sigara ve alkol kullanmayanların kendileri eşsiz sanmaları

yoktur öyle bir durum belki az daha uzun yaşarlar ama pek keyifli bir hayat olmaz. insanın ara sıra dünyadan uzaklaşıp sızması lazım bu duyguyu yaşaması lazım.

(bkz: sağlıklı yaşam.)

ben sigarayı bıraktım. artık kendimi yarı yarıya eşsiz hissedebilirim.

sigara ve alkol kullanan sıradan bir insanım. sigara ve alkolsüz bir hayat düşünemeyen sıradan bir insanım. düz, basit biriyim ben. adam olamadık. durumumuz yoktu.

eşsiz insanlara diyecek lafım da yok zaten. aynı toprağa gübre olurken, orada bakterilere hava basmaya devam ederken görmek isterim onları. ne de olsa onların vıcık vıcık beyinleri de tıpkı benimki gibi solucanlara yem olmaktan kurtulamayacak. ha elit, ha sıradan, iplemez hiçbir solucan. solucan bunların karar vericilerinden bile daha objektif en azından.

ben oraya gidip, solucanı gördüğüm zaman; merhaba kanki diyeceğim. sonra da arka planda where is my mind çalacak. hiçbir yerde, solucanın midesinde, oh diye cevaplayacağım. sağol solucan kardeş. sarılalım sıkı sıkı.

boşluğu, hoşluk sanmak...

hiç başlamamış olanlar için boşluk sayılmadığı gerçeği var aslında ama yine de siz bilirsiniz.

not: ikisini de tüketiyorum.