yüksek farkındalık

çoğu insana göre, farkındalık üzüntüyü ve acıyı beraberinde getirir. hatta dillere pelesenk olmuş cehalet mutluluktur mottosu da tam da bu bağlamdadır yanlız bu gözler, "acı çekiyorum demek ki farkındalığım yüksek" çıkarımlarında bulunanları da gördü maalesef.

ancak her konuda olduğu gibi bu konuda da bakış açısı önemlidir. farkındalığı yüksek olan insan, bir şekilde kendisini mutlu etmenin yollarını da bulur, bulmalıdır. bu demek değildir ki, yanı başımızda çocuklar ölürken sabahlara kadar vur patlasın çal oynasın takılalım. duyarsızlık başka bir patolojik vaka. benim daha doğrusu bir deyişin bahsettiği nokta: denge

sadece kendim içinsem neyim ben?
ben kendim için olmayacaksam kim benim için olacak?

(bkz: pesimist insanların egolarını beslemesi)

farkındalık sahibi olmak gibi/kadar saçma bir "ayrıcalık" türü hayatımda duymadım. zaten farkındalık sözcüğünü hayatımda 5 kere kullanmışsam şaşarım. o denli gıcığım buna. asjdlaksjdlskajdlakdjs.

yüksek farkındalık hele, bir de farkındalıkta da aristokratik bir seviye olsa gerek. ben almayayım...

kendini sevme seviyesiyle korele olmadığı vakit işkenceden başka bir şey olmayan detay.

pür sosyal zekayla ilgili olmayan, bakış açısı kazanmakla dolayısıyla tecrübeyle şekillenen kapasite artışını lehinize çevirerek yaşamak için bir şeyleri değiştirme gücünüzün de olması gerekiyor.

aksi halde yolun sonu amaçsızlık, boşvermişlik.

bu derdi çekenler bilir. bence lanettir. farkındalığı yüksek insanların zihni de susmaz maalesef. sürekli bir analiz ve aynı anda on düşünce ile baş etme çabasıyla kaos içinde yaşamaktır.
ayrıca niyet okumaktır bence. sosyaliz allaha şükür. *dolayısı ile sefil insanların eylemlerini ya da kendi hayatımızdaki eylermlerin sebep ve sonuçlarını önceden görme yetisidir. yorucudur.

az önce bana sorular soran ve kendisinin kim olduğunu bilmediğimi düşünen birine kendisi hakkında fikirlerimi söyledim. o kendince avunuyordur mesela nasıl da farketmeden ağzından laflari aldım diye. halbuki her şeyin öyle bir farkındayım ki. haline hem acıdım hem de güldüm.

bilinç düzeyine erişmek demektir. hemen sonrasında ise bilincine varılan şeyin şekillendirilmesi aşaması başlar. yani aslında farkındalık farkındalıktır veriler ile etkileşime geçemediği sürece ve kendi başına aşama kaydedemez.

sanırım çok iyi bir bilince sahip olmak durumu işaret edilmeye çalışılmış halk arasında.

eziyet ve yalnızlık getirir. ranın gözünü aldığım günden beri hep uykusuzum. böyle bir şey.

yüksek farkındalık, hayatı hızla tüketmek yerine onu yaşamak demektir. her anın kıymetini bilmek, hem kendimize hem başkalarına karşı daha nazik ve sabırlı olmayı öğretir. ve farkında olduğumuzda, yaşamın aslında ne kadar zengin ve renkli olduğunu anlarız.
bense fyodor dostoyevski’nin yeraltından notlar'da “baylar, yemin ederim, her şeyi fazlasıyla anlamak bir hastalıktır; hem de tam anlamıyla, gerçek bir hastalık.” dediği noktadayım. hasta ediyor beni bir şeylerin farkında olmak. ancak beyni kapatmak için çözümümde de ilaçlardan öteye gidemiyor.

samimi bir şekilde sıradan olduğunu söyleyen, kendini abartmayan bir insanın en azından belli bir oranda farkındalığa sahip olduğunu düşünürüm. sonuçta insanların çoğu kendini özel görmeye meyilli, sıradanlığının farkında olmak farkındalık oluyor.