zaman makinesi ile gidilmek istenen zaman dilimi

1980'ler californiası veyahut geç 19 erken 20. yüzyıl istanbul'u şahane olabilirdi.

bunun cevabı konum ve statü seçemedikçe pek bi anlam ifade etmiyor. ama yıl olarak bi zar atacaksam gelecekten seçerdim şöyle bi kaç bin yıl sonrası olur.

1700'ler ama ingiltere tarafları falan böyle barok, rokoko dönemleri. hatta komple rönesanstan neoklasizme romantizme kadar tüm zamanlarda dolaşmak isterdim. kendimi nereye hangi zamana ait hissedersem de orada kalmak uzunca bir süre.

öyle çok ki. aslında bu başlık benim için kendime notlar olarak yazılası bir başlık.
gitmek ve görmek istediğim zaman dilimlerini yazmaya başlamadan önce şunu mutlaka yazmalıyım; gittiğim hiçbir yerde uzun süreli kalmak istemezdim.
-yunus emre'yle tanışmak isterdim. tanışmak ve konuşmak. o dönemin türkçesini anlayacağımı ve onların da -bana biraz deli gözüyle baksalar da- beni anlayacağını düşünüyorum.
-rönesans'ı yaşayabilmek için leonardo ve michelangelo'yla da tanışmak, onları, eserlerini gerçekleştirirken bizzat izlemek isterdim.
-kesinlikle tanışmak istediklerimden biri de aristo olurdu ve antik çağdan bir isim daha; heredot. aralarında yüz yıl var, ikisini de evlerinde ziyaret etmek isterdim.

daha çok uzar bu, devam edeceğim.

4000'li yıllara giderdim. insanlık bitti mi, neler oldu, kıyamet senaryoları gerçekleşti mi, uzaya koloni kurduk mu diye bakıp geri gelirdim.

şöyle bir iki yıl atlasam çok güzel olur diye düşünüyorum...

yazarların zaman makinasıyla hangi tarihe gideceklerini tanımladığı başlıktır.

ben küçük düşünüyorum. tupac konserine falan giderim. tarih kaç oluyor bilmem artık.

geri gidemem ki ben, aynı şeylerle ikinci defa yıkılırsın ve kaldırmaz bu acıyı yüreğimiz.

o geceye

çok şey anlatıyor zannederim!

ekleme: dostlarımızla mani olmak için...

geçmişe gider farklı tercihler yapıp onların sonuçlarına bakardım muhtemelen ya da çocukluğuma gidebilirdim çünkü en iyi zamanlarım o zamandı. ha bir de çoğumuzun yapacağı gibi dolar alınn euro alınnn diye ailemi dürtüklerdim.

18 yaşım.

dünyanın sonuna 1 yıl kala

1930'lar.
istanbul bakir, ülke toparlanmış.
henüz doğudan göç başlamamış, deniz temiz ve nüfus az.
kalan ömrümü öyle geçirmeyi arzu ederdim.

571

ben zaten yıllar önce zaman makinası ile 2537 yılına gidecektim mekan önemli değildi ama bizim galaksideki işgüzar bir teknisyen ben tam zamanda yolculuk yaparken aleti bozmuş. makine bozulunca kendimi akp türkiye'sinde buldum. uzun uğraşlar sonucu kendi medeniyetimle iletişim kurmayı başardım ve bu hatadan dolayı gerçekten üzgün olduklarını yapılan hatayı en kısa sürede çözeceklerini hatta yüklü bir tazminat alacağımı söylediler. şu an için bekliyorum. beklerken de burda takılıyorum. iyi çocuklarsınız.

2 kasım 2002.

1969, new york.

insanlar yaşadığı zamanı sevmiyor kaçış yolu arıyor . belkide haklılar.
bana göre zaman yolcusu olmak isteyen ya hayatından kaçıyordur yada tarihe merakı vardır.

ikinci dünya savaşı yılları olurdu. yıkımla dolu olması kendisini bir o kadar ilgi çekici kılıyor.

kesinlikle 1970 lere gitmek isterdim fakat yurtdışında yaşamak isterdim o mistik yılları