okumasaydım da olurdu dedirten kitaplar

(bkz: masumiyet müzesi)
(bkz: kırmızı saçlı kadın)
(bkz: saç örgüsü)
(bkz: genç werther'in acıları) , nefret ettim.
(bkz: trendeki kız)
(bkz: iyimser babanın kızı)
(bkz: bana yardım et)
(bkz: yıldızın saati), bunu bidaa okurum bi ara, ben anlamadım kesin.
(bkz: axolotl) bunu da ben anlamadım kesin ama hayatta bidaa okumam.
(bkz: hain yüreğim)
(bkz: ben kirke)
(bkz: başkalarının tanrısı)
(bkz: aksak ritim)

(bkz: kemalettin tuğcu) eseri herhangi bir kitap. bir de ilkokul yıllarında okutulurdu bize, ağlaya zırlaya okurduk el kadar çocukken. asla çocuk kitabı kategorisinde olamayacak kadar depresif kitaplardı. en azından o yaşlarda okumasaydım da olurdu,arkadaş o ne dramdır ya?

(bkz: silahlara veda)

babamı çok duygulandırmıştı da beni zerre etkilememişti.

er ryan'ı kurtarmak filmi de tırttı bence.

hoş, savaş filmleri/kitapları özel ilgi alanım sayılmasa da bu türden beğendiğim eserler de yok değil.

bu ikisi cidden bana hiçbir şey ifade etmemişti ki biri kitap diğeriyse film olarak, bu türdeki en ön plandaki işler sanırım.

osman aysu'nun bazı sadece bazı kitapları. sanki sadece yazılmak için yazılmış gibi duruyor.

hasan ali toptaş - beni kor kuyularda bırakma

tum kitaplar. okusam da okumasam da dahiyim. tum kitaplar zaman kaybidir.