zaman tüneli

selda bağcan - mağusa limanı

zaman kimseyi beklemez...

ne kadar sağlıklıdır bilmem brıta filtreli sürahi var bende.

mozart'a ilham olduğu rivayet edilen askeri osmanlı marşlarıdır, güçlü bir rivayete göre fatih sultan mehmet �stanbul'u kuşattığında bizanslıların moralmen çökmesini sağlamak için 24 saat nöbetleşe mehter marşı çalan mehteran bölüğü kurdurmuştur bu bölük fetih boyunca gece ve gündüz nöbetleşe durmaksızın mehter marşı çalmıştır gecenin bir yarısı ses seda kesilmişken mehter marşının duyan bizanslıların moral ve motivasyonunun çökmesinde etkili olduğu söylenir

peki, zeki müren de bizi görecek mi?

merhum yönetmen natuk baytan'ın filmlerinde kullandığı güzel lakaplardan bir tanesi, natuk baytan filmlerinde genelde karakterlere böyle lakaplar takmayı severdi ayı abbas gaddar kerim sansar selim gibi pek çok tuhaf lakabı sinemamıza kazandırmıştır

#2734503
güzel fotoğraf, ama dünyaca ünlü siteler fotoğrafınızı çalmış bi bakın derim:d

apple, ios 17 güncellemesini tüm dünyada yayınladı.

eğer flört dönemi ise erkeklerin en korktuğu cümledir.

ölü olmak.

lisedeyim, son sınıf, üniversiteye hazırlık zamanları; aile hayatı berbat, aşk hayatı berbat, okul hayatı berbat. öyle bir zaman dilimindeyim.
bir uyanıyorum gaye 2'deyim, arabadayım, bizim buralarda bir koyda, bir daha uyanıyorum, 3. koydayım, başka bir koy, kumların üstündeyim..
arabayla gidip geliyoruz ama aralar hiç yok..
sadece uyanıyorum.
serseri kasa bir honda var altımızda; şimdilerde mühendis olan bir arkadaşımın o sıra, dört kez tampon, üç kez de ön çamurluk değiştirdik sanayide. yazın ortasında mekanın önünde kumlara falan çıkıyoruz arabayla, çevirmelerden geçiyoruz, bir durdursalar, makina falan üfletseler makina patlayacak öyle kötüyüz.
nerelere gittiğimizi cebimizdeki fişlerden öğreniyoruz..
okula gitmiyorum, ama ailem de beni full okulda sanıyor..

bir gün bir uyandım sahilde, saat gecenin dördü falan, yanımda o sıra gittiğim dershanenin en güzel kızı var, ailesi de durma bunu arıyor, kız da çok sarhoş vaziyette, ''bak açma'' diyorum, ''boşver. ne olabilir ki?'' kendine gelince aç falan, zaten şehirde de değiliz.
sonra bir an durup ''adaş'' dedim kendime, ''bu ya böyle gidecek, sonunda öleceksin; ya da biraz kendine gel..''

sonrasında üniversiteyi kazanıp antalya'ya gittim. kendimi kitaplara falan verdim. terk ettim şehri.

yasaklı yolcular listesine eklenmesi dileğiyle...

istanbul'da ortalama konut fiyatı yine rekor seviyede artarak 4 milyon 750 bine tl’ye çıktı.

yıllara göre istanbul’da ortalama konut fiyatları:

• 2023: 4 milyon 750 bin tl

• 2022: 903 bin tl

• 2020: 577 bin tl

• 2016: 427 bin tl

• 2014: 296 bin tl

• 2012: 215 bin tl

• 2010: 169 bin tl

-cumhuriyet

daha 2 ay önce zam gelmiş ve 60 lira olmuştu. az önce bir damacana suya 68 lira ödedim. aaayyy imdaaaağğğğğt.

pozitif olun.

the lumineers-sleep on the floor.

millet dövüş işini yanlış yorumluyor. elbette siklet, kas yoğunluğu önemli ama bundan ibaret değil.

20'lerimin başında düzenli yakın dövüş çalışıyordum. artistik olsun diye de değil, o zamanlar bir yakın dövüş okulu fırençayzının şubesini açmaya niyetlenmiştim. derdim paraydı yani. yağsız olduğumdan giysiyle ufak tefek görünüyordum ve sataşan çok olurdu.

sonra dizim sakatlandı, ayı gibi yemeğe devam ettim, hareket durunca 12 kilo aldım. işin garibi irileştim ya, o zaman millet çekinir oldu. oysa gayet koftiydim artık. hala da öyleyim.

bu yüzden dövüş bilen insan iş ciddiye binince sadece kendi cüssesine güvenip artistlenmez. bakın bunlar hep birbirini tartarlar. ille kendini sopalayacak birinin olduğunu, karşısındaki olabileceğini bilir. ne bileyim biraz ne yaptığını bilen 3-4 kişi atladı mı kimsenin şansı olmadığını bilir.

tarafların ikisini de bugün öğrendim. kim haklı konusunu bilmem.

durumumun ne kadar vahim olduğunu bir hikayeyle anlatmayı çok isterim.
annem, teyzem, kuzenlerim bir de kuzenimin deniz ismindeki kızıyla beraber kız kıza gezelim diyerek denize gittik. gittiğimiz yer aslında bir bankanın kampı ama dışarıdan da girelebiliyor. kuzenimin kızı deniz de 8 yaşında ve yeni yeni kolluksuz yüzmeye başladı. bizimkiler sahilde otururken ben deniz'le beraber denize girdim. bana emanet. girerken haliyle yüksek numaralı gözlüğümü çıkardım ve dünya artık pek de net değil benim için. bu noktada işe bir de su kaydırağı dahil oldu. öncesinde bir hayli yükseğe tırmanmak gerekiyor ya da benim için burnumun dibi bile uzak mesafe gibi bulanık emin olamadım. deniz yukarı çıkmadan önce "ben kayacağım ama beni düşmeden tut tamam mı?" diyip çıktı yukarı. suyun içinde, sorumluluğumun bilincinde onu bekliyorum. o mesafeden tüm çocuklar birbirine benzediği için pembe bikinili olanı kesiyorum sürekli. yukarıdan "geliyorum birazdan" diye bağırdı, ben de "hadi gel buradayım" dedim. hop yakaladım da suya düşmeden. görev başarılı. o anda arkamdan bir adam yanaştı. bana ters ters bakıyordu kızımı niye kucaklıyorsun der gibi. tam o anda bizimki suya düştü. elimde başka bir pembe bikinili kız. kıza yapışmışım. kızı babasına uzatıp suyun içinden deniz'i çıkardım.