normal sözlük yazarı olmak

aza kanaat etmektir. ekşi sözlükte yazar ücretine ek olarak bayram primleri de vardı. bayramın son günü oldu hala bir şey yok.

bazıları o kadar önemsiyor ki yakında kartvizit bastırıp ortamlarda dağıtacak şu şekil;

1-2 saat evvel üye oldum ve bir iki şey çiziktirdim ama devamlı olacağımı pek zannetmiyorum.

anlatacaklarımın ve yazacaklarımın daha önceki anlatılarımın tekrarı olacağı duygusu canımı sıkıyor ve yoruyor.

ayrıca alttaki bir başlıktaki soru gibi: neden yazıyorum? sorusunun tatminkar bir cevabı yok zihnimde. aslında daha öncesinde de yoktu. neden yazıyoruz ki sahi? kendimizi ifade etmek içinse peki neden ifade etme ihtiyacındayız? sıkıcı sorular

galiba beni (belki de ezelden beridir) bir şeyleri anlatmak değil, yapmak cezbediyor.

sokak duvarına yazdığın ile aynı sonuç :)

beni burada tanıyıp kabullenmiş insanlar var. bunu hiçbir yerde bulamam. sözlüğü değil onları seviyorum. çünkü anlayış gösteriyorlar genelde.

deli deli takılıyorum, kimse ilişmiyor kendi halimde bir şeyler yapıyorum insan daha ne ister ya. ayrıca her kavgada, dramada bir taraf tutuyorum beni aralarına almıyorlar sonra üzülüyorum duvara bakıp ağlıyorum.

normal sözlük yazarı olmak aslında biraz kalabalıktan bilinçli bir geri çekilme hali.. burası büyük, gürültülü platformların aksine küçük ve butik bir sözlük.. konu başlıkları sınırlı, etkileşim daha az haliyle. belki tam da bu yüzden kıymetli. çünkü burada mesele sesini duyurmak değil, kendini duyabilmek.

zaman geçtikçe nickler aşina olmaya başlıyor. birinin üslubundan kim olduğunu çıkarabiliyorsun, kimin neye sinirleneceğini, neye güleceğini az çok biliyorsun. bu da ortama o eski mahalle hissini katıyor. samimi ama mesafesini de koruyan bir denge hali..

benim için burada yazar olmak, gösteri yapmakla değil, iç dökmekle ilgili. bir nevi zihinsel detoks alanı.. günün tortusunu bırakıp çıkabileceğim, bazen iki cümleyle rahatlayabileceğim bir yer. o yüzden benim gibi yazdıkça açılan, açıldıkça hafifleyenler için biçilmiş kaftan. bu yüzden de yazmayı bir kafa boşaltma ameliyesi gibi görenler için oldukça yerinde bir sığınak diyebilirim.

gevşeklere göre değildir. ciddi bir iş tir. zaten gevşekler geldikleri gibi giderler.

arada bir insana kendini sorgulatan aktivite.
genelde birkaç dakikada çözümlüyor, hayatıma devam ediyorum.