sevgili

nimettir.

o kelebekler, hala midemde...

hayatımda ilk defa açık iletişimi bu kadar kullandığım bir ilşki içindeyim. sanki çölde vaha bulmuş gibiyim.
eski sevgilim vefat ettikten 2 yıl sonra tam aseksüelim derken karşıma çıktı. yine ilk mesajı çok sevdiğim her adamda olduğu gibi ben attım.

psikolojik olarak daröadumandı. konuştum, bildiğim kadar dinledim, omuz oldum. sonrasında başladı.

şimdilik güzel gidiyor. şunu anlıyorum. ysrgılanmadığın her ilişki sana yuva oluyormuş. bir de ben erkikimmmm yerini bil kadın denmemedi de.

deyzeniz mutlu pınçiklerim. bu rezil dünyada nefes alxığım bir alan daha oldu. güzel.

sevgili başlığında tam olarak ne yapıyoruz arkadaşlar? sevgilim yok, alın beni aranıza mesajı mı veriyoruz, sevgililiği mi kötülüyoruz, yoksa sevgilisi olanların huzurunu kaçırmaya mı çalışıyoruz? ona göre pozisyon alacağım,

yanlışlıkla mutlu çiftleri savunup yalnızlar tarafından linçlenmek istemediğim durumdur.

çıkarsızsa, hesapsızca gelsin…

tengrim eşimi bana ver..

eşim değilse verme, yalnız çok iyiyim.