zengin olunca yapılacak ufak şımarıklıklar

iş adamlarının bella hadid'e benzeyen kızlarını otel odasında kondomsuz becermek.

yeşil mahlas alıp kafa iznine çıkmak.

evet yaptım bunu, hele bi sor niye yaptım.

zenginlik güzel şey be.

dünya haritasından -gözler kapalı- rastgele seçilen bir yere özel jetle gitmek.

poşetlerimi çantamı felan taşısın diye bir tane eski boksör tutarım
(en büyük hayalim fjsjdjgd)

1 saat vücut 1 saat saçlarıma masaj olacak şekilde her gün 2 saat aralıksız bu eylemi gerçekleştirecek birini işe almak. hayır sapık veya duygusal boşlukta değilim. kedi olma ihtimalim daha yüksek.

ayranla lahmacunu beraber bitirme derdim olmayacak mesela bir dikiste bitirip ikinci ayrani açmak of of of.

iki kiralık katil tutup birbirlerine musallat etmek.

arabanın yakıt ortalamasını düşüriym demeden fütursuzca gaza basabilmek. evet zenginlik hayalim bundan ibaret.

bir araba alıp çarpa çarpa sürmek. kimseye zarar vermeden tabi. *

jakuzimin içine girip çilek parçacıklı şampanyamı yudumlayacağım.

hatrı sayılır bir refah seviyesine sahip birisi olarak söylemem gerekir ki arkadaşlar “zengin olursam … yaparım” muhabbeti bitmez. çünkü maddi zenginlik kolay kolay sonu olan bir şey değil. şu an hayal ettiğiniz seviyeye gelseniz bile bu ukde devam edecektir. ancak (bkz: jeff bezos) filan olursam o zaman gelir bu başlığı tekrar hortlatıp nihai tanımı girerim, diğer türlü laf-ı güzaf.

mekandaki en pahalı yemeği sipariş vermek. evet.

tabiki taksitle ürün almak sonra fakirken ödemek için ne uğraşıyormuşum diye iç geçirmek.

sihir gücü satın alacağım kendime. * *

(bkz: masör)

muhtemelen terapiye gitmek

pilavı çatalla yemeye çalışırdım galiba.

evime tavandan yere kadar kütüphane yapmak ( düşününce mutluluktan o meşhur anime sesi geldi aklıma )

helikopterle ekmek almaya gitmek.

tanımları okudum.
dişe dokunur hayal kurabilen bir kaç tane ufku geniş yazar var.

geri kalan yazarların aşağıdaki amelelerden farkı yok.
aşağıdaki yazı 1960 lar da anlatılan bir fıkraydı.

iki amele akşam yemeğe oturmuşlar.
önlerinde kuru soğan ve ekmek var.
soğanın en tatlı ve güzel kısmı ise cücüğüdür.
bir taraftan yemek yerken ; bir taraftan hayal kuruyorlar.
milli piyangodan para çıkarsa neler yapabiliriz hayalleri...
bu esnada amelenin bir tanesi uyanık davranıp soğanın cücüğünü kapıyor ve ağzına atıyor.
öteki amele soğanın cücüğünü kaptırdığına bozuluyor ve hayallerle ilgili konuşmaya devam ediyor.
''ula hüso. bana piyangodan para çıkınca, bir çuval soğan alacağım ve hep cücüklerini yiyeceğim, kalanını fakirlere vereceğim.'' diyor.

ufkunuz sizi nereye kadar götürüyorsa, oraya kadar gidebilirsiniz. ondan ötesine geçemezsiniz.
bu fıkradakiler de soğan cücüğünden öteye gidemeyeceklerdir.
fakirlik ve zenginlik paraya bağlı olduğunu zannedersiniz.

ben nice maaşlı, sabit gelirli insanlar biliyorum ; dünyaya sahiptiler.
çünkü ufukları bütün dünyayı içine alıyordu.

ufkunuz dar ise para size soğan cücüğünden başka bir şey vermeyecektir.

yazık türkiye insanı ne hallere düşmüş.