıp sönüyor. allah allah dedim niye böyle oldu. neyse tekrar bastım açma tuşuna geçtim içeri. gittim yine çalışmıyor. meğer kapak tam oturmamış. çamaşırlar yıkanacak diye akşam oldu. annem görse senden ev karısı olmaz der. ömrüm boyunca bana böyle dedi. ben de haklısın anne ben zaten ev karısı değilim diyorum her seferinde. niye böyle oldu hiç anlamadım.

üzerinden çıkardığın kıyafeti kirli sepetine atıyorum diye klozete atmak.

ikisinin de kapağının açılmasıyla işlevsellik kazanması ve konumsal yakınlığı nedeniyle hoşgörülebilinir.

yüzme bilmediğim dönemlerde, abimin beni "şaka" amaçlı, boyumu aşmayan dereye atma eyleminde, ayağa kalmak yerine yüzümü silerek boğulmaktan kurtulmaya çalışmam.

2000 senesinde alanya'da çalışıyordum. mesai saatleri dışında da denize giriyordum, e hava sıcak malûm. çalıştığım otelin iskelesi vardı, insanlar sonuna kadar gidip merdivenle denize giriyorlardı. ben de " ulan neden kimse iskeleden balıklama atlamıyor, ne kadar da zevksiz insanlar " diyip duruyordum.

neyse bir akşam yine iş bitti, iskeleden koşa koşa balıklama atladım ve kafam gün diye kaya'ya çarptı. meğer zemin kayaymış, millet ondan anlamıyormuş. benim tabi pekmezin aktı. dünyam tersine döndü resmen.

bu da böyle bir mallık anımdır. *

gs maçını saat 19:00'da sanmam ve neden başlamıyor bu maçççç... diye dakikalardır dellenmem.

bugün de bir mallık yaptık çok şükür. *

şimdi naci en alamo başlığını görünce aklıma geldi.
ibrahim tatlıses head shot yedikten sonra 2012 yılında yks'ye girdim. cizre nuh seyahat ile urfa'ya arkadaşımın yanına gitmiştim. tekli koltuk zaten yok ve görece lcd ekrandan sürekli otobüste ibo şov dönüyor. muavin dedi ki: "abla sen gel buraya otur" * oturdum ve koltukta film ekranı var. hiç otobüsle şehir dışına çıkmadığım için o zaman da ilk kez görmüştüm. * yol akıyor ama film bağlanmıyor. yaklaşık 10-15 dakika ekrandan yol izlemiştim. sonra fark etmiştim "lan bu film göstermeyecek herhalde" diye.
hala unutamadığım en mal anlarımdan biri buydu çünkü bir de uzun sürdü yani. öylece izlemiştim ve hiç romantize edilecek bir izleyiş de değildi.
bu arada şehir girişinde de kocaman branda vardı. "imparator seninleyiz" diye.
garip bir 1 haftaydı.

lisedeyken okul çıkışı kaymakamlığın önünden geçiyordum. kaymakamlık bahçesinde 29 ekim töreni vardı. birkaç rütbeli asker* ve takım elbiseli adam/kadın oradaydı. benim yürüdüğüm kaldırım nedense ıslaktı. bir yandan törene bakıp bir yandan yürürken ayağım kaydı ve kaldırımdaki ağacın üzerine düştüm, ağaca sarılarak yere kapaklanmaktan kurtuldum. bahçedeki herkes dönüp bana baktı. hiçbir şey olmamış gibi kalkıp yürümeye devam ettim. saçma sapan bir andı.