zaman tüneli

an gelir elektrik panolarının önünde beliririm, an gelir pense tutar, an gelir tulum giyerim. fakat hepsi zorunluluktan, nasıl mı? bir sabah boydan boya çorabım kaçar etekle geldiğimde iş yerinden tulumla çıkarım. o halimle fabrikayı boylu boyunca dolaşır bir güzel toz, duman yutarım. bir an elime pense tutuşturulur, erkolar çok pisler dalga geçerler. hemen kırmızı kabloyu keserim uçurayım şunları bir güzel... kabloyu keserim kesmesine de kimse uçmaz..

gregor samsa bir sabah dişil enerjiyle uyanınca kendini bir şey zannetmiş akşamına kalmadan enerjisini kaybetmiş..

nazlı kızın eline vermişler pense,
ah be canım olmuşsun kutu kutu pense,
üzerine bir de elma yense,
çekici diyenler arkasına dönsün çıksın bence..

şerruhtan sonrasını okumadım.

çok manidar bir atasözü. atalar çok derin insanlarmış.

eğer elindekini hoyratça harcayıp hor kullanırsan ya da kullandırtırsan sonunda pişman olursun anlamına gelen atasözü.

dev gibiyim. düşersem eğer yoğun bakıma alırlar.

yarı ölü bir hayatın habercisi, ekmek kavgasının tezahürü.

8 yıl 2 hafta gece 2 hafta gündüz şeklinde çalıştım ağır sanayide.

yat-kalk-işe git böyle bir döngüye hapsoluyorsunuz, bir noktadan sonra resmen mala bağlatıyor insanı.

tek güzel tarafı iki haftanın son cuma sabahı paydos edip pazartesiye kadar izinli olmaktı sanırım.

bu izin aralığında da gece vardiyasından dolayı yapmak isteyipte yapamadığın şeyleri sığdırmaya çalışıyorsun o da olmuyor.

herşeyi yapmak isterken hiçbir şey yapamamak diye bir şey vardır, bolca yaşadım.

neyse sonuç itibariyle uzun bi zaman olsa da o da gelip geçti, evet zorlukları daha fazlaydı ama pişirdi bizi hayatı öğretti.

denk gelmişken yazayım dedim, bu da böyle bir tanım işte.

küfürlü başlık, modlar göreve. :d
hocam eşşek kadar insanların ahlakını bozmamak için "sektir" şeklinde revize edebilirsin, o zaman anlaşılmıyor küfür olduğu.
daha usturuplu olmak istersen lütfen kendisini jiletleyen birilerinin kolunu bacağını paylaş.
sevgiler.

hoş gelmiş yazar adayı. inşallah kızdır.

tam "ne güzel kayıt oldu" derken radyo anons geçer ya, lannn dersin ama başka şansın yoktur.*

amazon seattle'da çalışan bir (bkz: developer)'ın gerçekleştirmek istediğiymiş

ıs it worth moving from the us to eu
not: kendisi hintli ve ırkçılıktan bıktığını, pandemide bile 60+ saat çalıştığını, sebepsiz yer kovulmaktan korkutuğunu yazmış, çare zurih diyor..

tercih etmeyeceğim mesaj-dır.
onun yerine günaha davet eden bir şarkı linki atarsa daha makbule geçer, ben alt anlamı yakalarım zaten.
hocam ben olmuşum bir küçük iblis, sen ne günahı diyorsun allahaşkına?

çiçek açan kayısı ağacım, meyve vermeye başladı. büyüsünler bakalım.

beni tanıdılar siz kaçın

kış bitti en sonunda.

(bkz: lampredotto)

bu aralar biraz kilo aldim düşmesem daha iyi.

bir zamanlar, güneşin bile gözlerini kısmadan bakamadığı bir adam yaşardı ismi şerruh. kel kafası sabah güneşi gibi parıldar, göbeği ayrı bir posta kodu isterdi. çirkinliği öyle dillere destandı ki, çocuklar şerruh geliyor diye değil, deprem mi oluyor yahu diye kaçışırlardı.

ama kalbi... ah, kalbi yumuşacık bir muhallebi gibiydi. o muhallebinin sahibi de mahalledeki zarafet timsali zehra . gözleri badem, sesi çan gibi, gülüşüyle sinekleri bile vegan yapan bir kadındı.

şerruh, bir sabah aynada kendine bakarken karar verdi:

bugün açılacağım. ne kaybederim ki? zaten mahallede kuşlar bile arkamdan gülüyor.

giydi en iyi kıyafetini öyle ki bu, karnının yüzde otuzunu örtebilen düğmesi patlamamış tek çiçekli gömleğiydi. üzerine de kolonyasını boca etti limonlu karizma doğuştan yalnız.

zehra , parkta kitap okuyordu. şerruh, elinde yolun kenarından yolduğu bir demet papatya ve kalbinde richter ölçeğini zorlayan çarpıntısıyla yaklaştı. tam söze başlayacaktı ki ayağı bir kola kutusuna dolandı. dengesini kaybeden şerruh, ağır çekimde olduğu gibi kendisini yere atan burak yılmaz edası ile taklalar ile havada döndü ve pat zehra'nın tam üstüne devrildi.

papatyalar havada uçuşuyor , kitap yerde geziyor, zehra altta , şerruh ise kış uykusundan uyanan ayı gibi yavaşça kalkıyor.

o gün, şerruh ilk kez çirkinliğiyle ve göbeği ile değil, düşme açısıyla nam saldı. zehra ise kolunda iki kırık kemik bacağında çatlak bir kemik ile zaten işleri rast gitmeyen şerruh'a beddualar etti.

ıki tuşa ayni anda basayim derken tuşun birini kirmisligim var. hey gidi yaslanmisi be.

özellikle floransa taraflarında yapılan italyan üsulü dana işkembe

ekmek arası sandviç veya porsiyon olarak satılıyor

harika bir porçay şarkısı.
ve bir anarşik rehavet ukdesidir.

favori dizimizdi bir zamanlar.