1.
türkçesi "elveda" olan, lulu wang filmi.
çinli göçmen bir ailenin doğu-batı kültürü, yalan/ ölüm/ hayatın sonu üzerine mizaha da tutunan aike draması.
çinli göçmen bir ailenin doğu-batı kültürü, yalan/ ölüm/ hayatın sonu üzerine mizaha da tutunan aike draması.
devamını gör...
2.
lulu wang tarafından yazılıp yönetilen 2019 yapımı bir dram filmi.
yarı otobiyofrafi filmi sayılabilir, lulu wang yazarken kendi ailesinden esinlenmiştir.
tür olarak komedi/dram olarak geçse de komediye dair herhangi bir şey olduğunu düşünmediğim için sadece dram filmi olarak adlandırıyorum kendimce.
aile bireyleri tarafından fazlasıyla sevilen babaannenin çok az bir ömrünün kaldığının öğrenilmesiyle birlikte babaanne'ye fark ettirmeden düğün bahanesiyle tüm ailenin birlikte geçirdikleri zamanlara tanık oluyoruz film boyunca.
aslında nai* tek başına bile enerjisiyle tüm aileyi mutlu edebilecek güçte bir karakter, her ne kadar ailesi hüzün duygusuyla boğuşsa da nai sayesinde biraz da olsa ölüm gerçeğinden uzaklaşabiliyorlar.
bir de filmde amerika'da büyüyen nai'nin torunu billi'nin yaşadığı kültürel karmaşıklıklarla başa çıkamayaşından ve kimlik arayışından bahsediliyor.
izlemeseydim de olurdu dediğim filmlerden biri oldu benim için.
ne hüzün duygusunu hissedebildim, ne de samimi bulabildim. yine de hiç değilse sıkıcı olmadığı için belki bir şans verilebilir.
filmi izlerken çin, kore yapımı filmleri çok fazla beğenemiyor ve tercih etmiyor olmamın sebebini de bulmuş oldum hiç değilse.
aile bağları ya da kültürel konulardaki filmlerin eleştiri olmadan direkt izleyiciye aktarılmasına pek katlanamıyorum.
bir de kültürlerini bazı konularda kendi büyüdüğüm kültüre de çok benzetiyorum ve aynı şekilde onları da direkt olduğu gibi izlemek hoş olmuyor benim açımdan.
farklı bakış açılarından aktarılabilse belki daha olumlu karşılayabilirdim.
yarı otobiyofrafi filmi sayılabilir, lulu wang yazarken kendi ailesinden esinlenmiştir.
tür olarak komedi/dram olarak geçse de komediye dair herhangi bir şey olduğunu düşünmediğim için sadece dram filmi olarak adlandırıyorum kendimce.
aile bireyleri tarafından fazlasıyla sevilen babaannenin çok az bir ömrünün kaldığının öğrenilmesiyle birlikte babaanne'ye fark ettirmeden düğün bahanesiyle tüm ailenin birlikte geçirdikleri zamanlara tanık oluyoruz film boyunca.
aslında nai* tek başına bile enerjisiyle tüm aileyi mutlu edebilecek güçte bir karakter, her ne kadar ailesi hüzün duygusuyla boğuşsa da nai sayesinde biraz da olsa ölüm gerçeğinden uzaklaşabiliyorlar.
bir de filmde amerika'da büyüyen nai'nin torunu billi'nin yaşadığı kültürel karmaşıklıklarla başa çıkamayaşından ve kimlik arayışından bahsediliyor.
izlemeseydim de olurdu dediğim filmlerden biri oldu benim için.
ne hüzün duygusunu hissedebildim, ne de samimi bulabildim. yine de hiç değilse sıkıcı olmadığı için belki bir şans verilebilir.
filmi izlerken çin, kore yapımı filmleri çok fazla beğenemiyor ve tercih etmiyor olmamın sebebini de bulmuş oldum hiç değilse.
aile bağları ya da kültürel konulardaki filmlerin eleştiri olmadan direkt izleyiciye aktarılmasına pek katlanamıyorum.
bir de kültürlerini bazı konularda kendi büyüdüğüm kültüre de çok benzetiyorum ve aynı şekilde onları da direkt olduğu gibi izlemek hoş olmuyor benim açımdan.
farklı bakış açılarından aktarılabilse belki daha olumlu karşılayabilirdim.
devamını gör...