sözlük yazarlarının gittikleri ilk yabancı ülke
başlık "denediğim nicki aldım" tarafından 03.12.2020 00:23 tarihinde açılmıştır.
121.
ingiltere.
uçak penceresinden baktığımda bu kadar ağacın, parkın, bahçenin bir şehirde nasıl olabileceğine inanamamıştım.oysa atatürk hava limanından kalkarken görebildiğim sadece betonların arasına sıkışıp kalmış biraz yeşillikti.
bir iş gezisi dolasıyla leicester ve londra’ya kısa bir ziyaret yapmış, mumya müzesini de dolaşma imkanım olmuştu.
aylardan kasımdı, gri bulutlu bir hava hakimdi.
uçak penceresinden baktığımda bu kadar ağacın, parkın, bahçenin bir şehirde nasıl olabileceğine inanamamıştım.oysa atatürk hava limanından kalkarken görebildiğim sadece betonların arasına sıkışıp kalmış biraz yeşillikti.
bir iş gezisi dolasıyla leicester ve londra’ya kısa bir ziyaret yapmış, mumya müzesini de dolaşma imkanım olmuştu.
aylardan kasımdı, gri bulutlu bir hava hakimdi.
devamını gör...
122.
ingiltere.
o dönemde telefonlarda internet yok. londra ‘da buluşacağım adamların adresini arıyorum, bulamıyorum. elimde harita dört dönüyorum ama yok aradığım geçit. dolanırken bir baktım bir sinagog. biliyorum ki patronları musevi, gittim kapısına, bekçiye dedim xx xx ‘i tanıyormusun, ofisi nerede? adam şöyle bir baktı yüzüme, londra da yaşayan tüm musevileri tanıma şansım yok dostum dedi.. biz çıkmışız tabi anadolu ‘nun bağrından, sanıyoruz ki hemşeri hemşeriyi tanır.. utanç..
bir de yine aynı seyahatte ayakkabımın topuğu düşmüştü, liverpool str istasyonun yan sokak çıkışındaki ayakkabıcılardan birine gittim elimde topuk. adam beni görünce ‘welcome boss’ diyince vay be demiştim, adam patron olduğumu direkt anladı, saygı gösteriyor, medeniyet be! demiştim.. ne bileyim esnafın dükkana giren her takım elbiseliye boss dediğini o zaman..
o dönemde telefonlarda internet yok. londra ‘da buluşacağım adamların adresini arıyorum, bulamıyorum. elimde harita dört dönüyorum ama yok aradığım geçit. dolanırken bir baktım bir sinagog. biliyorum ki patronları musevi, gittim kapısına, bekçiye dedim xx xx ‘i tanıyormusun, ofisi nerede? adam şöyle bir baktı yüzüme, londra da yaşayan tüm musevileri tanıma şansım yok dostum dedi.. biz çıkmışız tabi anadolu ‘nun bağrından, sanıyoruz ki hemşeri hemşeriyi tanır.. utanç..
bir de yine aynı seyahatte ayakkabımın topuğu düşmüştü, liverpool str istasyonun yan sokak çıkışındaki ayakkabıcılardan birine gittim elimde topuk. adam beni görünce ‘welcome boss’ diyince vay be demiştim, adam patron olduğumu direkt anladı, saygı gösteriyor, medeniyet be! demiştim.. ne bileyim esnafın dükkana giren her takım elbiseliye boss dediğini o zaman..
devamını gör...
123.
devamını gör...
124.
yaşadığım ilden çıkamadım, ne ülkesinden bahsediyorsun**
devamını gör...
125.
yunanistan (selanik, aleksandrapoli, kavala civar köyler), makedonya (üsküp, ohri, tetovo) balkanlar muazzam gerçekten. keşke kurlar adam gibi olsa da yine gidebilsem.
devamını gör...
126.
a.b.d texas. 7 aya yakın kalmıştım orada.
devamını gör...
127.
gürcü
devamını gör...
128.
benimkisi izmir
devamını gör...
129.
rusya - saint petersburg...
devamını gör...
130.
yugoslavya, sscb
devamını gör...
131.
almanya.
devamını gör...
132.
(bkz: uk)
devamını gör...
133.
türkmenistan sayılıyordur umarım. he birde anne karnında gitmiştim.
devamını gör...
134.
tchambuli/chambri of papua new guinea.
devamını gör...
135.
italya.
devamını gör...
136.
istanbul suriyegazi
kendi semtin de şuan da yabancı konumundayım
kendi semtin de şuan da yabancı konumundayım
devamını gör...
137.
trabzon
devamını gör...
138.
ilki kore'ydi.
devamını gör...
139.
öyle bir istek taşımadım.
devamını gör...
140.
aynı kültür şokunu yaşadığım türkiye'den bir şehir olmaz mı?
devamını gör...