yarının ölüleri

kendimizi, benliğimizi, kimliğimizi öne çıkarmaya çalışmanın, bu sırada başkalarının kalbini kırmanın hiç alemi olmadığını vurgulayan söylemdir.
biz yaşayanlar yarının ölüleri olduğumuza eminiz.
"toprak eşitler" "teneşir paklar""kefen cepsizdir" falan filan...

bol bol sevişin

bugünün dirileridir.

hepimiz hayat süren leşleriz:

geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek;
siz, hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?*

onlardan biri de benim şüphesiz. ailenin kadınları 90'a dayanıyor. bu ümit verir mi bilmem.

bugünün pek de yaşadığı söylenemeyenleri.

ölümle dalga geçenler, hiç bir insanın can verirken yanında bulundunuz mu?
filmlerde ki gibi değil.

bu platformda anlamsız felsefe yapılıyor sürekli.

hayata anlam kattıkça felsefe gibi önemli bir olgu bile zayıflıyor bana göre. hayatın absürt ve şaşırtıcı olduğunu bir yere kadar kabul edebiliriz ama sonuçta hepimizin bir hikayesi var. hikayenin sürekli yeni yazılan küçük bir kısmını okuyarak kendimize ders çıkaramayız. zaten basit primat türü canlılar olduğumuzu bilen birisi hayatın ne kadar anlamsız olduğunu görür. anlamsızlığın başındaki olayda muhtemelen basit bir doğa olayından farklı değil. farklı arayışlar içinde olmak da bu yüzden anlamsız.

(bkz: hepimiz , hepiniz o' sunuz)