yürünen en uzun mesafe

en uzun olmasa da çok uzun ve çok anlamsız bir rota olarak buca tınaztepeden konak'a yürümüştüm. yürüyüş yolu tavsiyesi değildir kesinlikle.

öğleden sonra 16.00 gibi girdiğimiz ormandan akşam 22.00 gibi çıkabilmiştik.

kaybolduk da

(bkz: sizi sevmeyen birinin kalbine giden yol)

göz açayıp kapayıncaya kadar geçer, muhabettin sonun gelmediği ve zamanı kontrol etme ihtiyacı duymadığım sahil yürüşüdür.
(bkz: nicelik geçicidir nitelik kalıcı)

en son 12 kilometre kadar yürümüştüm. bir kısmı tırmanma şeklinde bir kısmı ise kolay yürüyüş yolu şeklindeydi. gençliğin verdiği aptal cesareti ile yanımda ne bir bar ne bir şişe su vardı. ona rağmen nasıl onca yürüdüm o enerjiyi nereden buldum bilmiyorum ama daha uzun parkurlar hedefliyorum tabii ki bu sefer ekipman bakımından daha yeterli bir şekilde.

su kaynağı problemi olmasa kesinlikle likya yolunu tamamlayabilmek isterim mesela ama benim için steril suya ulaşabilmek çok önemli. bu da işleri hayli zorlaştırıyor.