yaşlılardan nefret etmek

evet yaşlılardan nefret ediyorum. özellikle 65 yaş üstü otobüse beleş binen gözleri fıldır fıldır torunu yaşındaki kızların orasına burasına bakan otobüste bile ne yapacağını nasıl davranacağını bilmeyen o dedelerden nefret ediyorum. ayrıca işi gücü olmayan. kafası secdeden kalkmayıp ağzı rögar kapağı gibi olan konuştukca pislik sıçratan o teyzelerden de nefret ediyorum. tek dertleri milletin karısı kızı birisi eve geç geldi mi alarma geçiyorlar nereden haberleri oluyorsa. ahlak namus bekçiliğini onlar üstleniyor koca şehrin. fakat malum partiyle torununu çocuğunu devlet dairesine yerleştirdiği zaman namussuzluk hainlik yapmış olmuyorlar. kul hakkı yemiş olmuyorlar. ben var ya sizin allahınızı ekmek arası yapıp yiyim.

ülkenin güzel zamanlarında ev araba stoklayıp bize iş beğenmiyonuz diyen low iq topluluğunun büyük bir kısmını oluştururlar.

gençliklerinde kimbilir ne naneler yemişler ama gel gör ki teller kadayıfa dönünce ahiret moduna girilip gençlerin hayatını zindana çevirme üzerinden ahkam kesmeyi üstlerine vazife ediniyorlar

fiziksel durumunundan dolayı kendini üstte ve ayrıcalıklı gören insamlardan nefret edildiğinde anormal olmayacak durum.

sadece yaşlı diye birinden nefret edilmez. ama bazen öyle saçma şeyler oluyor ki, bu noktaya gelenleri anlayabiliyorum. annenizle tartışırken türkiye ve avrupa'daki gençliği kıyaslama hatasına düşerseniz ananızın ak-anaya dönmesi 5 saniye sürüyor; tecrübeyle sabit.

evet böyle bir başlık açtın ve ilk tanımı da yaptın.
nefretini kustun. herşeyi yokettin. arınmış hissediyormusun? hiç nenen deden baban sevdiğin biri olmadı mı? " dünyaya nasıl bakarsan öyle görürsün evladım." diyen yaşlı bir teyzeye denk gelmedin mi? yaşlılık bilgeliktir kısa cümlesine de denk gelmedin sanırım. unutma sen de yaşlanacaksın. ruhunu erken çürütme. lazım olacak. birşeyler yok olduysa hep beraber yaptık.

namusuyla edebiyle yaşayan yaşlılar hariç deyin!

hepimiz birer yaşlı adayıyız, bu antipati ilerde gg olabilir bilginiz olsun. ayrıca hasta ve yaşlı insanların bakımı en sevdiğim, en huzur duyduğum şey. duaları, bakışları, sevgileri bambaşka.

ben seviyom yaw. bazen bi dua ediyorlar ne sinir ne stres kalıyor.

ben de hiç sevmiyorum. en sevdiğim yaşlılar kimseye karışmayarak hayatın tadını çıkaran yaşlılardır.

yaşlı olan kişi aynı zamanda fonksiyonlu bireylerde olabiliyor bazen. mesela dedem böyle benim. yaşı çok ileri ama kendi hayatını idame ettiriyor ve hala eskiden olduğu gibi dinç birisi. ki öyle olmasa bile ona bakıcak ailem var. bende bunu düşünüyorum. yaşı ileri olan bireyler aileye sahipse ve artık yaşın getirisiyle birilerine muhtaçsa bu zaten etiğin gerektirdiği birşeydir. biz o insana bir nevi bakmakla borçluyuz. fakat kişi bunlardan bağımsız(yaş,durum aile vs) ve fonksiyonsuz ise o kişi senin benim dünya üzerimdeki hakkımıza ufak bir ket vuruyor demektir.

(bkz: anan hariç de lan)(bkz: swh)

valla çevremdeki bütün yaşlılar kendini bilen insanlar bana da çok şey kattıkları için hepsini çok seviyorum. insanın bazen sırtını yaslayacak bir dağa ihtiyaç duyuyor ve bunu yaşlılardan sağlayan 23 yaşındaki ben bu durumdan gayet keyif alıyorum.

nefret söylemi birincisi bu kadar kolay dile getirilmemeli bence.ikincisi gençlik iksirinemi sahipsin kardeşim de böyle rahat konuşuyorsun derler insana. aralarında her yaş grubunda olduğu gibi tasvip etmediğim kişileri olsa da nefretlik bir durumum olmadığı insanlardır.

ben ben. sürekli öğüt vermelerinden bıktım. saç boyama bile karışıyorlar.

hem ayıp hem günah olan nefret.
hepsi birer tecrübe.
hepsine sarılasım geliyor.
onlar anlatsın, ben dinleyeyim.
şurda beş on seneye bende o guruba dahil olabilirim.

eskiden hayatta kalmak zordu ve belli bir yaşa gelmek, yaşlanmak başarıydı. gencler sırlarını öğrenmek isterdi. yaşlıya saygı bundan çıktı.

bir de yazılı kültür yokken bunların bazıları 40 yıl önceki depremi, seli vs hatırlar akıl verirdi.


artık hepsi hikaye. hayatta kalmaları bilgelikten değil genel sağlık hizmetinden, emeklilik sisteminden. gençlerin sırtına binmekten. torunlarından az biliyorlar.

ha bir de üstüne kızların gtüne bacağına bakanı, 40 yaşında emekli olmuş halleriyle gençleri beğenmeyeni, kör cahil akıl öğretmeye kalkanı çıkarsa,ezmek zorunda kalıyoruz.

ben nefret edemem. babam da yaşlıydı. sıkıntıları büyük oluyor onların sağlık vs o yüzden biraz huysuz olabiliyorlar bazen ama bu yeterli değil. nefret edemem onlardan.

tamamı diye genellemek yanlış olur ama öyleleri var ki kafasını koparasım geliyor.
ulan benden yaşlısın diye hayat sana öncelik mi yoksa söz hakkı mı veriyor?
seni benden üstün kılan nedir ?
öyle ki bazılarına çok ağır hakaretler etmekten geri durmuyorum.
hakediyorlar.

ben nefret etmiyorum. tabii kızı ve torunu yaşındakilere yan gözle bakanlardan nefret tabiiki ederim

niye kiziyonuz yaşlılara, yaşam anlayış ister. çok kinciysen yaşlanınca ayna karşısına geçip iyice söversin kendine.

benim dedemden neden nefret ediyorsunuz lan mesela? adam gençliğinde the rolling stones dinleyen bir baby boomermış. illa her yaşlı "oğlum agebe öncesi yağ kuyruğu var idi, hastane kuyruğu var idi!" modunda değil bu ülkede az da olsa.