zaman tüneli

sağ elim alçıdayken kullandım, zor değil kullanılıyor. kullanım mantığı kalem gibi zor olmadığı için alışılır hemen.

1928-2020 yılları arasında yaşamış abd'li sinema oyuncusu, john wayne ile çektiği bir ya da iki film ve western serilerinde canlandırdığı şerif karakteriyle tanınır, hangi yönetmenin akrabasıdır hangi sebepten dolayı sinemaya kazandırılmıştır bilmem ama ben bu adam da bir star ışığı hiç görmedim, sinemada çok daha yetenekli olup kıyıda köşede yan karakterlerde kalmış iyi oyuncu biliyorum çünkü.

yazmak için zor bir yol izlemek demektir.

sade kahvaltidir. çay ve simit yeterlidir her zaman.

caiz değildir.

muğla'dan çıkıp sakar dağına doğru giderken sağdan toprak bir yol ayrılıyor. o yol dağın zirvesine gidiyor ve orada bir tesis var.
bütün gökova körfezi ayağınızın altında 900 metre rakımda kamelyalarda kahvaltı yaptım defalarca.

mutlaka deneyimleyin. çok güzel bir manzarası var ve ürünler çok taze.

solak değilim ama arada gerekiyor...

başlık biraz garip oldu farkındayım.
kendimi bildim bileli kalemi işaret parmağına desteklemek yerine orta parmağımla destekliyorum. işaret parmağım boşta kendi halinde takılıyor. kalemi benim gibi "tuhaf" tutan yazarlar var mı merak ettim.

lise yurdunda arkadaşlarımızla aynı masada oturup yaptığımız kahvaltılar şu an deseler ki istediğin zaman oraya gidip kahvaltı yapacaksın ama ömrünün yarısı alınacak razı olurum. güzel zamanlardı ama o zamanlar bilmemiz mümkün değildi tabii.

bim'de çalışıyorum. *

burasıdır...

benim diyebildiğim şehirleri tercih ederim içinde yaşamadığım yeri dünyanın en güzel şehri ilan etmem sırf herkes söylüyor diye. her yer güzeldir ayrıca bazılarına değer verilir bazılarına verilmez o kadar.

la chiesa

cezaevinde okuduğum ilk kitap şaheser kitabın birkaç cildine rastlamıştım daha önce . savaşın anlatıldığı bölümler çok iyi yansıtılmış ve her ayrıntısına kadar işlenmişti. savaşın bıraktığı kalıntılar sayısız kayıplar yıkılmış umutlar çaresizlik yangınlar yağmacılar yollara dökülmüş aileler... cephede aç susuz halde canla başla savaşan vatansever askerler. çıkarlarını gözeten üst yönetici yetkililer... olan oldu savaş yaşandı ve bitti peki sonra ne oldu ne kazanıldı neyi kaybettik asıl önemli olan soru insanlığımızı neden sadece soruyorum neden savaşın eşiğinde aşk olamaz mı
karaktere gelince artık her karakter kendine çizilen yolun sonuna varıyor iyi ya da kötü . beni en çok etkileyen karakter kesinlikle platon karatayev piyer'in tanıştığı elli yaşındaki insan. onun gibi hayata bakmak isterdim. beni en çok etkileyen ikinci karakter ve çok kırgınım ona sonya bu kadar kabullenmeseydi her şeyi biraz daha dik dursaydi keşke ve hepsinden önemlisi vazgeçebilseydi.
kitap son bölümü yazarın, savaş hakkındaki varsayımlarına özgürlüğe politiğe inanca dair birçok düşüncelesiyle sonlanıyor. ben bu kısımda sıkıldım çünkü biraz ağır geldi bana lakin bütün kitabın özeti gibi olmuş. ben bu kitabı okurken bazı kopmalar yaşadım. bir solukta okumadım yani. ağır bir eser yazar bu konuyu işlerken karakterlerin çeşitliliği olmasa bu kitabı canlı tutamazdı. sayfalar ilerledikçe birden kendinizi savaşın ortasında bulup birden alıp bir aşkın ortasına taşıyor . çok büyük bir ustalık. bu arada nataşaya çok ofkeliyim fazla spoiler vermeyecem şimdiden keyifli okumalar
yine belirtmek istiyorum kitabı okurken soy ağacını oluşturup karakterleri not alıp ilerleyin. yoksa bir karakteri unutup 300 sayfa sonra karşınıza çıkabilir
ve bu muhteşem alıntı ile bitirmek ıstiyorum incelememi tarih, ' tesadüf şartları hazırladı, deha da onlardan faydalandı,' diyor.

motosiklet kısmı artık lifan olmuştur.

(bkz: lifan)

gitmesem de, görmesem de roma.

katar sömürgesi olmaktan kurtulmak.

arkaya oturan kişi rider ile senkronize olmalı. rider virajda hangi yöne yatarsa arkada oturanda buna uymalı. ben normalde tek binerim ama illede birini almam gerekirse bana uymalı. yan oturmak isteyen biri ile yola çıkmam.

hayatımın kayışını seyretmek.