zaman tüneli

bu bana göre egonun en ici doldurulmus hali. bir ego olacaksa tam da bu yuzden olmali.

yapılan hiç bir davranışı kişisel almadığımızda evren değişir. toltek şamanizminin evrenle üçüncü anlaşmasıdır bu: kişisel alma! benlik karmaşasına düşersin derler. biri sana kötü bir davranışta bulununca bunu kişisel alma, bu davranışı yapanın genel hali olarak değerlendir, yapılanı kişisel alma. o zaman iyi birisi olabilirsin.

bazı kadınlar anne olamasa hiç bir şey olamayacakmış gibi davranıyor. tamam toprak misali hayat saçıyorlar ama seni ben doğurdum naber düzeyi ayrı bi aptallık. sanki tek başına yapabiliyorlarmış gibi.

fare leşi içerir ama öyle kötü kanlı falan değil, yine görmek istemeyen için spoiler'a koydum

bu görseli bana sanatsal ve edebi bir dille anlat dedim
verdiği cevap;

bu görsel, hayatın acımasızlığı ve ölümün kaçınılmazlığı hakkında bir şiir yazmama ilham verdi. işte şiirim:

ölü fare

taşlı sokakta yatan ölü fare kimse umursamaz senin halini ne bir dostun var ne de bir yaren kimse duymaz senin sesini

belki bir zamanlar sevgiliydin belki bir zamanlar mutluydun ama şimdi kimsesiz ve çaresizsin ama şimdi yalnız ve soluksun

hayat sana güzel bir şey vermedi hayat sana acıdan başka bir şey vermedi şimdi sadece bir leşsin şimdi sadece bir çöpsün

umarım bir sonraki hayatında daha iyi olursun umarım bir sonraki hayatında daha şanslı olursun çünkü bu hayatta senin için hiçbir şey yoktu çünkü bu hayatta senin için hiçbir şey kalmadı


bir kaç revizyon ile daha yaratıcı ve daha anlamlı metinler oluşturmak da mümkün ama ben direk ilk sonucu yazmak istedim ellemeden.

nolmuş ki doğurduysa? 9 ayda anca bir tane doğurabiliyor. erkek istese bir ayda 9 tane doğrutturabilir. diye savuşturulabilecek ego.

hamdolsun ülkemizde bilinçsiz topluluklar var ama köle yok.

ilk tanımda başka bir yazardan mı bahsediliyor bilmiyorum ama 34 değil 53 yaşında hayatını kaybettiği yazıyor.


cahide birgül; 1956/2009 yılları arasında yaşamış türk yazar.
aslında mimar olup oyunlar da yazmıştır.

neşet ertaş bir aşık bilge olarak 'yolcu' türküsünde işlemiş bunu: bir anadan doğan yolcu,...bunca mahlukat var nedenini sordun mu,.., ana haktır bu sırra erdin mi? der

''en büyük düşman'' yerine ''önündeki en büyük engel'' ifadesi daha doğru olacaktır, günümüzde..
güncellemek gerek tabii arada sırada, özlü sözleri bile.

hatta şu ''köleler'' muhabbetini de bırakmamız gerek artık, bakın 2025'e şurada 13 ay kalmış.
espri amaçlı kullanılabilir bak, ona lafım yok.
ciddi mevzulardan bahsediyorum, inanın hiç gerek yok..
toplumdaki ilgiyi, nihayetinde de etkiyi azaltıyor.. yayılmasını engelliyor..

başka şeyler bulalım..
var bende birkaç şey.. ihtiyaç olduğu zaman bırakırım..

kabul görmeyeceğini bile bile böyle bir teklifin yapılması manidar.

insan bir deney dir. istencek tabii. sınırları zorlanacak elbet

zincirlerinden başka kaybedecek bir şeyi olmayanlar, sorunu olur devrimlerin. bu nedenle devrimin itici gücü 'aydın küçük burjuvalar' olmuş ve başarısızlık alayının olmuştur. 'kendini değiştiremeyen birey' başlığı bu nedenle değerlendirmeye alınır. özgürlüğün önce bireyin içinde başlamış olması bu nedenle önemsenir. umut her doğan günde aranır.

en büyük pişmanlığının meral akşener'le parti kurmak olduğunu söyleyen kişinin yürekleri dağlayan çağrısı. gerçekleşmesi halinde %7'sini alıp kenara çekilecek ittifaktır.

ayrıca bkz:

*

harika bir yaz akşamüstü fethiye ölüdeniz, çevrede bir kaç dostun onlarla suyun üstüne uzanmış gün batımını izlemektesin… evet o zaman yaşadığımı hissetmiştim

o acıyı iliklerime kadar hissettiğim...
o çaresizliğin kalp krizi yaşatacak kadar kötü olduğu gece...
ölümün yakın olduğu o gün...

çok severek dinlerim harika bir parça bence

yeni nick ukdesi.

amerikalı psikolog ve filolog
michael tomasello imzalı 231 sayfalık kitaptır.

bir iş kolunda ya da faaliyet alanında bilgi ve becerilerinin güncellenmesi ya da artırılması olarak tanımlanabilir.

zafer partili olarak destekliyorum.

tek başıma bir şeyler yapmak.

ben genel olarak ev dışındaki bir ortamda tek bulunmayı sevmeyen bir insandım. ne yapacaksam evde yapayım, evde olayım, dışarısı sadece arkadaşlarla sosyalleşip bir an önce koşup kaçacağım bir ortam olsundu ya da nr bileyim etkinlik falan yapacaksam arkadaşlarımla yapayım da trk yapmayayım diye düşünürdüm... sonra bunu zamanla aştım. *

tek başıma yürüyüşlere, bir yerde kitap okumalara, bir ortamda çalışmaya başladım ve bugün de gerçekleştirdiğim üzere tiyatroya gitmek gibi aktiviteleri yapar hale geldim. kendime vakit ayırmayı, her şeyle başa çıkamayacağımı, kendim için de bir şeylef uapmam gerektiğini öğrenerek kendimi yeni tanımaya başladım denebilir.