yazarların en son yaptığı aptallık

netflixi iptal ettim sanıyordum ama etmeyi unutmuşum. hiç kullanmadım ama 3-4 aydır kendi kendini yenilemiş şerefsiz.

şimdi de o kadar para boşa gitmesin diye zottirik bir film açtım arkada oynuyor. izlemiyorum bile.

markette kasiyere 116 lira yerine 16 lira verip bön bön baktım. 3 saat önce.

bence bunun sonu yok hemen hemen her zaman.

hisarüstü'nde fünikülere binecektim ancak yanlış turnikeden yani çıkış turnikesinden geçmeye çalıştım bam diye takıldım az daha öbür tarafına düşüyordum turnikenin

bugün de çalışmadım aylaklık ettim. pişman mıyım? pek değil.

3 aydır yatalak olan anneanneme "başın sağ olsun anneanne ismail dayım ölmüş" dedim mal gibi. ismail dayı da anneannemin abisi. bilinci bazen açık bazen kapalı olduğundan duyup anlayıp anlamadığına baktım da allahtan anlamadı lan. yaptığım aptallığı fark edip başka konular konuştum. ona da tepki vermedi. durup dururken kadının yüreğine indirecektim.

bi kadın var sözlük, yemyeşil gözleri var, gülümseyince nasıl yapıyor bilmiyorum ama gözümün gördüğü her şey full hd oluyor, elleri var bi de, bal kokuyor elleri, genzi yakan binbir çiçeğin kokusu tütüyor ellerinden, elleriyle gözlerimi kapadığında zaman mekan her şey kayboluyor, elleri bence kesinlikle tck 188’e tabi.

işte o kadın artık yok sözlük, benim aptallığımdan tabi, şimdi olaysız dağılalım.

bence algısal olarak öylesine gasp ediliyoruz ki, normalde yapmayacağımız bir sürü şeyi günlük hayatımızın içerisinde kolayca yapar duruma geldik.

kapitalist sistem sağ olsun, hepimiz yaşayan zombileriz. sadece yoğun biçimde çalıştıktan sonra eve dönerek kişisel ihtiyaçlarımıza yoğunlaşıp - çoğunlukla- sızıyoruz. böylesine yorulmuş beyin+ vücut zaten kendisini tutarlı ve anlaşılır biçimde yönetemez.

bu yüzden en basit saçmalıkları dahi, gayet anlamlı buluyorum.

- yoruluyoruz.