zaman tüneli

sevdiğim türküleri olan adam.
sevilir adam diyomuşum değil tabi türkünün adını yazdım.

(bkz: saçlarından bir tel aldım haberin var mı)

fenerbahçe'nin 21. yüzyılda en büyük uyku hapına dönüşen galibiyet.

bakın arkadaşlar ezeli rakibini 6-0 yenmek elbette sevinilecek, dalga geçilecek bir mevzudur. peki ne kadar sürer? bir hafta, bir ay, bir sene. ama bu maç fenerbahçe cephesinde daima karşı başarı olarak sunulacak birşeye dönüştü. öyle ki en çok mizahı yapılan şeyde bile fenerin argümanı bu. bizim uefa kupasını küçümsemeye çalışıp karşı argüman olarak tek bir lig galibiyetinden bahsetmek. rakibin üç yıldızı ilk ben taktım döndüncü yıldızı ilk ben taktım, geriden gelip şampiyonluk sayısında farkla öne gectim derken fenerlilere amorti olarak bu maç verildi.

bakın galatasaray beşiktaş'ı deplasmanda 6-0 yenmiştir. 9-2 yenmişliği vardır. hiçbir galatasaraylı bunları konuşmaz, yıldönümünde kutlama yapmaz.

rakibinin avrupa'dan kupa getirmesiyle bu maçın arasında 2 sene var yok. bir taraf her sene kupayı kutlarken sen bu galibiyeti kutluyorsun. bence iki kulübün arasındaki en büyük fark bu. vizyon.

neyse benim işime gelir. olan oldu fener 6-0 yendi. orada kalıp hiç şampiyon falan olamayıp bu maça tutunup sevinmeye devam etsinler. biz şampiyon olmaya devam edip yolumuza bakalım.

üniversite yıllarımda bir tanesini ziyaret etme fırsatı bulabildiğim bakım merkezi. oradaki yaşlı insanlar, bizi dört gözle beklediklerini söylemişlerdi. konuşmayı, vakit geçirmeyi ve gençleri çok seviyorlar. mesela yedi çocuğu var, ama hiçbiri de evine sığdıramamış; dünya tatlısı bir dedeydi, gözlerindeki kimsesizlik insanı epey yaralıyordu. o dedenin arkadaşı da evlatlarından hayır görmediği için bütün malını mülkünü satmış çoğunu bir yere bağışlamış kalanı ile de huzurevine yerleşmişti. umarım hâlâ sağlıklı ve mutlu şekilde yaşıyorlardı.

yok artık daha memeler

saçlarının içinde kuş yuvası olan şizofrendir.

(bkz: woody allen)

fenerbahçe büyüklüğü ne şampiyonluk büyüklüğü, ne kupa büyüklüğüdür.
onun büyüklüğü başka bir büyüklüktür işte,adı konamaz!
(bkz: islam çupi)

selam. tek bir meseleyi dile getirip başlığı terk etmek istiyorum. mobilden yüklenen fotoğraflar doksan derece sola yatmış oluyor. bunun bir hal çaresi yok mudur? yorucu oluyor zira.

t/ bugün pastasına üç mum dikilen.

kız yurdu asansörü
jzjxjskzkkzk
yorum yapmıyorum ben lzjxkzkzkzkzlzl

bilim yerine dini seçen "geri kalmış ülkenin pancho villa bozuntusu kılıklı herif" hele fareleri attıktan sonra maskülen yürüyüşüne bittim....

huzursuz insanların toplandığı yer. gerçek adı huzursuzlar evi olmalı. orada daha huzurlu olursun diyerek, huzur bulma bahanesi ile kendisine huzursuzluk veren insanları belli bir para karşılığında başından attıkları yer. parasız huzurevi varmı? bilmediğimden soruyorum.
huzura giden yol paradan geçiyor sanki

daha nice senelere diyelim.

(bkz: dilan polat)ın ifadesi.*

bilinç kazandığımız ilk andan kaybettiğimiz an arasına hayat diyoruz, ilk durak ve son durak da diyebiliriz buna.

“vs önce bir tebessüm etti, sonra durdu, bir süre düşündü, uzun uzun güldü ve ardından yürü git beni bulaştırma bu saçma mevzuya dedi…”

tamam tamam modifiye tofaş çok şahane bir araba, zaten gümbür gümbür sesi de var, 81 model mustang dediğin nedir ki?

bana göre 1989'daki fb'nin 3-0 geriden gelip gs'yi 4-3 yendiği maç daha dramatiktir. 6-0'da bir "rezil etme" var elbette ama rakibin 3-0 önde. oradan onları 4-3 yeniyorsun. bu devasa bir hayal kırıklığı yaşatır ve dramatikliği daha nüfuzludur. o maçı hatırlıyorum. arabayla bir yere gidiyorduk. daha 8 yaşında falanım. markete uğruyoruz, gs 2-0 önde. sonra benzin almak için duruyoruz, gene soruyoruz oradaki görevliye (babam soruyor), gs 3-0 önde. sonra eve bir geliyoruz fb 4-3 kazanmış. ben bir gs'li olarak müthiş bir hayal kırıklığı yaşıyorum. fb'li babam da şaşkın olsa da zevkten dört köşe. haha.

hayatta ki tek başarısı galatasaray'ı yenmek olan ezik taraftarların tek dayanağı.

aklıma direkt şu sahne geldi.*
(bkz: malı arap faik'ten alıyorduk)