yemlik otu

anadolu'nun toprağında yetişen, koparılıp yenilebilen, yemeği de yapılabilen hepimizin otudur. yemlik, anadolu insanının öz hikâyesidir.

yufka ekmeğin arasına konup biraz da tuz ilave edilirse tadından yenmez. evet tadından yenmez. bildiğin ot. çimen kemir aynı şey.

hele bir de yanında köpüklü ayran olursa işte o zaman tadından yenmez.
yemlikli bulgur pilavı da güzel olur. ama ona da köpüklü ayran gerek.

içinde bolca demir bulunduğundan kansızlık sorununa çözüm olabiliyor. a, b2, b6 ve c vitaminleri bakımından zengin olduğundan bağışıklık sistemini güçlendiriyor, hastalıklara karşı vücudu koruyor. içindeki a vitamini göz sağlığını da destekliyor, gece körlüğü gibi sorunların üstesinden gelmede yardımcı oluyor. alıntı.

şu sıralar, ankaralılar'ın refüjlerde ellerinde poşet ile gezmesine sebep olan bitki.
bir abi yanımda topluyordu.
bir an abi bu ot ne işe yarar diye sorasım geldi, sonra vazgeçtim.
aslında o ot hakkında baya bir sohbet edesim vardı.
endemik otlar birer zenginlik.
hele de yenilenleri.

ekin içinde kendiliğinden yetişenler lezzetlidir.

şu ince yaprakları olan ot. diğer yeşil ot damar otu( sinir otu)sol üsttede yoğurt otu varmış. bu yemlik otuna tekircan( tekercan) da diyorlar. tabi dolu çeşidi var bu otların. kuzu kulağı var madımak var.
bu tekircan otu ya da yemlik yıkanıp hafif tuzlanıp yenirdi. buralarda ilk defa gördüm bizim orda çok oluyordu. çocukluğa dair bir şey . baharda bunları toplar yerdik. çokta faydalıymış.