zengin olunca yapılacak ufak şımarıklıklar

kendim bir başıma kalmayı seviyorum. doğayı çok seviyorum. doğa içinde kendime ayırabileceğim bir alan yapmayı, ufak bir şımarıklık olarak söyleyebilirim. ama zenginliğim buna yetecek mi orası da tartışılır. bir de unutmadan bir golf sahası da günlük spor ihtiyacımı karşılayabilir. görünürde pek ufak şımarıklık gibi olmasa da zenginliğimin derecesi bunu kaldırırsa bence bu bir ufak şımarıklık olabilir.

sanata yatırım yapmak. açık arttırmadan aldığım sanat eserleriyle koleksiyon oluşturmak.

kendime kütüphane kurdururum.

normalde bir havuzu şu doldurur ve insan girerek kendine yer açar dimi, ben havuzumu kadınlarla doldurup kalan boşlukları su ile kaplıycam. tıklım tıklım metrobüs gibi havuz dolusu kadın ve tam ortalarında ben. hani metrobüste inmeye çalışırsınız da fiziksel farklılıklarımızın da etkisiyle kiminin kolu kafanıza çarpar kiminin sırtı ya, velev ki çıkmaya çalışıyorum havuzdan; bir çift meme yüzüme çarpacak, savrulan elime bir kase gelecek. herkes kendi halinde takılıyor olacağından geçerken kafamı bir ceviricem iki kadın sevişiyor.

hızlı ve öfkeli'deki brian'ın skyline'ının aynısından istiyorum ve arabayı salonuma kadar sokabildiğim bir ev.

oof of. hayaller hayaller..

güneş kremi almak

büyük bir ev yaparım yani ev ideal olabilir ama çevresiyle ve yürüme alanlarına sahip bir ev olmalı. böylelikle yürümek istediğimde o yürüme yolunun kendime ait olduğunu bilmek güzel hissettirebilir. belki de tek yürümekten sıkılır halka açarım yolumu o da ayrı tabi.

uzaya araba yollarım. saçma sapan alt coinlerle ilgili konuşup manipule ederim. bir sosyal medya platformu alır adını falan değiştiririm. kullanıcılara bir şeyler satarım. ünlü biriyle boks maçı yaparım.

şimdi düşününce adamın yaptıkları aşırı eğlenceli gelmeye başladı.

(bkz: elon musk)

günlerce uyurum

zaten zenginim. mesele varlıklı olmak. simarikligi da o zaman dusunurum.

68 model 0302 aldım ve topladım. hevesimi aldım ve sattım geçen hafta. mental ve fiziki sağlığım sorunlu o yüzden paranın çok bir kıymeti yok benim için. yaşadım yaşayacağım kadar zaten. insanlardan uzak sessiz bir şekilde yaşayıp ölmek istiyorum. mal mülk bir şekilde gelir ama sağlık gelmiyor veya çok zor geliyor. hele ki mental sağlık..... neyse.

tanzanya'ya gidip şu otelde kalcam.

sözlükte çekiliş yapacağım, kazanamayanlarada teselli hediyesi vereceğim.

kuzu pirzola almak. ehe.

(bkz: türkiye şartlarında zengin olmak)

kendime özel türkiye'nin en büyük kütüphanesini inşa etmek.

sabahtan beri bu dönüyor aklımda piyango diyorum bana çıkmış olsa ne yaparım ama ev almak araba almak köye iki katlı ev yaptırmak gibi şeyler geçiyor aklımdan abi ben baya iliklerime kadar fakirim ve bunun para ile düzeleceğini falanda hiç sanmıyorum

var bi hayalimiz.

annem babam en çok nereyi görmek istiyorlarsa onlarla birlikte oraya gitmek.
beni yeteri kadar şımarttılar biraz da onlar şımarsın.

kültür ve bilgi edinmek için harcamayı düşünüyorum. gezmek, görmek, değişik tatlar denemek, yardım etmek istiyorum. ama para beni bozar mı bilemiyorum, bu iyi hayalleri gerçeğin karanlığı ile kirletmemek adına çok zengin olmayı reddediyorum; zengin bile olsam fakir gibi yaşayacağım. duygularımı köreltip kapitalizmin doyumsuzluğuna kapılmak kabus gibi. içim karardı -_-

telefonu kılıfsız kullanmak.

bugün bir tanıdığımda iphone 15 pro’yu kılıfsız gördüm. ben olsam kılıf almadan kutusundan çıkarmazdım. işte o yüzden ben değilim.