sıfırdan başlamak

2026’ya mânen sıfırdan başladım.
ayrılık ve ölümle başladı sene.
mânen dibi gördüm, görüyorum ve yaşıyorum.
bugün artık bedenim “beni unuttun!” dedi ve kendimi hastanede buldum.
yaşamımda pek çok kez zor dönemlerden geçtim. artık eskisi gibi kıyamet koparmıyorum canım yandığında, düştüğümde. bir olgunluk tesir etti.
sessizce ağlayarak, günlerin geçmesini bekliyorum. zamanın ilaç olmasını..
büyük umutlarla girdiğim senede, bu kadar büyük kayıplarım olacağını bilemezdim.
ama içimde yine de hayal ettiklerimi rabbimin bana nasip edeceğine dair bir inanç var. bu inancın getirdiği bir sakinlik de var.
yavaş yavaş toparlanmaya çalışıyorum. günleri geçiriyorum.
ben yine sıfırdan başlayıp , en yukarı çıkarım.
çünkü bunun için bana bahşedilmiş bir güç var.
iyileşmek zorundayım çünkü ben baharım..

iç sesle benlik bu konuda hesaplaşır;
benlik der ki: -bazı devrimci ruhlar vardır ki, hayat onları ne kadar yorsa da, ne kadar yaralasa da her defasında yeniden başlama gücünü kendilerinde bulurlar. çünkü onlar için yaşamak, sadece var olmak değil; direnmek, sorgulamak ve yeniden inşa etmektir. yeniden başlamak, bu ruhlar için bir teslimiyet değil, bilakis bir meydan okumadır.
iç ses ise müstehzi gülümsemesinin altında dişlerini sıkarak:
-hadi len ordan.
sıfır dediğin
beyaz bir sayfa değil,
üstü karalanmış bir defterdir.
herkes “yeniden başla” der,
kimse “yalnız kalacaksın” demez.
kimse sabaha karşı
kendinle pazarlık ettiğin anlardan bahsetmez.
yeniden başlamak;
umutlu olmak değil,
yorgunken devam etmektir.
ve iç ses en sona saklar cümleyi:
“istersen yaparsın değil mesele.
istersen dayanırsın.”

üç kere dibi gördüm eksi de başladım her seferinde çıktım.