mutlu olamadan ölmek

insan mutlu olmadan ölürse acaba diğer tarafta bu bir avantaj olur mu hani burada bu insan evladı mutlu olmadı burada bir güzellik yapalım derler mi acaba

mutlu ol iyi bak kendine.

hayat ileriye doğru yaşanıyor ama geriye bakılarak anlaşılıyor demiş biri. yani ölüme yakın olmadan çok önce geçmişi doğru okumayı öğrenmek ve travmaları olabildiğince çözümlemek gerekiyor.

diğer türlü ölene kadar kendinize acımayı da seçebilirsiniz. kötü bir çocukluk geçirdiyseniz bu sizin illa ki suçlu veya toplum dışı biri olmanızı getirmek zorunda değil.

insan hayatını inşa etmeyi bilmeli. limonları limonata yapmalı. şeker yoksa şekersiz limonata mı olur diye şikayet etmemeli. doktorlar şeker asrın en büyük zehiri diyor iyi ki şekersiz içiyorum alıştım da demeli.

bu polyannacı olmak değil. her şeye rağmen var olmak ve başarmak önemli.



insan kendi psikolojisini düzeltebilir ve mutlu olabilir veya cem yılmaz gibi milyon dolarlık adam olsan bile panik atak geçiren ve sonunda kalp hastası olan biri de olabilir.

bizler öldükten sonra mutlu olacağız. oh diyeceğiz, bitti bu işkence. yaşamak suçundan kurtulduk, özgürüz. artık mutlulukla hiçliğe doğru süzülebiliriz.

(bkz: vay emenike)

öldükten sonrada mutlu olamamışsak bittik

bir müslüman gözünden yazacağım:

biz müslümanlar bu dünyada meşakkatli, mutsuz bir yaşam da sürsek ileride, cennette mutlu olacağımızı düşünerek acımızı, mutsuzluğumuzu hafifletebiliriz.

diğer tarafta beli bükülmüş, ömrü çalışmakla geçmiş, hastalık, yokluk bir sürü olumsuzuklar yaşamış ölmüş gitmiş, ölünce de cehenneme sürülmüş inançsız bir insan var. hiçbir zaman mutlu olamadan bu dünyadan göçmüş gitmiş, ölünce de mutluluk bulamamış.

üzülüyoruz tabii.

mutlu olup ölmekten iyi gibi sanki.