tek tanrı

tek tanrı allah değildir, herkese göre değişen tanrıdır.
yunanlara göre bir çok tanrı vardır. zeus, poseidon gibi.
türklere göre gök tanrı'dır (kök tengri),
araplara ve müslümanlara göre allah'tır,
yahudilere ve israiloğullarına göre yehova'dır,
farisilere göre de rab'dır.

kısaca, sizin tanrınız, herkesin tanrısı olmuyor.

yoo zeustur

geliş sırasına göre yahudilik, hristiyanlık ve islam aynı kaynakta birleşirler.
zaten her bozulma ve sapıtma sonrası bir sonraki din gelerek islam ile sonlanmıştır.
israiloğullarına gelen musa (a.s.) peygamber ve isa (a.s.) peygamber aynı rabbin emirlerini tebliğ etmişlerdir.

(bkz: danny carey)

antik yunanda söz edilemeyecek olandır.

bu konuyu çok büyütmemek lazım. aslında tek tanrı ve çok tanrı arasında büyük farklar yok. tüm çok tanrılı inançlarda da daha büyük bir tanrı var, hiyerarşi var. tek tanrı, hiyerarşik olarak daha az önemli tanrıların, adının tanrı olmamasından başka bir şey değil. yani ona tanrı olmayan başka bir sıfat verip, yola devam edilmiş.

bunu herhalde ilk akıl edenler de yahudiler olmuş. ek olarak tanrı tekleştikçe de insani yanı azalmış. misal, musevilik, tanrı baya insanı normlarda muhatap olabiliyorken, hristiyanlıkta en azından form değiştirip gelmek zorunda kalmış, islamiyet ise bunu aracılarla mümkün kılmıştır. çok tanrılı dinlerde baya alem falan yapıyorlar zaten o durum daha karmaşık.

uçan spagetti canavarıdır

insanlığın gelişimiyle ortaya çıkan kavram. bilim geliştikçe tanrı bizden uzaklaştı. bir zamanlar aramızda dolaşan çok tanrılardan, soyut ve sonsuz bir tanrı kavramına geçtik.

allah'tır.

"böyle iken allah bir olarak anıldığı vakit ahirete inanmayanların yürekleri burkulur da ondan berikiler anıldığı vakit derhal yüzleri güler." zümer-45

bir şeye yeterli delile dayanarak inanma, doğru inanma; bu inanma ile ile elde edilen inanca doğru inanç denir. bilmenin gerekli ve yeterli şartı; bilindiği iddia edilen yargının doğruluğundan emin olma hakkına sahip olmaktır ki bu hakka o yargıya yeterli delile dayanarak inanıldığında ulaşılır. yani; bir yargının doğruluğuna yeterli delile dayanarak inanmak, o yargının doğruluğundan emin olma hakkına sahip olmaktır. dolayısıyla; bilme, doğru inanma; bilgi, doğru inançtır.

bilgi vardır. "bilgi yoktur." önermesi hiçbir zaman bilgi olmaz. bilginin yokluğunun bilgi olması imkansız ise bilgi hep vardır.
doğru inanç vardır. "doğru inanç yoktur." önermesinin doğru inanç olması imkansızdır. doğru inancın yokluğunun doğru inanç olması imkansız ise doğru inanç hep vardır. doğru inanç, doğru inanana, dolayısıyla; bilgi, bilene muhtaçtır. bilen, doğru inanan vardır. bilen her şeyi bilir: bilmediği herhangi bir şey olan tam anlamıyla bilen olamaz. her şeyi bilen, bütün olayları da bilir. olaylar, zaman ve mekan bağlamında gerçekleşir. ancak zamanı ve mekanı kuşatan tüm olayları bilebilir. mekanı kuşatan, mekanı her tarafından kuşattığı için mekanın ötesinde tektir.

doğru inanç -yani bilgi- , doğru inananın -yani bilenin- doğru inanması ile -yani bilmesi ile- var olur. dolasıyla bilen, bilme fiili ile bilgiyi sürekli var edendir. ancak var eden bilgiyi sürekli var edebilir: bilen, var edendir. var edenin var etmediği şey yoktur. her şeyi o var eder.

1.) bilgi vardır. "bilgi yoktur." önermesi hiçbir zaman bilgi olmaz.
2.) bilen vardır. bilginin varlığı öznesine işaret eder.
3.) bilen tektir. bilen, zaman ve mekan içindeki her olayı bilir. zaman ve mekan içindeki her olay, ancak zamanı ve mekanı kuşatan tarafından bilinebilir. mekanı kuşatan tektir.
4.) bilen, var edendir. bilen, bilme fiili ile bilgiyi sürekli var eder. ancak var eden bilgiyi sürekli var edebilir.
5.) bilen, var eden, zamanı ve mekanı kuşatan; sonsuz büyüklüktedir. çünkü mekanın ötesinde sadece o vardır.
6.) bilen, var eden, sonsuz büyüklükte ve tek olan tanrı'dır.

(bkz: ayetler var ayetler)