sıfırdan başlamak

üç kere dibi gördüm eksi de başladım her seferinde çıktım.

aşırı özeniyorum bunu başarabilen insanlara. bendeniz güvenli alan bağımlısıyım, dolayısıyla bu durum beni aşırı kısıtlıyor ve hiç risk alamıyorum. akabinde kendime sövüp duruyorum tabii. sonra da hayatım neden aynı diye düşünüyorum. e tabii aynı olacak amk. ben aynıyım...

yaptık ve devam ediyoruz

ben düz memur çocuğu aileden gelip devlet imkanıyla okudum.
üniversite'de burs aldım, kuruşu kuruşuna geri ödedim.
başka ülkeye gidip çalıştım, yerleştim vs. vs.
...
türk eliti ailelerde doğup büyüyen nepo baby akranlarıma nefret besliyorum.
bunlara yaltaklanan arkadaş çevreme daha büyük nefret besliyorum.
ingilizler "ağzında gümüş kaşıkla doğmuş" derler bunlara.
tr'de liseyi misyoner okullarında okuyan tiplerdir.
düzgün insandırlar genelde birkaç tane arkadaşım var, ama insan şunu da düşünüyor.
ülkenin sahibi siz değil misiniz, ülkenin anası bellenirken, cıa saçma salak projeleri size ihale ederken neden sesiniz çıkmadı?
her şey iki paralık olurken, ülkenin altı oyulurken hepiniz kulağınızın üstüne yattınız.

yeterince restart attım kendime.
artık tekrarlamak istemiyorum.
işimden gücümden memnunum.

yeter.

sıkıcı.
boz ve yeniden yap. sonra bir daha, bir daha, ulan lanet olsun bir daha !!!
bir süre sonra etrafınızda ki herşey yeni ve farklı olduğu halde hiçbir yenilik görememeye başlıyorsunuz.
herşeyin büyük bir anlamsızlık kazanmaya başlaması ile de çöküş dönemine giriyorsunuz. mesele başlamak değil yani. asıl mesele tutunabilmek muhterem.
patates kızartması olsa da yesem.s.s