25 yıl!
benim için koskoca bir çeyrek asır geride kaldı. peki bir çeyrek alıp takan oldu mu?
elbette hayır!
25 yaşına girdiğimden beri zihnimde fonda sürekli fenerbahçe marşı çalıyor.

çalıyor ama ,ufacık bir rötuşla;
"maaazimde bir taaarih yataaar,
yaaaşaaa elmaaa kurduuuu!
neee mutlu beni seveneee,
yaaaşaaa elmaaaa kurduuu!"
ben beşiktaşlıyım, fenerbahçe marşı ne alaka, onu hic bilmiyorum.*

ıçimden kendimle dalga geçiyorum tabi. tarihî elma kurdu yoğurtları
1995'ten günümüze, ayni lezzet aynı kalite!
ceyrek asırlık tecrübemizle hizmetinizdeyiz! 
yoğurt bizim işimiz, bildiniz özlediğiniz doğallık tam 25 yıldır!

resmen çeyrek asır,marka olsam tarihi bilmem ne diye güven versem yeri var.
1 kilo 750 gram ve 43 santimlik boy ile nur topu gibi...*
tamam tamam o cüsse ile nur topu gibi olamasam da,bir sokak simidi heybeti de vardı hani...

pek de başarılı giriş yapamadığım şu dünyada, daha ilk ayımı dolduramadan banyo yaptırırlarken anne ve babamın ellerinin arasında boğularak ölmüştüm. ne güzel başlamadan bitmisti her şey...
hem babaanneme göre; "ne demişti de doğurmuştu annem beni?" çünkü gaz lambasi camı kadar bir şeymişim.*
derken, köyümüzde selâ verilmiş ,kefenim alınmış ,babamin kucağında mersin'den defin için yola çıktıktan bir müddet sonra tekrar dirildim. çünkü bir hafta sonra girilecek bir şeker komam vardı. ben öyle kimseyi bekletmeyi sevmem.

bu arada buradan kefenimi çarşaf yapip yillarca kullanan anneme selam olsun.

sonra bir kere de derede boğuldum, kıyısından döndüm ölümün ama ölmedim. defalarca şeker komasına "bir arkadaşa bakip çıkacaktım."der gibi girip çıktım.

gelinen noktada tünelin ucu görünmüyor ben de zamanı ergenlik yıllarıma sabitledim.

soran olursa, güzel güneşli günler gelene kadar ben o yıllardayım.

yarın doğum günüm 26 yaşına gireceğim.
kendime bu yıl ki fon müziği olarak da grup vitamin ismail 2'yi hediye ediyorum.
buradan

birçok çocuğun gelişiminde olumlu/olumsuz çok fazla etkisi olan bir kültürdür.

günümüzde popülerliğin ve paranın, manevi dünyaya da mutlak hakimiyet kurmaya başlamasıyla görüldü ki paradan ve maddiyattan hiçbir şey kaçamaz. bundan, hayatın en kayıtsız dönemi olan ergenlik dönemleri dahi kaçamadı. o yüzden bugünün internet kafe gençliği, ancak bir e spor takımında oynamak hedefiyle birleşiyor. bireyselcilik her tarafı sarmış, millet daracık alanda sigara içerken bile birbirinin yüzüne bakmıyor. bizim zamanımızda bu böyle değildi, şahane bir yerdi.

ben internet kafeye 6. sınıfta başladım ve lise son sınıfa kadar bu ortamdan hiç kopmadım. okuldan çıkardık, çantaları fırlatır internet kafenin önünde toplanırdık. önce ben giderdim, bakardım iki kişi var, muhabbet bir başlardı, bir iki bir iki derken bir bakardık ki merdiven, kafenin önü arkadaşlarla dolmuş. müthiş bir ortam, bir enerji vardı.

bireyselliğin içinden geçmiştik adeta. küçük bir komün gibi davranıyorduk, parası olmayana döner ısmarlanırdı, herkesten bozuk toplanıp kola çekirdek alınırdı ama parası olmayanlar da bundan faydalanırdı. ortama sonradan gelebilecekler için her daim fazladan bir pet bardak alınırdı, bu bana miras kalmıştır; her daim fazladan biri gelecekmiş ve soframa oturacakmış gibi bir yaklaşımda bulunurum; müthiş bir kazanım bana göre.

bir tane mühendis, uluslararası ilişkiler, edebiyat ve ingilizce öğretmenliği okuyan abilerimiz vardı. gerek futbol, basketbol, gerek siyaset, gerek hayat hakkında müthiş konuşmalarla büyüyorduk; o günlerde size neler kazandırdıklarını fark etmeyeceğiniz ama size taş gibi bakış açıları kazandıran müthiş konuşmalardı bunlar. neye merhamet edilmeliydi, neye kızılmalıydı, hangi konularda kitlesel hareket edilmeliydi ve kitlesel tepki gösterilmeliydi öğreniyorduk. topluluk içinde nasıl davranılması gerektiğini, sınırlara saygı gösterilmesi gerektiğini öğreniyorduk, bugün baktığımda adeta hepsi birer altın değerinde.

ergenlik sürecinde özellikle hayatta yeni keşfettiğimiz duygularımızı, alışkanlıklarımızı da test etme imkanı buluyorduk. sevdiğimiz kıza karşı neler yapmalıydık, kuru bir mesajla değil gözlerimizdeki ışıltıyla soruyorduk. her şeyi ben bilirimci davranmıyorduk çünkü etrafımızda babalar vardı, bu adamlar sevmişti, sevilmişti, bergen dinlemeyi, gülden karaböcek dinlemeyi onlardan öğrenmiştik bir defa. haddimizi aşarsak kulaklarımızdan tutar geçmişimizi s..ip atarlardı. saygıyı öğrenmiştik, sevgiyi öğrenmiştik, abilik ve kardeşlik öğrenmiştik.


bu dönemlerde internet kafe ortamı ikinci ailesi gibi olmuş arkadaşlar çok iyi bilirler ki bu ortamların o samimiyeti, o güzellikleri bir daha asla geri gelmeyecek. hayatımızın belli bir dönemine imza atan internet kafelere saygı ve sevgilerimi sunmak istiyorum; hayatımın sonuna kadar unutmayacağım.

t: farklı bir türde gelmesinin gerektiğini düşündüğüm özellik.
mizah veya trollük yaptığını düşünüp dikkat çekmeye çalışan kişilerin başlıklarını şahsen ben görmek istemiyorum. en azından engellediğim yazarların başlığını görmemek daha iyi olabilirdi, diye düşünüyorum.
edit: kazandık sevgili yazarlar, bu kutlu zafer hepimizin.

kadınların çoğu için: (bkz: sen zayıfladın mı biraz?)

sigara içmek, yıllar önce merak edip arkadaşımdan bir tane alıp içmiştim daha da ağzıma sürmem.

hakkında ağır konuşmak istemediğim ama içimden içimden en sert cümleleri kurduğum eski başbakandır.

onun döneminde yaşanan birçok katilamın, haksızlığın, yolsuzluğun yanında sivas katliamı da meydana gelmiştir.

ve tansu çiller açıklamasında “ halkımızdan kimse zarar görmemiştir. “ diyerek tarafını ele güne beyan etmiştir. daha sonraları sorumluluğu birbirine atan bir yönetim izlememize neden olmuştur. ayrıca yönetim bir güruh karşısında 37 insanın yanmasını engelleyemiyorsa tam olarak neyi yönetiyordu? 120’ye yakın şeriatçı hapse girdi sonra ama bir girdi çıktı anlamında, zira çoğu “ kaçak” sayıldı ve ikisi bir 3 yıl biri 15 yıl olmak üzere komik cezalar aldı. yönetim gerçekten başka da bir şey yapamazdı.

tabii en önemli huylarından biri de yaptığı gaflardır ki iç anadolu’ya deniz getirmeye kadar gider.

son olarak da oradaki asker ve polis yönetime bağlı değil miydi de “ en büyük asker bizim asker” diye bağırmaya başlayan şeriatçıları duyunca geri çekildiler.

aradan yıllar geçince uzaktan olaylara bakmak o kadar kolay ki. o zamanları yaşadım ben, benim için aradan yıllar geçmedi.

boş olduğunu görünce dumura uğradığım başlık. yazalım madem, merak edene paganizm'e giriş olsun.

politeistik & panteistik doğa dinleri bütünüdür.

geneli itibariyle paganizm aslında ibrahimi olmayan her dini kapsayan bir şemsiye terimdir, ancak kendi çevrelerinde ağırlıklı olarak doğa dinleriyle anılır.

modern paganizm çok zengin ve farklı geleneklerden oluşur. burada geleneklerden kasıt, farklı dinlerdir, ancak yine alakalı çevreler içerisinde pagan dinleri gelenekler veya "yollar" olarak anılır ve birbirinden ayrılır.

(bkz: neopaganizm)

her pagan oturmuş düzene ve işleyişe sahip bir geleneği takip etmek durumumda değildir, maneviyat hakkında kendi görüşlerini takip ederek kendi yollarını çizebilirler, bu yönüyle günümüzde çoğu pagan dini öznelliği yüceltir ve kişisel deneyimi ön plana çıkartır. dolayısıyla paganizm dogmatik değildir. paganlar doğaya hürmet ederler ve pek çok tanrı & tanrıçaya tapabilirler. buna onurlandırmak veya onurlanmak denir.

paganizm'in çokça tanrısının bulunmasının sebebi, doğanın kendi içinde bulunan çeşitliliğini tanımaya dayanır. bazı paganlar, tanrı ve tanrıçaları bir bireyler bütünü olarak görür, tıpkı bir insan toplumu gibi. diğerleri, örneğin antik zamanlardan bu yana osiris ve isis'in takipçileri, günümüzün wicca temelli paganları ile birlikte, bütün tanrıçaları bir büyük tanrıça olarak görürler, bütün tanrıları ise bir bütün; birbirleriyle olan ahenk ve düzenli etkileşimleri, evrenin sırlarını yaratır ve imgeler bize.

buna rağmen de pek çok gelenekte en yüksekte yüce bir ilahi prensip olduğu düşünülür, herakleitos'un deyimiyle "zeus olarak anılmak isteyen ve istemeyen bir tanrı." gibi. bu prensip bazıları için de her şeyin büyük tanrıça ve annesi'dir. isis'in ilk yüzyıl yazarı apuleyus'a olduğu gibi, bu paragrafta ikincil olarak bahsettiğim prensip günümüzde çoğu batılı pagan tarafınca takip edilir.

ama diğerleri, hıristiyan antikliğinde paganizm'i eski haline kavuşturan imparator julian gibi, günümüz vakitlerinde bazı hindu mistikler ile birlikte, soyut bir yüce kaideye inanırlar, her şeyin kaynağı ve özü. ama bu paganlar bile, diğer ruhani varlıkların daha yüce olabileceği ihtimalini kabul etmekle birlikte, kendilerini kutsal olarak tanırlar, yanlış veya kısmi olmayan. bahsetmiş olduğum bir'e inanan paganlar henoteist olarak adlandırılırlar, bir doğru ilahiliğe inanıp diğer bütün tanrıları reddeden monoteistlerden ayrı olarak.

biraz da tanrıçaya değinmeli. bütün pagan dinleri kutsallığın feminen yüzünü tanırlar, tanrıçalar barındırmayan bir pagan dinini, pagan dini olarak tanımlamak epey zordur. odin ya da mitra kültü gibi bazı pagan yolları, bir erkek tanrıya da özel bir bağlılık sunarlar. ama monoteistlerin yaptığının aksine, diğer tanrı ve tanrıçaları reddetmezler. judaizm, islam ya da hıristiyanlık gibi pagan olmayan dinlerin dişi bir kutsallık fikrinden iğrenmesi durumunun aksine.

hayatim da bir kereliğine mahsus yazdığım not. dilerim niceleri de gelmez.

yillar yillar önceydi aynen. lise 2. siniftayim. 1 bölüm dersi + 1 de tarih dersinden kalmışım. bölüm dersinin saati fazla olduğu için üstüne bir de tarih dersi piyangodan cikar gibi çıkmış başıma. sinifta kalacağım, okul uzayacak. deliriyorum tabi o zamanlar.
üstelik tarih ders notlarim da iyiydi ama selda bağcan tipli hocam sözlü notuma 10 girmiş. derse katılımın da iyi whis. diyorum nasil olabilir bu ? sivas yollarında mi girdi bu notu? diye düşünüyorum.

göz göre göre sınıfta kalacaksın. bittin mahvoldun. kalk git evde ne kadar hap bulursan iç, azrail suprayzz demeden sen bitir işini. bu kez arap şükrü bile kurtarmaz seni.

okuldan çıktım, otobus camından dışarıyı izleyerek kafamda kurdum planı. eve gidip tüm hapları içip intihar edeceksin dedim. hocayla gidip konuşup sözlü notumu düzeltmesini de isteyebilirdim ama aksam 5'e kadar e okul kapanacaktı ve hocayı okulda bulamam diye düşündüm. mecbur intihar edecegiz.

guzelce de bi intihar mektubu yazacağım sonra sizlere ömür olacağım. sanki diğer tarafa badem sütü kreması almaya gidiyorum rahatlığa bak. lanet whis.

neyse pembiş kare bir kağıt çıkarttım koydum çalışma masamın üstüne, önce yaptığım ufak tefek yaramazliklardan, sonra derslerimden bahsettim. sizleri çok seviyorum canım ailem beni affedin tarzı cümleler yazdim. ev halkından gizli gizli yediğim atıştirmaliklarin yerinden de bahsedip kağıdı rastgele bir kitabin içine koydum.

mutfaga gidip başak burcu annemin binbir özenle hazırlamış olduğu ilaç kutusunda ne kadar hap varsa kaptığım gibi odama geçtim.
içime bir kurt düştü tabi o sira . tutuştu bir yerlerim anlayacağınız. kolay mi öyle 15,16 yasinda intihar etmek? belki simdiki kafam olsa bu kadar zorlanmazdim. ama o zamanki intihar edeceğim derdi düşündükçe kahkaha atıyorum şimdi bunlari yazarken.
neymis 2 zayıfı varmış, neymis okul uzayacakmis. neymis azraile suprayyz diyecekmiş. ah seni vizyonsuz whiss ahhh.

gir son kez e okuldaki notlarına bak diyor icimden bir ses. hani sanki biri böyle whisliyor (fısıldıyor) kulağıma. kalktım girdim ben de e- okula. bir de ne göreyim benim tarih dersimin ortalamasi 85 olmaz mi? selda bağcan tipli hocam kafamin içinde türkü çığrıyor. bölüm dersimden de ortalamam sayesinde geçmişim,sistemde öyle görünüyor. yanimda olsa elinden tutar "selvi boylum salında gel ayirmadi bizi bak zalim kader" diye düet yapardım ona.

jet hızıyla ilaç kutusunu aldığım yere koydum. ama gelin görün ki o heyecanla,mutlulukla intihar mektubunu yırtıp atmamışım. tam 5 yıl boyunca kimse okumadı o kitabın içindeki mektubu . ben de dahil. hala kitaplığımda ki herhangi bir romanın içinde durur. alasım da yok kalsin orda öyle.

yaaa anlayacaginiz sözlük az daha b*k yoluna gidiyordum. içimdeki o whis'e binlerce kez şükürler olsun.

az önce gerçekleşen ufak çaplı doğal afet. hiç bahsedilmemiş, sadece bana mı özeldi bilmiyorum ama fena gitti geldi. gelene kadarki süreçte yoksunluk belirtileri gösteren arkadaşlara sakinleşmelerini tavsiye ediyorum.

yazılarımı, aforizmalarımı, kitabımdan şiirleri kendi çektiğim resimlerle paylaşmak; *
fotoğraf, psikoloji, meditasyon, egzersiz, edebiyat, ingilizce konuşma, yemek, bilgi, burç, giysi, hobi, müzik, sinema, komedi, tatil sayfalarını takip etmek, sevdiğim-beğendiğim ünlü insanları takip etmek, arkadaşlarımı, yakınlarımı takip etmek, arada kendi resimlerimi paylaşmak*, komik reels videoları seyretmek, hikaye paylaşmak, çocuklarımı onlar izin verdikleri müddetçe takip etmek.
ezcümle, instagram beni hem eğlendiriyor hem bana ekliyor.* çok seviyoruz birbirimizi. bizi kimse ayıramaz.

evet, o ana kadar tanım üstüne tanım girilmiş başlığa tanımımı girerim ve başlık tarihin tozlu sayfalarına gömülür. nedir bu gudubetlik? bazen kendimi masumlar apartmanında olaya en son müdahil olan evin babası gibi hissediyorum. yok bir şey sen odana git diyorlar ve konu kapanıyor.

nazım hikmet ran'ın yazmış olduğu muhteşem şiir. aynı zamanda genco erkal'ın tülay günal ile birlikte oynadığı nazım hikmet'in eserlerinden oluşan oyununun da ismi. yine genco erkal ve fazıl say bu eseri çok güzel yorumlamış. ayrıca büyük ev ablukada'nın güneş yerinde şarkısında şiirin son bölümü yer almıştır.




--- alıntı ---

1

yaşamak şakaya gelmez,
büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,
yani bütün işin gücün yaşamak olacak.

yaşamayı ciddiye alacaksın,
yani o derecede, öylesine ki,
mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda,
yahut kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin,
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken,
hem de en güzel en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.

yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yanı ağır bastığından.

1947

2

diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,
yani, beyaz masadan,
bir daha kalkmamak ihtimali de var.
duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini
biz yine de güleceğiz anlatılan bektaşi fıkrasına,
hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,
yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz
en son ajans haberlerini.

diyelim ki, dövüşülmeye değer bir şeyler için,
diyelim ki, cephedeyiz.
daha orda ilk hücumda, daha o gün
yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.
tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,
fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz
belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.

diyelim ki hapisteyiz,
yaşımız da elliye yakın,
daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.
yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız,
insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla
yani, duvarın ardındaki dışarıyla.

yani, nasıl ve nerede olursak olalım
hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...

1948

3

bu dünya soğuyacak,
yıldızların arasında bir yıldız,
hem de en ufacıklarından,
mavi kadifede bir yaldız zerresi yani,
yani bu koskocaman dünyamız.

bu dünya soğuyacak günün birinde,
hatta bir buz yığını
yahut ölü bir bulut gibi de değil,
boş bir ceviz gibi yuvarlanacak
zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.

şimdiden çekilecek acısı bunun,
duyulacak mahzunluğu şimdiden.
böylesine sevilecek bu dünya
"yaşadım" diyebilmen için...

--- alıntı ---

bigger, better, faster, more!

tam olarak bu günkü mutluluk sebebim.
canım cicim yazarlarım
seviyorummmm bende sizleri
hemida ne gada çok.
şarkı size gelsin.
*
olmaz olsun cüzdanımda milyonlar
kafa sözlüğün ablası oldukça.
*

bir karadeniz dizisi çekmek için gerekli ve yeterli materyal. *

arada sırada kullandığım kelime.
fakat doğrusu sözlüktaş olacak.

--- alıntı ---

tik, belli kalıplara uygun biçimde tekrar eden ani, tekrarlı, belli bir kas grubunun hareketi sonucu oluşan hareketler ya da seslerdir.

tikler karın kaslarının kasılması veya ayak parmağı çıtlatılması gibi dışarıdan bakana görünmeyen türden de olabilir. hareket bozuklukları ile ilgili diğer hastalıklara ait hareketlerle karıştırılmamalıdır. ayrıca otizm ya da kalıplaşmış hareket bozukluğu da tiklerle karıştırılabilir. tikler okb ve kriz hareketlerinden de ayrılmalıdır.

ses tikleri, burun, ağız ve gırtlaktan hava geçirilmesi ile oluşturulan istem dışı seslerdir. seslerin oluşturulmasında ses telleri de rol oynayabilir.

basit hareket tikleri, göz kırpıştırma, omuz silkme gibi ani, kısa, anlamsız hareketlerdir. el çırpma, ağız hareketleri, boyun esnetme hareketleri, kafa, kol, bacak sallama ve yüz şekilleri yapma olarak ortaya çıkabilir.
basit ses tikleri, herhangi bir ses ya da gürültü çıkarılması olabilir. çok rastlanan türleri arasında boğaz temizleme, öksürme, burun çekme, homurdanma sayılabilir.

karmaşık hareket tikleri, genelde amaçlı yapılmış gibi görünür ve daha uzun sürer. elbise çekiştirme, insanlara dokunma, nesnelere dokunma, hareketleri taklit, ya da toplumda ayıp sayılacak hareketlerin tekrarı olarak ortaya çıkar.
karmaşık ses tikleri, ekolali (başkasının söylediği sözlerin tekrarı), palilali(kendi söylediği sözlerin tekrarı), leksilali (okuduktan sonra kelimelerin tekrarı), koprolali(küfürlü ve ayıp sözlerin tekrarı) olarak kendini gösterir.

--- alıntı --- buradan

bir ülke parasının başka ülke paralarına serbestçe dönüştürülebilmesidir.

neşeli günler filminde, şener şen'in oynadığı ziya karakterinin sürekli olarak; olmamış olayları yaşamış gibi anlatmasından dolayı filmde yer alan repliktir. halen günümüzde arkadaş muhabbetlerinde kullananlar vardır.

kundaklanmış bebekler
güney amerika’ya has bir çiçektir. büyümeye ve çiçeklenmeye başladığı dönemler içerisinde yapraklarının bu hale gelmesinden ötürü verilmiştir bu isim.

10 cm kadar büyüyebildiğini ve çok tatlı bir kokuya sahip olduğu söylenmektedir.