okunması gereken birçok kitap olduğu halde yeni kitaplar satın almak

bugün yaptığım olaydır, çünkü okumaya ihtiyacım olan kitap her an değişebiliyor. bazı günler bunalıp bir tasavvuf kitabına sarılıp bazı günler de neşem yerinde bir ahmet ümit patlatabilirim :) kitap alalım ya kitap almaktan zarar gelmez.

ben yapıyorum bunu. bazı dönemler kitap okuyamıyorum evet ama her elime para geçtiğinde kitap alıyorum. günden güne pahalılaşıyor zaten ne zaman alırsanız alın kâr.
ayrıca kızıma bırakacağım birer miras onlar. neden almayayım? elbet okuyacağım, çocuklarım okuyacak.

annemin kankası da ihtiyacı olandan fazla çamaşır suyu ve tuvalet kağıdı alırdı bu da tıpkı onun gibi bir hastalık bence, elimde okumadığım bir sürü kitap olmasına rağmen kitap gördüğümde elimdeki son parayla bile kitap almışlığım var. kendimi durduramıyorum ve deliler gibi kitap almak zevk veriyor, bunun iyi bir şey mi kötü bir şey mi ayırdında değilim.

bir tür bağımlılık olabilir şahsen bende de var bu. her kırtasiyeye girişimde en az 2 kitap almadan çıkamıyorum

alışkanlık olabilir. ya da yemek yemek gibi bir ihtiyaç.

uzun yıllardan beri kurtulamadığım durum. bi köşede okunmayı bekleyen elli kitabım varken bile kendimi frenleyemiyorum.

bi gün kendi evime çıkınca kitaplarımı nasıl taşıyacağımı kara kara düşünmekte olduğum doğrudur.

ben bir kitap alma bağımlısıyım, bunlar da yeni bebeklerim. uzun zamandır indirime girmesini bekliyordum ve sonunda aldım. zafer benimdir!

sürekli yaptığım eylemdir. kitaplığımda onlarca kitap olmasına rağmen hep yenilerini alırım. okurum da aslında ama her zaman okumam gereken kitaplar vardır.

indirim gördükçe dayanamıyorum. gerçi indirim olmasa da alıyorum. en son para suyunu çekince ara verebildim*

kitapları okunması gereken şeyler değil de birer arzu nesnesi haline getirdiğinizde bu oluyor. artık uslanmaz bir beyaz yakalısınız. hiç bir köylülünün bu başlıkta işi olmaz. çünkü köylüler kitap okumazlar. köylüleri sevmeyiz.

... bendeki kronik bozukluk... koliler dolusu almaca ve 3.kütüphaneyi de doldurma, kütüphane ama kitaplık değil... allah şifa versin hepimize. çoğaldıkça eskilere dönüp bitirmek zorlaşıyor üstelik...

tsundoku sendromu

indirim olunca dayanamıyorum. zaten zam gelecek diyorlar. indirimleri değerlendirmek lazım.

(bkz: iyi huylu bağımlılık)

(bkz: kendini saygın hissetme güdüsü)

yanımda duran dokuz, rafta duran saymaya utandığım sayıdaki kitaplara bakınca beni tanıdılar siz kaçın dediğim olay.

sürekli yaptığım olay. okumadığım bir sürü kitabım olmasına rağmen girdiğim kitapçılardan en az bir kitap almadan çıkamıyorum. yok mu çözümü falan.

çok tatlı bir hastalıktır.

okumayi degil satin almayi seviyordur. olamaz mi?

bir chanel yazisiyla kaplayip aksesuar olarak kullanacak belki, uff cok acimasiz oldum. sakaa..

benim de okunmayi bekleyen bir suru kitabim var kimine sans verip bir noktadan sonra yok ya sarmaz bu beni deyip biraktigim da ... olabilir yani cok takilmamali.
sosyal mecralarda bir suru kitap degistokusu challenge yapiliyor, ya da ihtiyac sahibi birilerine gonderebiliyorsun. ben kuzenlerime falan veriyorum.

2 kitap fazlam varsa hemen ceza veririm kendime. bitirmek için sıkıştırırım kendimi. çok vicdansızım bu konuda. insan kendine bu kadar çektirir mi?* yapıyorum böyle şeyler. bence siz de yapın. çabuk bitirirsiniz kitapları. en fazla artı iki kitabınız olsun. birikince daha çok gözünüzde büyüyor okumak. benim için sorumluluk gibi bir şey oluyor, ki öyle olmamalı. yavaş yavaş sindire sindire okumak varken o kadar kitabın gözümün önünde ne zaman biteceğini bilmeden, vicdan azabını çekerek, sıkıştırırak okumak
çok mantıksız oluyor. bakın işi vicdana vurdum. sırf bu yüzden okuyamayacağımı bildiğim zamanlarda kitap bile almıyorum.
arkanızdan ağlıyor o kitaplar.. yazık..

o kitapları okumakta zorlandığınızda yazımı tekrar tekrar okuyabilirsiniz. depresyona sokarak okuturum.* bir motivasyon gibi düşünün. haydiiii ne bekliyorsun.. başla okumaya..

kamu spotu: önce elinizdeki kitapları bitiriniz sonra yenisini alınız.