seni aldattım diyen sevgiliye söylenecek ilk söz

kurdurtmak için şöyle bir şey söylenebilir

ben de.

çocuklaşmaya gerek yok.
bir eksik hissetmiş ki aldatmış.
o güne kadar yaşanan güzel şeyler için teşekkür eder, ayrılığın bu sebepten olmasından duyulan üzüntüyü belirtip yola devam etmeli.
kimse kimse için bulunmaz hint kumaşı değil, hayat akıyor.
bir kere geldiğiniz şu dünya, ortalama 55-60 yıl süren bir ömür için bunlara takılıp kalmamak lazım.

hay aksi.

gözüm görmesin seni.
cehenneme kadar yolun var.
açıkçası paranoyak biri değilim, becerebilen aldatsın, ama gözüme de sokmasın.

kesinlikle niye diye sorulmaması gerekir. aldatmanın bahanesi olamaz. üstelik niye diye sorduğunuzda sanki hatayı kendinizde arıyor gibi olur, karşı tarafın da bahane üretmesine zemin hazırlamış olursunuz.

peki

haydaaaaaa ama biliyodum.

şu an bu muhabbeti yaşar gibi düşünüyorum ve "iyi bok yedin, s****r git" dediğimi farzediyorum.

sen kimsin?

bunlar hep işte, olmayan şeyin fantezileri. her şeye çok anlam yükleyip, sonra kurgu ve hayal dünyasında kendi kendini sevdirip ve kendi kendine birini sevip, sonra onun tarafından ihanete uğradığını düşünmek? burada insanın kendine yaptığı şey, hali hazırda kendine yaptığı, yani ailesinin, tanrının, hayatın önce onu sevip ona hayat ve bir şans vermesi sonrasında hepsinin ihanet etmesi. sonra sen gel bunu hayali sevgiliye uyarla. böyle yaşarsanız, yürüyen ölü olursunuz. şizofrenik hezeyanlar bunlar.

ben de seniiiiiiiiiiiiiiiiii sevgiiiliiiim.

yapılabilecek en iyi şey sessizliğimizi ona vermek olur aslında. sessiz kalmanın şiddetini fark etmesini sağlamak ve suskunluklarımız ile aslında anlatmak istediklerimizi hissetmesini sağlamak. kısacası susmak ve uzaklaşmak.

genelde direk söyleyene rastlamadığım için herhalde hiç bi şey demem ya karanlığa karışırım.

kaynar suyun kafadan aşağıya tamamen dökülmesini bekleyip, sadece suratına bakardım sanırım

aldatan aldanır yavrum.

birşey demem. değmez.

emre aydın güzel demiş;

hiçbir şey söylemeden arkamı dönüp giderim herhalde. ne söylenebilir ki?.

yani ben sevgilim olmayan biri tarafından aldatıldım arkadaşlar. *
o zamanlar 20-21 yaşlarındayım, bir beyle tanıştım. kendisini de feci halde takıntı haline getirdim. tabii benim bu sağlıksız hislerimden de haberdar. her ne ise, baştan falsolu bir iletişimdi. o zamanlar kendisi de 25 yaşında. farklı şehirlerde yaşıyoruz. bir müddet sonra bu saplantılı ilgim karşılık buldu beyefendi tarafından ve aramızda ilişkiye başlayıp başlamamak üzerine bir konuşma cereyan etti. kendisine tüm açıklığımla "koskoca adamsın. gel sevgili olalım, senede birkaç kez görüşürüz. sen de geri kalan zamanda otur mastürbasyon yap diyemem sana, tek ricam senin de bana maval okumaman olacaktır" minvalinde bir konuşma yaptım.
şimdi ben zaten bunları söylemişken aldatılmam söz konusu olamaz, öyle değil mi? olmamalı yani. sadakat beklediğim sözler istediğim yok çünkü. ama oldu arkadaşlar *.
bir müddet sonra hayatındaki tek kadının ben olduğuma yeminler ediyordu. ben "beni aptal yerine koymaya çalışıyorsun" diye küplere biniyordum. komik ve kaotik zamanlardı. en sonunda gönüllü gönülsüz itiraf etti. yani kendisinin yürüdüğü hanımlardan minik bir kadınlar ordusu kurulabilirdi inanın.
e tamam da niye? ne gerek vardı ki arkadaşım?
şimdi burada hem kendim tarafımdan, hem de bu beyefendi tarafından aldatılmış oldum. zira bana kalırsa sadece gidip başkası ile yatıp kalkmak değil yalan söylemek, manipüle etmek, gerçeği çarpıtmak falan da bir kandırma ve aldatmadır.
naçizane tavsiyem, ne kendinizi aldatın ne de başkalarını, cesiden kıssadan hisseler.