zaman tüneli

hastaneye gidiyordur. bu insanlar ikiye ayrılır;
hastalık hastası ve gerçekten hasta olanlar.
hastalık hastaları avı olan ilgiyi her gün doktora gidip ondan rahatlatıcı cümleler duyarak giderirler. bunun için yakınları olan erkek veya dişilerine ve çocuklarına cilve yapmayı da bırakmazlar... dünya'nın her yerine dağılmış şekilde yuvalanan bu insan türü her yıl değil her gün ayrı bir yaşam mücadelesi veriyor.
buna karşın gerçekten hasta olanlar da bu zorlu yaşam koşullarına kendi hataları ve dünya'nın bozulmuş doğallığı yüzünden boyun eğip hastalanıyor, ve yardım almak için hastaneye koşuyor.
bunlara rağmen son bir tür var ki...
gün geçtikçe sayıları katlanarak artıyor. türkiye'nin her yerinde bu türden binlerce var. evet, özgüven tazeleyiciler.
bunlar hastaneye bir sebeple gidiyor, zaten yoğun çalışmaktan nevri dönmüş personelin herhangi bir özelliğine veya yaptığına takılıyor, ve evet, zaten korunmayan bu insan türünü kendi pörsümüş özgüvenlerini tazelemek ve evet ilgi de görmek için adeta terör estiriyor. bu tür insan doğasında gittikçe artan çok tehlikeli bir tür. baktığımız zaman karşıdaki mağdur personel de diğer bazı insanlar ile ayrı bir tür oluşturuyor gerçi, ancak yeter, o da başka bir yazımızın konusu.

fenerbahçe büyüklüğü ne şampiyonluk büyüklüğü, ne kupa büyüklüğüdür.
onun büyüklüğü başka bir büyüklüktür işte,adı konamaz!
(bkz: islam çupi)

selam. tek bir meseleyi dile getirip başlığı terk etmek istiyorum. mobilden yüklenen fotoğraflar doksan derece sola yatmış oluyor. bunun bir hal çaresi yok mudur? yorucu oluyor zira.

t/ bugün pastasına üç mum dikilen.

kız yurdu asansörü
jzjxjskzkkzk
yorum yapmıyorum ben lzjxkzkzkzkzlzl

bilim yerine dini seçen "geri kalmış ülkenin pancho villa bozuntusu kılıklı herif" hele fareleri attıktan sonra maskülen yürüyüşüne bittim....

huzursuz insanların toplandığı yer. gerçek adı huzursuzlar evi olmalı. orada daha huzurlu olursun diyerek, huzur bulma bahanesi ile kendisine huzursuzluk veren insanları belli bir para karşılığında başından attıkları yer. parasız huzurevi varmı? bilmediğimden soruyorum.
huzura giden yol paradan geçiyor sanki

daha nice senelere diyelim.

(bkz: dilan polat)ın ifadesi.*

bilinç kazandığımız ilk andan kaybettiğimiz an arasına hayat diyoruz, ilk durak ve son durak da diyebiliriz buna.

“vs önce bir tebessüm etti, sonra durdu, bir süre düşündü, uzun uzun güldü ve ardından yürü git beni bulaştırma bu saçma mevzuya dedi…”

tamam tamam modifiye tofaş çok şahane bir araba, zaten gümbür gümbür sesi de var, 81 model mustang dediğin nedir ki?

bana göre 1989'daki fb'nin 3-0 geriden gelip gs'yi 4-3 yendiği maç daha dramatiktir. 6-0'da bir "rezil etme" var elbette ama rakibin 3-0 önde. oradan onları 4-3 yeniyorsun. bu devasa bir hayal kırıklığı yaşatır ve dramatikliği daha nüfuzludur. o maçı hatırlıyorum. arabayla bir yere gidiyorduk. daha 8 yaşında falanım. markete uğruyoruz, gs 2-0 önde. sonra benzin almak için duruyoruz, gene soruyoruz oradaki görevliye (babam soruyor), gs 3-0 önde. sonra eve bir geliyoruz fb 4-3 kazanmış. ben bir gs'li olarak müthiş bir hayal kırıklığı yaşıyorum. fb'li babam da şaşkın olsa da zevkten dört köşe. haha.

hayatta ki tek başarısı galatasaray'ı yenmek olan ezik taraftarların tek dayanağı.

aklıma direkt şu sahne geldi.*
(bkz: malı arap faik'ten alıyorduk)

basit imza ve şirket kiminse sorumlu odur. bu kadar.

stattaydım o maçta. anlatılmaz, yaşanır cinsten bir maçtı.

rammstein gaza gelen orta ayar avrupa kulübüdür.
gruplar; son 16 derken güzel bir futbolla çeyrek finale kalmıştır.
ama işte metallica çeyrek finaldeki real madrid'dir.
yani karşılaşmanın galibi bu arenada çok nettir.

bugün yıldönümü olan tarihi maç. tuncay açılışı yapmış ümit özat noktayı koymuştu. hey gidi.

aldanma çocuksu mahsun yüzüne
mutlaka terk edip gidecek bir gün
kanma sever gibi göründüğüne
seni sevmiyorum diyecek bir gün

sevmek çok güzel şey aldanmak acı
ruhunu saracak bir büyük sancı
o durmayan yolcu sen garip hancı
hesabı vermeden gidecek bir gün

uğruna yılları harcayacaksın
aşkını ömrünle bir tutacaksın
ne yazık sonunda ağlayacaksın
gururunu yere atacak bir gün

o durmayan yolcu sen garip hancı
hesabı vermeden gidecek bir gün
gidecek bir gün

biri trash metal diğeri ise neue deutsche harte.

iki farklı tür, iki farklı tarz. iki grubu aynı potada değerlendirmek pek mümkün değil.