walkman

piyasaya çıkmadan önce müzik dinlemek kapalı kapılar ardında bir eğlence, plakçalar ve büyük müzik setlerine bağımlı bir keyifti. walkman piyasa çıkınca, müziği taşınabilir hale getirdi. soğuk savaşın sonlarını getiren 80'ler sonrası özgürleşme akımının bir parçası olan walkman ile birlikte kaset satışları da başladı.

90 larda her yerde müzik dinlemek için gelistirilen ya da yaygınlaşan en büyük elektronik icatlardandı.iphone 12 pro kadar arkadaşlar arasında havası vardı,varın gerisini siz düşünün.

sony marka olanı makbuldü. bende aiwa marka vardı. müzik dinlemek daha samimiydi. bir kaset çıkarmanın sanatçılar için olduğu kadar bizim için de anlamı vardı. kulaklık kablosundan bozulunca kafayı sabit tutmak, çift kulaklık çıkışı, radyodan kayıt yapabilen walkman, ciklet pil, aaa ve aa pil şarj aleti ile tanışmama vesile olmuş gençliğimin icadıdır.

90lı çocukların en az bir kere satın aldığı harika icat.

aiwa diye bir markası olan sony de kim alüminyum diyen muhteşem aletti. 2003 te eskişehir'e gitmişim üniversite kazanıp. gittim aldım bir tane. zar zor bir ev bulmuştuk ama elektrik su yok bağlanmamış daha. geceleri açardım walkmanimi mum ışığı eşliğinde sezen aksu dinleyerek 2-3 bira içer uyurdum. şu an spotify, yok youtube music olmuyor efendim aynı tadı vermiyor.

kasetle dinlenen radyoya sahip müzik dinleme aracıdır. mavi renkli aiwa walkmanim var 6 kanala kadar dijital radyo kaydediliyordu. liste yapip kaset dinliyordum hey gidi günler hey.

90’larda popülerlikte aiwa ve sony markalarının kapıştığı küçük kaset/radyo çalar. aiwa daha pahalıydı. ortaokulda iken almayı çok istemiştim. babama söylemeye çekinmiştim. aslında istesem alırdı biliyordum ama ona kıyamıyordum. ben çocuk aklımla o parayı gözümde çok büyük görüyordum. sırf ben istediğim için gidip para verip alsın istemiyordum. sonra liseye geçince paramı biriktirip kendime sony almıştım. ondan 2-3 sene sonra cd çalarlar çıktı discman olarak * sonra da mp3 çalarlar moda olmuştu zaten. * hala ortaokuldaki visal’in alamadığı için ne hissettiğini hissedebiliyorum. çok enteresan. neden kendime o hissi yaşattım bilmiyorum. şimdi çocuklar alttan girip üstten çıkıp istediğini aldırıyor. hiç öyle şımarıklıklar yapamıyordum ben.

çocukluğumun efsane itemlerinden biridir.

rahmetli babam, bana bundan almisti bir tane. markasi aciko idi. kirmizi, sadece kaset caliyor. radyolulari yoktu o zaman. kadikoy rihtim'a yakin bir yerden almistik.

soyle bir seydi kendileri:
www.letgo.com/tr-tr/i/aciko...

eskisehir'e donus yolunda haydarpasa'ya dogru yuruyoruz. ben trene binip hemen pilleri takarak dinlemek istiyorum. neyse, tren perona yanasmis. esyamizi yerlestirdik. kaseti takti babam. hic unutmam, acilis parcasi elton john'un whispers adli sarkisinin oldugu karisik bir album. pembe bir kalp var kapakta.

vagonda kimse yok, ortalik sessiz. kulakligi takti rahmetli, play'e basti ve heyecanla bagirdi:

- sesi cok guzel.

ben sosyofobik oldugum icin 'napiyosun baba, bagirma istersen' deyip gulmustum.

ama onun da sesi guzeldi be.

sony olanının sesi gümbür gümbürdü. o dönemler sony en kral markaydı tabi. arkadaşta vardı, sırayla pentagram anatolia albümünü dinlerdik. hey gidi.

eskiden hayat kadar güzel olan müzik çalma aleti, youtube ve spotify'ın vermediği tadı o walkman verirdi.

pil ile çalışan taşınabilir müzik aleti olarak bilinir.


alıntı/ wikipedi.

walkman, tarihte ilk defa 1979'da japonya'da sony şirketi tarafından üretilen taşınabilir teknolojik bir alet olup soğuk savaş'ın bitmesinin ardından küreselleşmenin getirdiği özgürleşme akımı aracılığıyla bütün dünya'da yayılmıştır. 1990'larda walkman, kasetlerle birlikte patlama yapmıştır. walkman, içindeki ufak düzenekle birlikte çalışır.

askerde dinlerdim. çukurca fm vardı. gece sağat 12'ye kadar çalan. kaset koyardım içine vangır vangır ederdi.
parkanın içine saklardım kimse görmesin diye. bazıları, bu gığıl gığıl ses nerden geliyor derlerdi.

kasetçi tayfanın kankasıdır.

benim de vardı bi sony walkmanim. ama o kadar geç alınmıştı ki insanlar çoktan o devri kapamıştı.
dolayısıyla kulağımda walkman ile belki de hiç gezemedim. hatırlamıyorum da. telefonlara radyoların ufak ufak girdiği, milletin mp3e geçtiği zamanlardı. iki binli yılların başladı. (mp3üm de hiç olmadı.)
nedense her şeyin ilk girdiği evimize walkman hiç girmedi. sanırım babamın böyle bir şeye ihtiyaç hissetmemesinden kaynaklı. neticede onun arabası vardı.
walkman alındığı yıl bir de cdlisinden alındı. (onu o başlıkta anlatırım.)
hiç dinledim mi hatırlamıyorum ama baya havalıydı. griydi. haluk levent, çelik, of deli gönül tarık kasetlerim vardı. geldiği gibi söndü gitti havası çünkü geç kalınmıştı. kaset mi kaldı?
sadece bi süre kulaklık yerine hoparlör takarak kullandığımı hatırlıyorum. sonuçta kasetlerimi dinleyebileceğim başka bi imkân yoktu. sonra memlekete gitti ve orada bir anı olarak duruyor artık.
şimdi nereden çıktı?
mtv kapanıyormuş. hiç takip ettiğim bir mecra değildi ama sonuçta bir devri temsil ediyordu ve bi miktar üzdü. walkman de öyle. sabah duyduğum bu haber zamanında duyduğum "sony artık walkman üretmeyecek." haberini aklıma getirdi. o da bir devri temsil ederdi. o da bitip gitmişti.
walkman şimdi bir gençlik anısı (bende çok bir anısı olmasa da ) olarak memlekette duruyor. hâlâ çok havalı. hâlâ genç. yaşlanan biz olduk.

1. sinifta sony walkman almislardi karne hediyesi bozmasaydim iyiydi

voltmen.

neredeyse yedi yirmi dört müzik dinlememe yardımcı olan o eşyaa...canım yaaa..

lisedeyken vardı bende hatırlıyorum.. ders sırasında arkadaşla birbirmize radyoyu aç diye sevdiğimiz şarkılar çıkınca haber verirdik..

kaset pili çok harcardı gerçi.. kalemle sarardık mecbur..ama ben en çok radyo dinlemeyi severdim.. evet sevdiğimiz şarkı radyoda çıksın diye beklediğimiz o anın eşlikçisi..

uyurdum bir de ben kulağımda kulaklık...

yani demem o ki şarkı dinlemek, radyo yayını yapmak, şarkı seçmek dinletmek.. bambaşka bir zamanın ben de bıraktığı bir heves...

yaaa çok duygulandım laaağn..