online oyun bağımlılığı

lise zamanlarında knight online'ın başından kalkmıyorduk fakat şu an yaş sebebiyle çok da mümkün değil. para kazanmayacaksam hiçbir oyunu bedavaya bu kadar süre aralıksız oynamam

bağımlılık değil de seviyorum işte. mmorpg türü benim için çok özeldi. lisansta birkaç oyunda avrupa sunucularında geniş ekiple birlikte ilkleri yaşadım, listelere girdim. sonra kendi kendine yok oldu bu tutku zamanla. şu an hala zamanım var fakat bu zamanı müzik üretmek için kullanıyorum. arada girip bir yarım saat, bir saat bir şeyler oynadığım oluyor fakat nedense artık bir saatten fazla kalasım yok oyunlarda.

ha bu sosyal hayatımı değiştirdi mi? yok. kendi hobileriyle mutlu olan insan kendine başka hobi buluyor işte. diğer yandan insanlarla zaman geçirmenin kutsanması saçma. lisede cafelerde sosyalleşen tayfa üniversitede de aynısını yaptı. bu arada ben ortalama bir öğrenci olmama rağmen kendimi geliştirecek zamanı buldum. hobilere dil ekledim. şimdi ben alanında avrupa'nın en iyi birkaç okulundan birinden mezunum, onlar satış temsilcisi ve iş çıkışı cafeye gidiyorlar çünkü bar için paraları yok.

kısaca her oyun seven, her yatkınlığı olan hayatına sifon çekecek diye bir şey yok. bu bir klişe. sifonu sosyalleşirken de çekebilirsiniz.

yıllar geçse de üstünden bu kalp seni unutur mu?


oyun bağımlılığı da her bağımlılık türü gibi psikofizyolojik bir etkiye sahiptir. tamamen iyileşmez, her zaman nüksetme ihtimali vardır.

çocuk yaşlarda başlar, bağımlısı sabahtan oturur bilgisayar başına. hatta uyanır uyanmaz aklında bilgisayar oyunu vardır. dersleri ihmal ettiği olur, yemek yemeye bile kalkmaz. işin düşündürücü tarafı, dünya sağlık örgütü bu dijital oyun bağımlılığını ruh hastalıkları sınıfına sokmuş. yani bu uyuşturucu, alkol, kumar bağımlılığı kadar da tehlikeli bir bağımlılık. bağımlısı kontrolü kaybetmişçesine oyuna zamanını harcar. uyumaktan ve sosyal yaşamdan dahi kopar. bu sanal oyunlar tüm dünyada yediden yetmişe büyük ilgi görüyor. bunların en çok rağbet göreni de savaş oyunları. bir de bu oyunlar gerçeğine tıpatıp benzeyecek görselliğe sahipler. hatta oyun ile gerçeği birbirine karıştıracak kadar akıl sağlığını bile bozanlar oluyor. çocukları sanal dünyadan korumak bir yana dursun yetişkin insanlarda da bu oyun bağımlılığı azımsanmayacak kadar yüksek. duygu durumundaki boşluklar bu bağımlılıkta etkili oluyor. asosyal ve yalnız kişilerin bu bağımlılığa yakalanma oranı da yüksek. aile içinde yaşanan gerilimler de bunda etken, yani bu gerilimlerden kaçanların sığınağı sanal oyunlar oluyor. öğrenciyse veya iş sahibiyse bu kişi, derslerine ve işine kendini veremez.

ben bir tek sims oynuyorum. allah bağımlılığın bile vizyonlusunu versin gerçekten.

zaman çalan bir olaydır,

ha kimisi bu durumdan şikayetçi olmaz kimisi olur artık kendileri bilir.

ama az wow oynamadik bee.

harcanacak zaman kalmadığında gamer adam online oyunların bomboş iş olduğunu anlayacak.

son günlerde kapanan oyun sitesi merakımı uyandırdı nasıl bir ortammış dedim vallahi galiba yüz milyonlarca insan sanal oyun oynuyormuş , muazzam bir sektör milyar dolarlar dönüyordur herhalde ,benim oynadığım yok tabi en fazla iskambil ,yılan gibi oyun basitin basiti.
türkiye'de de var herhalde oyun sektörü oturduğun dairenin üstünde ki genç evde çalışıyor yazılımcıymış ,sürekli ekranda (bazen kahve yapıyorum ona) oyun var .
bizde kalkıp koca devlet kapatmaya çalışıyoruz .
, akıl olmayınca.

biraz biraz online bağlımsı olmaya başladım ama elde ne gelir