yeni biriyle tanışmak

buna üşenen insan benim gözümde çocukluğunu kaybetmiş, yaşama sevincini yitirmiş, ön yargılarında boğulmuş birisidir. ne yazık ki insanların çoğunluğunu oluşturuyor.

halbuki her insan ayrı bir dünyadır veya öyle olmalı. ama işte kısmetsizlik bu ya, hep bunlara denk gelir insan. sonra farkeder neden dünyanın bu kadar gri ve donuk olduğunu.

güzel insanlarla tanışmak umuduyla, herkesin mutlu olduğu, kötülüğün, yalnızlığın, bencilliğin, on yargıların olmadığı bir sabah uyanma hevesiyle yaşamak her şeye rağmen paha biçilemez.

bu ara çok istediğim ama yapmadığım eylem.

yeni bir şehirde sıfırdan hayat kurmaya çalışırken sosyal bir varlık olarak mecbur olunan, uygulamada memnun kalındığı durumlarda ilişkinin devamı için iletişim kanalı oluşturmanın önemli olduğu eylem. aksi halde tekrar görüşmek için her gün aynı saatte aynı parka yürüyüşe gitmekle sonuçlanabiliyor.

asla tenezzül etmeyeceğim eylemdir, en azından birkaç ay. çok sıkıcı geliyor “kaç kardeşsiniz, en sevdiğin renk ne” soruları gerçekten.

bunu gerçek ortama göre ele alacak olursam okuduğum üniversite* olmak üzere bazı üniversiteler uzaktan eğitime geçtikleri için hâliyle daha ilk yılda sınıftaki arkadaşlar ile yüz yüze tanışma fırsatı bulamadım. telegram ve whatsapp’a girmediğim için kurdukları ana [üniversite işleri] ya da yan [sohbet] gruplarında olmadığımdan kendileri hakkında gram bilgi sahibi değilim. geçen iki dönem göz önünde bulundurulduğunda çoktan gruplaştıklarını, yüz yüze eğitim başlayınca da bunu kanlı canlı sürdüreceklerini düşünüyorum. sanal ortamda ise yeni insanlar ile tanışabilmek için bottled mesajlaşma uygulaması ve slowly mektuplaşma uygulamalarını kullanıyorum. ancak ingilizce dilindeki eksiklerim yüzünden bir müddet sonra anlatmak istediklerimi çok rahat bir şekilde anlatamadığımı konum olarak rota olarak konumumu çevirdiğim türkiye’de şansımı denediğimde ise türk’ün türk’ten kaçtığını ayan beyan bir şekilde gözlemlemekteyim. kim olduklarını umursamadan mektup ya da mesaj içeren şişe kimden gelirse başımın üstünde yeri var deyip ara ara posta kutumu ve adamın yüzeyini kontrol ediyorum. [bottled’da şişe yerine genelde sandık geliyor. bundan da ya mesaj göndermek için boş rom şişesi ya mesajı bir ülke mensubuna göndermek için pusula ya da -muhtemelen- mesajda afilli yazılar yazmak için envai çeşit kuş tüyü çıkmaktadır. yaklaşık 100 kişiye yakın mesaj atacak kadar şişe biriktirdim. bir ara değerlendiririm ama ne zaman?]

bu arada belirtmeden geçemeyeceğim. bir istisna dışında rastgele yolladığım şişelerin denk geldiği türkler’e attığım mesajlar, hep şişeye konulup başka ülkelere gönderildi. o istisna ile bir saatten fazla konuştum. bana biraz cana yakın geldi. ancak bende anksiyeteden tut da psikolojik olarak pert olduğumla alakalı mesajlar attı. sosyalleşmem gerektiğini, biraz da rahat olmamı söyledi. bu tespitler hakkında ne diyeceğimi bilemediğimi de belirtmem gerekiyor. [bu arada o istisna kişiyle günlerdir mesajlaşamıyorum. ya uygulamaya girmiyor ya da kapattığı mesaj okundu özelliği ile mesajlarımı okudu ve cevap vermiyor.]

yeni biri bana göre yeni bir dert demektir. daha eski tanıdığın insanların yaptıklarını unutmadan, yeni birisinin yapacaklarını düşünmeye başlarsın. yeni gelen biraz da yüktür hayatına. güzel yanlarını düşünecek hal bırakmadılar artık insanda. eskileri de unutalım,yeni birisiyle de tanışmayalım. tek başına insan daha güçlü oluyor.

yeni kitap almak gibi, sadece dış görünüşü (kapağı) ile ön fikirde buluna bilirsin. sana ne katacağı yada ne tür değişim sunacağı bellideğildir.

iyidir.

güzeldir. çünkü eller demiştir ki tüm hikayeni bilen bir kişiden daha sıkıcısı yoktur.

ctrl+c ctrl+v
undo undo undo undo

sevgili olarak düşünülmediginde fazlaca katkısı olabilecek ufuk genişleten bir eylem. ıyi biriyle de tanışsan kötü biriyle de tanışsan muhakkak birşeyler öğretir.

bayılırım olsa da yesek

tanışmaya çalıştığım kişinin yeni biriyle tanışmaya benim kadar hevesinin olmadığını anlayınca üstelemediğim eylem.

gücümüz kalmamıştır

birinden yeni bir kazık yemiş bir insana hadi ordan dedirtecek durum.
içinde iflah olmaz insan sevgisi olan insan için ise yeni bir insanla tanışmak, kazık atanı allaha havale edip, farklı umutlara, farklı dünyalara, farklı tecrübelere yol almak demek.
bir insan yeni bir insanı 3 saniyede kabul ediyor ya da etmiyor.
sonraki 3 sene de bunun muhasebesini yapıyor.
kafa çalıştıran işler yani.

keyifli bir durumdur. neden ? ne olursa olsun her insan bir şey öğretir sana.

dünyanın en zor şeyi haline gelmiştir. oysa ki 10 yıl önce sosyal medya yokken tanışmak güvenmek çok daha kolay ve güvenilirdi. şimdi biriyle tanış huyunu suyunu anlat memleketini söyle hobilerini anlat kendini ona güvendir sen ona güven off ne vakit gitti.

eğer hayat enerjiniz yerindeyse bu yeni bir yer keşfetmek gibi, bir adım sonrası sizi hep heyecanlandırır.

üşenmeyi geçtim de çok zor değil mi insanlara kendini en baştan anlatmaya çalışmak ve karşında ki insanın seni anlamama ihtimali?

tanışmak kolay ama tanımak zordur. kimse ilk günkü gibi kalmaz. zaman size o tanışmanın doğru ya da yalnıs bir seçim olduğunu gösterir.