sabahlamak

ne zaman yapsam bunun kötü bir fikir olduğuna kanaat getirmişimdir. sabahlanılan günün ilk ışıklarıyla gelen başardım hissinin ardından büyük bir karanlık çöker bünyeme ve hayat bir daha asla eski renklerini sunmayacak gibi hissettirir. oysa 3'e 5'e bakmadan uyusaydım böyle mi olurdu şimdi derim. benlik değildir ve benlik sandığım zamanlarda bile hiç benlik olmamıştır.

ulan yine sabah edicem galiba
daha duş alıcam
ütü yapıcam

beni çocukluğuma götüren eylem.
legolardan ev yapıcam kendime. sabahın ilk ışıklarında oynayacağım içinde.